ਨਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜਗਤ੍ਯਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਸਾਗਰਂ ਵਾਨਰੈਸ੍ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨ ਜਯੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਜਿੱਤ ਮੇਰੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਕਾਮਪਰੀਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍। ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੋਧ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰੋਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਭਕਰਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਯਦਾ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਸੀਤਾ ਖਲੁ ਸਾ ਇਹਾਹृਤਾ। ਸਕृਤ੍ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤਦਾ ਭਜੇਤ ਚਿਤ੍ਤਂ ਯਮੁਨੇਵ ਯਾਮੁਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੀਤਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆਈ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨ ਉਸ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਯਮੁਨਾ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕृਤਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਤਵ। ਵਿਧੀਯੇਤ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰਾਦਾਵੇਵਾਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਆਉ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਜੁਟ ਜਾਈਏ।
ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਦਸ਼ਾਨਨ। ਨ ਸ ਸਂਤਪ੍ਯਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਰ੍ਥਮਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਦਸਸੀਸ, ਜੋ ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਨਿਸਚਿਤ ਕੰਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਪਾਯੇਨ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਨਿ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਵੀਂष੍ਯਪ੍ਰਯਤੇष੍ਵਿਵ
ਜੋ ਕੰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਉਲਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਗਾ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਭਿਚਿਕੀਰ੍षਤਿ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਾਪਰਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸ ਨ ਵੇਦ ਨਯਾਨਯੌ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਪਿੱਛੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਠੀਕ ਤੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਚਪਲਸ੍ਯ ਤੁ ਕृਤ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਧਿਕਂ ਬਲਮ੍। ਛਿਦ੍ਰਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਸ੍ਯ ਖਮਿਵ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਚੰਚਲ ਵਿਅਕਤੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਕ੍ਰੌਂਚ ਦੀ ਖੋਹ ਵਿਚ ਵੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯੇਦਂ ਮਹਦਾਰਬ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਵਧੀਦ੍ ਰਾਮੋ ਵਿषਮਿਸ਼੍ਰਮਿਵਾਮਿषਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਮਾਸ ਬਚ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਾਰਬ੍ਧਂ ਕਰ੍ਮ ਹ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਂ ਪਰੈਃ। ਅਹਂ ਸਮੀਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ੍ਤਵਾਨਘ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ।
ਅਹਮੁਤ੍ਸਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ੍ਤਵ ਨਿਸ਼ਾਚਰ। ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤੌ ਯਦਿ ਪਾਵਕਮਾਰੁਤੌ। ਤਾਵਹਂ ਯੋਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਬੇਰਵਰੁਣਾਵਪਿ
ਓ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਹੋਣ; ਮੈਂ ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਵੀ ਲੜਾਂਗਾ।
ਗਿਰਿਮਾਤ੍ਰਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਮਹਾਪਰਿਘਯੋਧਿਨਃ। ਨਰ੍ਦਤਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਬਿਭੀਯਾਦ੍ ਵੈ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਲੋਹਾ ਦਾ ਗੜ੍ਹਾ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਗੱਜਦਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ, ਉਸ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਡਰ ਜਾਵੇ।
ਪੁਨਰ੍ਮਾਂ ਸ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਸ਼ਰੇਣ ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਤਤੋऽਹਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰੁਧਿਰਂ ਕਾਮਮਾਸ਼੍ਵਸ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਵੱਜੇਗਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਵਧੇਨ ਵੈ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਸੁਖਾਵਹਂ ਜਯਂ ਤਵਾਹਰ੍ਤੁਮਹਂ ਯਤਿष੍ਯੇ। ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਮਂ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਖਾਦਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਰਿਯੂਥਮੁਖ੍ਯਾਨ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ; ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਰਮਸ੍ਵ ਕਾਮਂ ਪਿਬ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਵਾਰੁਣੀਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਹਿਤਾਨਿ ਵਿਜ੍ਵਰਃ। ਮਯਾ ਤੁ ਰਾਮੇ ਗਮਿਤੇ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਿਰਾਯ ਸੀਤਾ ਵਸ਼ਗਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਰਾਮ ਕਰ, ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ, ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕੰਮ ਕਰ; ਜਦ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ, ਸੀਤਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਤੇਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਤੇਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਰਾਵਣਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮਾਜ੍ਞਾਯ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਨੁਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਵਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਃ ਖਲ੍ਵਪਿ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮृਗਵ੍ਯਾਲਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਨ ਪਿਬੇਨ੍ਮਧੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਨਰੋ ਬਾਲਿਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਧੂ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕੋऽਸ੍ਤਿ ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣ। ਰਮਸ੍ਵ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਸੁ
ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ; ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪੈਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ।
ਬਲਾਤ੍ ਕੁਕ੍ਕੁਟਵृਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਹਾਬਲ। ਆਕ੍ਰਮ੍ਯਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਵੈ ਤਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਚ ਰਮਸ੍ਵ ਚ
ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੁਰਗੇ ਵਾਂਗ ਹੱਲ ਕਰ; ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਸ਼ ਕਰ, ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ।
ਲਬ੍ਧਕਾਮਸ੍ਯ ਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਗਮਿष੍ਯਤਿ ਕਿਂ ਭਯਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧਾਸ੍ਯਸੇ
ਜਦ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਚਾਹੇ ਜੋ ਵੀ ਆਵੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਾਂ ਬੇਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲ ਲਵੇਂਗਾ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਚ੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਤਿषੇਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੌ ਸਵਜ੍ਰਮਪਿ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍
ਕੁੰਭਕਰਨ, ਅਸੀਂ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਇੰਦਰਜਿਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਵਜਰ ਸਮੇਤ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪਪ੍ਰਦਾਨਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਭੇਦਂ ਵਾ ਕੁਸ਼ਲੈਃ ਕृਤਮ੍। ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡੇਨ ਸਿਦ੍ਧਿਮਰ੍ਥੇषੁ ਰੋਚਯੇ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਦਾਨ, ਮਨਾਵਣ ਜਾਂ ਫੁਟ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਕਸਦ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਛਤ੍ਰੂਂਸ੍ਤਵ ਮਹਾਬਲ। ਵਸ਼ੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇਨ ਰਾਵਣਃ। ਤਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪੂਜਯਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵ ਨਿਬੋਧ ਤ੍ਵਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਕਿਂਚਿਦਾਤ੍ਮਨਃ। ਚਿਰਵृਤ੍ਤਂ ਤਦਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਦਵਾਪ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਮਯਾ
ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀਂ ਪੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਾਮ੍। ਚਞ੍ਚੂਰ੍ਯਮਾਣਾਮਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਕਾਸ਼ੇऽਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਮਿਵ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮੈਂ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੰਖ ਹਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਮਯਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਕृਤਾ ਵਿਵਸਨਾ ਤਤਃ। ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਭਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਲੋਲਿਤਾ ਨਲਿਨੀ ਯਥਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਉਹ ਨਲਿਨੀ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦੀ ਹੋਈ, ਸਵੈਭੂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਾਮਨ੍ਯਾਂ ਬਲਾਨ੍ਨਾਰੀਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ। ਤਦਾ ਤੇ ਸ਼ਤਧਾ ਮੂਰ੍ਧਾ ਫਲਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਉੱਤੇ ਜਬਰ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਢ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯਹਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਭੀਤਃ ਪ੍ਰਸਭਮੇਵ ਤਾਮ੍। ਨਾਰੋਹਯੇ ਬਲਾਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਵੈਦੇਹੀਂ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵੈਦੇਹੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।