ਅਹਮੁਤ੍ਸਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ੍ਤਵ ਨਿਸ਼ਾਚਰ। ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤੌ ਯਦਿ ਪਾਵਕਮਾਰੁਤੌ। ਤਾਵਹਂ ਯੋਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਬੇਰਵਰੁਣਾਵਪਿ
ਓ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਹੋਣ; ਮੈਂ ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਵੀ ਲੜਾਂਗਾ।
ਗਿਰਿਮਾਤ੍ਰਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਮਹਾਪਰਿਘਯੋਧਿਨਃ। ਨਰ੍ਦਤਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਬਿਭੀਯਾਦ੍ ਵੈ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਲੋਹਾ ਦਾ ਗੜ੍ਹਾ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਗੱਜਦਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ, ਉਸ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਡਰ ਜਾਵੇ।
ਪੁਨਰ੍ਮਾਂ ਸ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਸ਼ਰੇਣ ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਤਤੋऽਹਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰੁਧਿਰਂ ਕਾਮਮਾਸ਼੍ਵਸ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਵੱਜੇਗਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਵਧੇਨ ਵੈ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਸੁਖਾਵਹਂ ਜਯਂ ਤਵਾਹਰ੍ਤੁਮਹਂ ਯਤਿष੍ਯੇ। ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਮਂ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਖਾਦਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਰਿਯੂਥਮੁਖ੍ਯਾਨ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ; ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਰਮਸ੍ਵ ਕਾਮਂ ਪਿਬ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਵਾਰੁਣੀਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਹਿਤਾਨਿ ਵਿਜ੍ਵਰਃ। ਮਯਾ ਤੁ ਰਾਮੇ ਗਮਿਤੇ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਿਰਾਯ ਸੀਤਾ ਵਸ਼ਗਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਰਾਮ ਕਰ, ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ, ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕੰਮ ਕਰ; ਜਦ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ, ਸੀਤਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਤੇਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਤੇਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਰਾਵਣਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮਾਜ੍ਞਾਯ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਨੁਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਵਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਃ ਖਲ੍ਵਪਿ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮृਗਵ੍ਯਾਲਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਨ ਪਿਬੇਨ੍ਮਧੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਨਰੋ ਬਾਲਿਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਧੂ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕੋऽਸ੍ਤਿ ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣ। ਰਮਸ੍ਵ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਸੁ
ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ; ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪੈਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ।
ਬਲਾਤ੍ ਕੁਕ੍ਕੁਟਵृਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਹਾਬਲ। ਆਕ੍ਰਮ੍ਯਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਵੈ ਤਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਚ ਰਮਸ੍ਵ ਚ
ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੁਰਗੇ ਵਾਂਗ ਹੱਲ ਕਰ; ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਸ਼ ਕਰ, ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ।
ਲਬ੍ਧਕਾਮਸ੍ਯ ਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਗਮਿष੍ਯਤਿ ਕਿਂ ਭਯਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧਾਸ੍ਯਸੇ
ਜਦ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਚਾਹੇ ਜੋ ਵੀ ਆਵੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਾਂ ਬੇਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲ ਲਵੇਂਗਾ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਚ੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਤਿषੇਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੌ ਸਵਜ੍ਰਮਪਿ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍
ਕੁੰਭਕਰਨ, ਅਸੀਂ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਇੰਦਰਜਿਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਵਜਰ ਸਮੇਤ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪਪ੍ਰਦਾਨਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਭੇਦਂ ਵਾ ਕੁਸ਼ਲੈਃ ਕृਤਮ੍। ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡੇਨ ਸਿਦ੍ਧਿਮਰ੍ਥੇषੁ ਰੋਚਯੇ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਦਾਨ, ਮਨਾਵਣ ਜਾਂ ਫੁਟ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਕਸਦ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਛਤ੍ਰੂਂਸ੍ਤਵ ਮਹਾਬਲ। ਵਸ਼ੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇਨ ਰਾਵਣਃ। ਤਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪੂਜਯਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵ ਨਿਬੋਧ ਤ੍ਵਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਕਿਂਚਿਦਾਤ੍ਮਨਃ। ਚਿਰਵृਤ੍ਤਂ ਤਦਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਦਵਾਪ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਮਯਾ
ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀਂ ਪੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਾਮ੍। ਚਞ੍ਚੂਰ੍ਯਮਾਣਾਮਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਕਾਸ਼ੇऽਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਮਿਵ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮੈਂ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੰਖ ਹਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਮਯਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਕृਤਾ ਵਿਵਸਨਾ ਤਤਃ। ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਭਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਲੋਲਿਤਾ ਨਲਿਨੀ ਯਥਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਉਹ ਨਲਿਨੀ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦੀ ਹੋਈ, ਸਵੈਭੂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਾਮਨ੍ਯਾਂ ਬਲਾਨ੍ਨਾਰੀਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ। ਤਦਾ ਤੇ ਸ਼ਤਧਾ ਮੂਰ੍ਧਾ ਫਲਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਉੱਤੇ ਜਬਰ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਢ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯਹਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਭੀਤਃ ਪ੍ਰਸਭਮੇਵ ਤਾਮ੍। ਨਾਰੋਹਯੇ ਬਲਾਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਵੈਦੇਹੀਂ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵੈਦੇਹੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਮੇ ਵੇਗੋ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯੇਵ ਮੇ ਗਤਿਃ। ਨੈਤਦ੍ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਵੇਦ ਹ੍ਯਾਸਾਦਯਤਿ ਤੇਨ ਮਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਚਲਾਕੀ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਕੋ ਹਿ ਸਿਂਹਮਿਵਾਸੀਨਂ ਸੁਪ੍ਤਂ ਗਿਰਿਗੁਹਾਸ਼ਯੇ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਮृਤ੍ਯੁਮਿਵਾਸੀਨਂ ਪ੍ਰਬੋਧਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਕੌਣ ਚਾਹੇਗਾ ਕਿ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸੋ ਰਹੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਜਗਾਏ, ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਉਠਾਏ?
ਨ ਮਤ੍ਤੋ ਨਿਰ੍ਗਤਾਨ੍ ਬਾਣਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਾਨ੍ ਪਨ੍ਨਗਾਨਿਵ। ਰਾਮਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤੇਨ ਮਾਮਭਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਰਾਮਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਗਏ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੋ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਸਮੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਤਧਾ ਕਾਰ੍ਮੁਕਚ੍ਯੁਤੈਃ। ਰਾਮਮਾਦੀਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਉਲ੍ਕਾਭਿਰਿਵ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍
ਜਲਦੀ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਕੜਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਬਲਮਾਦਾਸ੍ਯੇ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਉਦਿਤਃ ਸਵਿਤਾ ਕਾਲੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਾਮਿਵ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੂਰਜ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਾਸਵੇਨਾਪਿ ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਯੁਧਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਰੁਣੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ। ਮਯਾ ਤ੍ਵਿਯਂ ਬਾਹੁਬਲੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਪੁਰਾ ਪੁਰੀ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਪਾਲਿਤਾ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਰੁਣ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦੇ; ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਚੌਦਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਨਿਸ਼ਾਚਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਗਰ੍ਜਿਤਾਨਿ। ਵਿਭੀषਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜਮੁਖ੍ਯ- ਮੁਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਿਤਮਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਮ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੋਲ ਅਤੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਖਸਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਸੁਚੱਜੇ ਤੇ ਮੱਤਵਾਲੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਵृਤੋ ਹਿ ਬਾਹ੍ਵਨ੍ਤਰਭੋਗਰਾਸ਼ਿ- ਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਵਿषਃ ਸੁਸ੍ਮਿਤਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਃ। ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗੁਲੀਪਞ੍ਚਸ਼ਿਰੋऽਤਿਕਾਯਃ ਸੀਤਾਮਹਾਹਿਸ੍ਤਵ ਕੇਨ ਰਾਜਨ੍
ਬਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਉਂਗਲਾਂ, ਪੰਜ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ—ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੀ ਸੀਤਾ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਸੱਪ ਕਿਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ?
ਯਾਵਨ੍ਨ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਮਭਿਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਬਲੀਮੁਖਾਃ ਪਰ੍ਵਤਕੂਟਮਾਤ੍ਰਾਃ। ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯੁਧਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਖਾਯੁਧਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਂ ਦਾਸ਼ਰਥਾਯ ਮੈਥਿਲੀ
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਨਖਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਲੰਕਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।