ਹੁਤਾਗ੍ਨੇਰਰ੍ਚਿਸਂਕਾਸ਼ਾਮੇਨਾਂ ਸੌਰੀਮਿਵ ਪ੍ਰਭਾਮ੍। ਉਨ੍ਨਸਂ ਵਿਮਲਂ ਵਲ੍ਗੁ ਵਦਨਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਯਜਨ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ; ਉੱਚਾ, ਸਾਫ, ਸੋਹਣਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਦਵਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਾਮਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮੇਯਿਵਾਨ੍। ਕ੍ਰੋਧਹਰ੍षਸਮਾਨੇਨ ਦੁਰ੍ਵਰ੍ਣਕਰਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ; ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਵੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਨਿਤ੍ਯੇਨ ਕਾਮੇਨ ਕਲੁषੀਕृਤਃ। ਸਾ ਤੁ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕਾਲਂ ਮਾਮਯਾਚਤ ਭਾਮਿਨੀ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਭਟਕ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਰਾਮਮਾਯਤਲੋਚਨਾ। ਤਨ੍ਮਯਾ ਚਾਰੁਨੇਤ੍ਰਾਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਵਚਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਰਾਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਾਅਦਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋऽਹਂ ਸਤਤਂ ਕਾਮਾਦ੍ ਯਾਤੋ ਹਯ ਇਵਾਧ੍ਵਨਿ। ਕਥਂ ਸਾਗਰਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਤਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਨੌਕਸਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ; ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਿਵੇਂ ਅਡੋਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਣਗੇ?
ਬਹੁਸਤ੍ਤ੍ਵਝषਾਕੀਰ੍ਣਂ ਤੌ ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜੌ। ਅਥਵਾ ਕਪਿਨੈਕੇਨ ਕृਤਂ ਨਃ ਕਦਨਂ ਮਹਤ੍
ਕਈ ਜੀਵ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਕਾਰ੍ਯਗਤਯੋ ਬ੍ਰੂਤ ਯਸ੍ਯ ਯਥਾਮਤਿ। ਮਾਨੁषਾਨ੍ਨੋ ਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਥਾਪਿ ਤੁ ਵਿਮृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਸਮਝਣੇ ਔਖੇ ਹਨ; ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਮੁਤਾਬਕ ਦੱਸੇ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ।
ਤਦਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਿਤੋऽਜਯਮ੍। ਤੇ ਮੇ ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ ਹਰੀਨ੍
ਇਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਇਹ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਆਗੂ ਬਾਂਦਰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ।
ਪਰੇ ਪਾਰੇ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੌ। ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਦਵੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੀਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।
ਅਦੇਯਾ ਚ ਯਥਾ ਸੀਤਾ ਵਧ੍ਯੌ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜੌ। ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਤਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸੁਨੀਤਂ ਚਾਭਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੀਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਚੋ, ਤੇ ਚੰਗਾ ਉਪਾਅ ਦੱਸੋ।
ਨਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜਗਤ੍ਯਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਸਾਗਰਂ ਵਾਨਰੈਸ੍ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨ ਜਯੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਜਿੱਤ ਮੇਰੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਕਾਮਪਰੀਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍। ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੋਧ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰੋਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਭਕਰਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਯਦਾ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਸੀਤਾ ਖਲੁ ਸਾ ਇਹਾਹृਤਾ। ਸਕृਤ੍ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤਦਾ ਭਜੇਤ ਚਿਤ੍ਤਂ ਯਮੁਨੇਵ ਯਾਮੁਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੀਤਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆਈ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨ ਉਸ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਯਮੁਨਾ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕृਤਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਤਵ। ਵਿਧੀਯੇਤ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰਾਦਾਵੇਵਾਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਆਉ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਜੁਟ ਜਾਈਏ।
ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਦਸ਼ਾਨਨ। ਨ ਸ ਸਂਤਪ੍ਯਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਰ੍ਥਮਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਦਸਸੀਸ, ਜੋ ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਨਿਸਚਿਤ ਕੰਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਪਾਯੇਨ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਨਿ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਵੀਂष੍ਯਪ੍ਰਯਤੇष੍ਵਿਵ
ਜੋ ਕੰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਉਲਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਗਾ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਭਿਚਿਕੀਰ੍षਤਿ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਾਪਰਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸ ਨ ਵੇਦ ਨਯਾਨਯੌ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਪਿੱਛੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਠੀਕ ਤੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਚਪਲਸ੍ਯ ਤੁ ਕृਤ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਧਿਕਂ ਬਲਮ੍। ਛਿਦ੍ਰਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਸ੍ਯ ਖਮਿਵ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਚੰਚਲ ਵਿਅਕਤੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਕ੍ਰੌਂਚ ਦੀ ਖੋਹ ਵਿਚ ਵੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯੇਦਂ ਮਹਦਾਰਬ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਵਧੀਦ੍ ਰਾਮੋ ਵਿषਮਿਸ਼੍ਰਮਿਵਾਮਿषਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਮਾਸ ਬਚ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਾਰਬ੍ਧਂ ਕਰ੍ਮ ਹ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਂ ਪਰੈਃ। ਅਹਂ ਸਮੀਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ੍ਤਵਾਨਘ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ।
ਅਹਮੁਤ੍ਸਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ੍ਤਵ ਨਿਸ਼ਾਚਰ। ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤੌ ਯਦਿ ਪਾਵਕਮਾਰੁਤੌ। ਤਾਵਹਂ ਯੋਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਬੇਰਵਰੁਣਾਵਪਿ
ਓ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਹੋਣ; ਮੈਂ ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਵੀ ਲੜਾਂਗਾ।
ਗਿਰਿਮਾਤ੍ਰਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਮਹਾਪਰਿਘਯੋਧਿਨਃ। ਨਰ੍ਦਤਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਬਿਭੀਯਾਦ੍ ਵੈ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਲੋਹਾ ਦਾ ਗੜ੍ਹਾ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਗੱਜਦਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ, ਉਸ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਡਰ ਜਾਵੇ।
ਪੁਨਰ੍ਮਾਂ ਸ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਸ਼ਰੇਣ ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਤਤੋऽਹਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰੁਧਿਰਂ ਕਾਮਮਾਸ਼੍ਵਸ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਵੱਜੇਗਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਵਧੇਨ ਵੈ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਸੁਖਾਵਹਂ ਜਯਂ ਤਵਾਹਰ੍ਤੁਮਹਂ ਯਤਿष੍ਯੇ। ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਮਂ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਖਾਦਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਰਿਯੂਥਮੁਖ੍ਯਾਨ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ; ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਰਮਸ੍ਵ ਕਾਮਂ ਪਿਬ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਵਾਰੁਣੀਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਹਿਤਾਨਿ ਵਿਜ੍ਵਰਃ। ਮਯਾ ਤੁ ਰਾਮੇ ਗਮਿਤੇ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਿਰਾਯ ਸੀਤਾ ਵਸ਼ਗਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਰਾਮ ਕਰ, ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ, ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕੰਮ ਕਰ; ਜਦ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ, ਸੀਤਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਤੇਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਤੇਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਰਾਵਣਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮਾਜ੍ਞਾਯ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਨੁਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਵਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਃ ਖਲ੍ਵਪਿ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮृਗਵ੍ਯਾਲਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਨ ਪਿਬੇਨ੍ਮਧੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਨਰੋ ਬਾਲਿਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਧੂ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕੋऽਸ੍ਤਿ ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣ। ਰਮਸ੍ਵ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਸੁ
ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ; ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪੈਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ।
ਬਲਾਤ੍ ਕੁਕ੍ਕੁਟਵृਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਹਾਬਲ। ਆਕ੍ਰਮ੍ਯਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਵੈ ਤਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਚ ਰਮਸ੍ਵ ਚ
ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੁਰਗੇ ਵਾਂਗ ਹੱਲ ਕਰ; ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਸ਼ ਕਰ, ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ।