ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਦ੍ਧਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਰਾਮਸ੍ਯ ਦਯਿਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਨ ਸ੍ਵਯਂ ਯਦਿ ਦੀਯਤੇ
ਜੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬਹਾਦਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਬਨ੍ਧੁਤ੍ਵਾਤ੍ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਚਨਂ ਮਮ। ਹਿਤਂ ਤਥ੍ਯਂ ਤ੍ਵਹਂ ਬ੍ਰੂਮਿ ਦੀਯਤਾਮਸ੍ਯ ਮੈਥਿਲੀ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਕਰਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ; ਮੈਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ: ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪੁਰਾ ਸ਼ਰਤ੍ਸੂਰ੍ਯਮਰੀਚਿਸਂਨਿਭਾਨ੍ ਨਵਾਗ੍ਰਪੁਙ੍ਖਾਨ੍ ਸੁਦृਢਾਨ੍ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਸृਜਤ੍ਯਮੋਘਾਨ੍ ਵਿਸ਼ਿਖਾਨ੍ ਵਧਾਯ ਤੇ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਂ ਦਾਸ਼ਰਥਾਯ ਮੈਥਿਲੀ
ਜਦੋਂ ਤਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਤੀਰ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਹ ਤੀਰ ਨਾਹ ਚਲਾਏ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਯਜਾਸ਼ੁ ਕੋਪਂ ਸੁਖਧਰ੍ਮਨਾਸ਼ਨਂ ਭਜਸ੍ਵ ਧਰ੍ਮਂ ਰਤਿਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਪ੍ਰਸੀਦ ਜੀਵੇਮ ਸਪੁਤ੍ਰਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਂ ਦਾਸ਼ਰਥਾਯ ਮੈਥਿਲੀ
ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ, ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਅ, ਜੋ ਰਸ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਇਆ ਕਰ—ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜੀਵ ਸਕੀਏ। ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਵਿਭੀषਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਵਿਸਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਮ੍
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
thumb|ਦਸ਼ਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਦਸ਼ਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁषਸਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਤੇਰ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾ ਵਿਭੀषਣਃ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਚਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਮਿਵੋਨ੍ਨਤਮ੍। ਸੁਵਿਭਕ੍ਤਮਹਾਕਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਜਨਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਵੱਡਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆੰਗਣ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਤਿਮਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਮਾਤ੍ਰੈਰਨੁਰਕ੍ਤੈਰਧਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰਾਪ੍ਤਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਤੇ ਕਾਫੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸੈਰ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਕृਤਮਾਰੁਤਮ੍। ਸ਼ਙ੍ਖਘੋषਮਹਾਘੋषਂ ਤੂਰ੍ਯਸਮ੍ਬਾਧਨਾਦਿਤਮ੍
ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਮਦਾਜਨਸਮ੍ਬਾਧਂ ਪ੍ਰਜਲ੍ਪਿਤਮਹਾਪਥਮ੍। ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਨਿਰ੍ਯੂਹਂ ਭੂषਣੋਤ੍ਤਮਭੂषਿਤਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ-ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮਿਵਾਵਾਸਮਾਲਯਂ ਮਰੁਤਾਮਿਵ। ਰਤ੍ਨਸਂਚਯਸਮ੍ਬਾਧਂ ਭਵਨਂ ਭੋਗਿਨਾਮਿਵ
ਇਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਤਂ ਮਹਾਭ੍ਰਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਤੇਜੋਵਿਸ੍ਤृਤਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨ੍। ਅਗ੍ਰਜਸ੍ਯਾਲਯਂ ਵੀਰਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ ਪੁਣ੍ਯਾਹਘੋषਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵਿਦ੍ਭਿਰੁਦਾਹृਤਾਨ੍। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਿਜਯਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ ਤੇ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੂਜਿਤਾਨ੍ ਦਧਿਪਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਿਭਿਃ ਸੁਮਨੋਕ੍ਸ਼ਤੈਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਦਹੀਂ ਦੇ ਪਿਆਲਿਆਂ, ਘੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਸ ਰਾਜਦृष੍ਟਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਾਸਨਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍। ਜਗਾਮ ਸਮੁਦਾਚਾਰਂ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਾਚਾਰਕੋਵਿਦਃ
ਉਹ ਆਚਾਰ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਾਜਸੀ ਆਸਣ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੈਠਾ।
ਸ ਰਾਵਣਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਜਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸਂਨਿਧੌ। ਉਵਾਚ ਹਿਤਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਚਨਂ ਹੇਤੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵੇਨੋਪਸ੍ਥਿਤਕ੍ਰਮਃ। ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਰ੍ਥਸਂਵਾਦਿ ਦृष੍ਟਲੋਕਪਰਾਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਰਮ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਸਮੇਂ, ਥਾਂ ਅਤੇ ਮਕਸਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਲਣ-ਚਾਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਯਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈਦੇਹੀ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇਹ ਪਰਂਤਪ। ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਨਃ
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਵੈਦੇਹੀ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਮੰਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਃ ਸਧੂਮਾਰ੍ਚਿਃ ਸਧੂਮਕਲੁषੋਦਯਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਧੁਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਪ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਨ ਸਮ੍ਯਗਭਿਵਰ੍ਧਤੇ
ਅੱਗ, ਭਾਵੇਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ, ਧੂੰਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਲਗਦੀ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੇष੍ਵਗ੍ਨਿਸ਼ਾਲਾਸੁ ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਥਲੀषੁ ਚ। ਸਰੀਸृਪਾਣਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਵ੍ਯੇषੁ ਚ ਪਿਪੀਲਿਕਾਃ
ਤੇਰੇ ਅੱਗ ਦੇ ਚੌਕਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਚੀਟੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਵਾਂ ਪਯਾਂਸਿ ਸ੍ਕਨ੍ਨਾਨਿ ਵਿਮਦਾ ਵਰਕੁਞ੍ਜਰਾਃ। ਦੀਨਮਸ਼੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਹੇषਨ੍ਤੇ ਨਵਗ੍ਰਾਸਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਃ
ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਹਾਥੀ ਮਸਤ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਘੋੜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਚਾਰਾ ਮਿਲਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹਿਨ੍ਹਿਨ੍ਹਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਵਤਰਾ ਰਾਜਨ੍ ਭਿਨ੍ਨਰੋਮਾਃ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਨ ਸ੍ਵਭਾਵੇऽਵਤਿष੍ਠਨ੍ਤੇ ਵਿਧਾਨੈਰਪਿ ਚਿਨ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਠ, ਓਂਠ ਅਤੇ ਖਚਰ, ਰਾਜਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਮ ਝੜ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭੀਨੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਵਾਯਸਾਃ ਸਂਘਸ਼ਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਮਵੇਤਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਮਾਨਾਗ੍ਰੇषੁ ਸਂਘਸ਼ਃ
ਕਰੂੜ ਕਾਂ, ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਕਾਂ-ਕਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗृਧ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਲੀਯਨ੍ਤੇ ਪੁਰੀਮੁਪਰਿ ਪਿਣ੍ਡਿਤਾਃ। ਉਪਪਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਸਂਧ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਃ
ਗਿੱਧ, ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉਪਰ ਵੱਸ ਰਹੇ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆਂ 'ਤੇ, ਚੰਗਾ-ਚੰਗਾ ਪੰਛੀ ਵੀ ਮੰਦੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਨਾਂ ਮृਗਾਣਾਂ ਚ ਪੁਰੀਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਸਂਘਸ਼ਃ। ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਵਿਪੁਲਾ ਘੋषਾਃ ਸਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਤੇ ਚਟਕਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦੇਵਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤੇ ਕਾਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍। ਰੋਚਯੇ ਵੀਰ ਵੈਦੇਹੀ ਰਾਘਵਾਯ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ; ਮੈਂ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਵੀਰ, ਕਿ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਇਦਂ ਚ ਯਦਿ ਵਾ ਮੋਹਾਲ੍ਲੋਭਾਦ੍ ਵਾ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਮਯਾ। ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਦੋषਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਭੁਲੇਖੇ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲਾਓ।
ਅਯਂ ਹਿ ਦੋषਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯੋਪਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਨਾਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਗਲਤੀ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਪ੍ਰਾਪਣੇ ਚਾਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਚ ਮਯਾ ਵਾਚ੍ਯਂ ਯਦ੍ ਦृष੍ਟਮਥਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਸਮ੍ਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਸਲਾਹ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।