ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਵਣਂ ਰਾਵਣਾਨੁਜਃ। ਆਜਗਾਮ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਯਤ੍ਰ ਰਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਇਹ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਝੱਟੀ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਨ।
ਤਂ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰਂ ਦੀਪ੍ਤਾਮਿਵ ਸ਼ਤਹ੍ਰਦਾਮ੍। ਗਗਨਸ੍ਥਂ ਮਹੀਸ੍ਥਾਸ੍ਤੇ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਾਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਉਹਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸੌਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਚਾਪ੍ਯਨੁਚਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਤੇऽਪਿ ਵਰ੍ਮਾਯੁਧੋਪੇਤਾ ਭੂषਣੋਤ੍ਤਮਭੂषਿਤਾਃ
ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਸਾਥੀ ਵੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਚਾਵ ਵਾਲੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ ਚ ਮੇਘਾਚਲਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਾਯੁਧਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਵਰਾਯੁਧਧਰੋ ਵੀਰੋ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ
ਉਹ ਆਪ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇਂਦਾ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਮਾਤ੍ਮਪਞ੍ਚਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰਾਧਿਪਃ। ਵਾਨਰੈਃ ਸਹ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਪੰਜਵੇਂ ਵਜੋਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਤੁ ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਹ। ਹਨੁਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨਿਦਂ ਵਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਚੰਗੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਏष ਸਰ੍ਵਾਯੁਧੋਪੇਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਭ੍ਯੇਤਿ ਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਮਸ੍ਮਾਨ੍ ਹਨ੍ਤੁਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਵੇਖੋ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਸਾਲਾਨੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ਚ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ, ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਇਹ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵ੍ਯਾਦਿਸ਼ ਨੋ ਰਾਜਨ੍ ਵਧਾਯੈषਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਨਿਪਤਨ੍ਤਿ ਹਤਾ ਯਾਵਦ੍ ਧਰਣ੍ਯਾਮਲ੍ਪਚੇਤਨਾਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਖੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਈਏ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੇ।
ਤੇषਾਂ ਸਮ੍ਭਾषਮਾਣਾਨਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ ਵਿਭੀषਣਃ। ਉਤ੍ਤਰਂ ਤੀਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਖਸ੍ਥ ਏਵ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ
ਜਦ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਅਜੇ ਵੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸ ਉਵਾਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਰੇਣ ਮਹਤਾ ਮਹਾਨ੍। ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਖਸ੍ਥ ਏਵ ਵਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਅਜੇ ਵੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਵਣੋ ਨਾਮ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਸ੍ਯਾਹਮਨੁਜੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਿਭੀषਣ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਵਣ ਨਾਂ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹਾਂ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇਨ ਸੀਤਾ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ ਹृਤਾ ਹਤ੍ਵਾ ਜਟਾਯੁषਮ੍। ਰੁਦ੍ਧਾ ਚ ਵਿਵਸ਼ਾ ਦੀਨਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਭਿਃ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਸਨੇ, ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੱਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਬੇਬਸ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕਸ ਕੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਮਹਂ ਹੇਤੁਭਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚ ਨ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਸਾਧੁ ਨਿਰ੍ਯਾਤ੍ਯਤਾਂ ਸੀਤਾ ਰਾਮਾਯੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ 'ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ, ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ।'
ਸ ਚ ਨ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਰਾਵਣਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ। ਉਚ੍ਯਮਾਨਂ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਪਰੀਤ ਇਵੌषਧਮ੍
ਪਰ ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਲਟੀ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਸੋऽਹਂ ਪਰੁषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਦਾਸਵਚ੍ਚਾਵਮਾਨਿਤਃ। ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਵਲੋਂ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਪਤਨੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਏਤਤ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਰਾਮਂ ਸਂਰਬ੍ਧਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਗਰੀਵ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਬੋਲ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੈਨ੍ਯਂ ਹਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਤਰ੍ਕਿਤਃ। ਨਿਹਨ੍ਯਾਦਨ੍ਤਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਉਲੂਕੋ ਵਾਯਸਾਨਿਵ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਚੁਪ ਚਾਪ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਮੌਕਾ ਲੱਭ ਲਏ, ਤਾਂ ਕਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲੂ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯੂਹੇ ਨਯੇ ਚਾਰੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਪਰਂਤਪ
ਤੂੰ ਸਲਾਹ, ਜਥੇਬੰਦੀ, ਯੋਜਨਾ ਤੇ ਚਤੁਰਾਈ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੀਂ। ਵਾਨਰਾਂ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਜਲਾਣ ਵਾਲੇ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਗਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ। ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚ ਨਿਕृਤਿਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਜਾਤੁ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍
ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ姿 ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਚਲਾਕ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਣਿਧੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਭਵੇਦਯਮ੍। ਅਨੁਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸੋऽਸ੍ਮਾਸੁ ਭੇਦਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਰਾਵਣ ਦਾ ਜਾਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਫੁਟ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਵਾ ਸ੍ਵਯਮੇਵੈष ਛਿਦ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍। ਅਨੁਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਹਰੇਦਪਿ
ਜਾਂ ਇਹ ਚਤੁਰ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਭਰੋਸਾ ਜਤਾਉਣ 'ਤੇ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਾਟਵਿਬਲਂ ਚੈਵ ਮੌਲਭृਤ੍ਯਬਲਂ ਤਥਾ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਬਲਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿषਦ੍ਬਲਮ੍
ਮਿੱਤਰਾਂ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਹ੍ਯੇष ਭ੍ਰਾਤਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ। ਆਗਤਸ਼੍ਚ ਰਿਪੁਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਕਥਮਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍
ਮਾਲਕੋ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਜਾਤਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੁਦ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ?
ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਨੁਜੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਿਭੀषਣ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਹ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਭਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹੈ।
ਰਾਵਣੇਨ ਪ੍ਰਣੀਤਂ ਹਿ ਤਮਵੇਹਿ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਕ੍ਸ਼ਮਵਤਾਂ ਵਰ
ਇਸ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝ। ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਠੀਕ ਰਹੇਗਾ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਜਿਹ੍ਮਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਂਦਿष੍ਟੋऽਯਮਿਹਾਗਤਃ। ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਂ ਮਾਯਯਾ ਛਨ੍ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਚਾਨਘ
ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ ਤੇ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਭਰੋਸਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਦ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਵਧ੍ਯਤਾਮੇष ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਦਣ੍ਡੇਨ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਨृਸ਼ਂਸਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਾ ਹ੍ਯੇष ਵਿਭੀषਣਃ
ਇਸ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਰਾਵਣ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਰਾਮਂ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਕੁਸ਼ਲਂ ਤਤੋ ਮੌਨਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਫੌਜ ਦਾ ਉਤਾਵਲਾ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਰਾਮ ਕੋਲ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਨੁਵਾਚੇਦਂ ਹਨੁਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ ਕਪੀਨ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ ਨੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨੂਮਾਨ ਆਦਿ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।