ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਪਤਗੋਰਗਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍षਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨਵੌ ਰਣੇ
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਸੱਪ — ਸਾਰੇ ਜਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ ਸ੍ਮ ਹਨੂਮਤਾ। ਨਹਿ ਮੇ ਜੀਵਤੋ ਗਚ੍ਛੇਜ੍ਜੀਵਨ੍ ਸ ਵਨਗੋਚਰਃ
ਸਾਰੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ; ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਜਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਾਗਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍। ਕਰੋਮ੍ਯਵਾਨਰਾਂ ਭੂਮਿਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤੁ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ — ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਨਰਾਦ੍ ਰਜਨੀਚਰ। ਨਾਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕਿਂਚਿਦਾਤ੍ਮਾਪਰਾਧਜਮ੍
ਤੇ ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਤ ਦੇ ਯਾਤਰੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤੁ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਇਦਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਣੀਯਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਮੁਖਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸਾਡੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਈ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਅਯਂ ਪਰਿਭਵੋ ਭੂਯਃ ਪੁਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਸ੍ਯ ਚ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਨਰੇਣ ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੈ — ਵਾਨਰ ਵਲੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਰਿਘਂ ਘੋਰਂ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਰੂषਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਬਲੀ ਵਜਰਦੰਸ਼ਟਰ ਨੇ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਡੰਡਾ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਕਿਂ ਨੋ ਹਨੂਮਤਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਪਣੇਨ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ। ਰਾਮੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇऽਪਿ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇ
ਅਸੀਂ ਹਨੂਮਾਨ, ਉਸ ਕੰਗਾਲ ਤੇ ਤਪਸੀ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਹਨ?
ਅਦ੍ਯ ਰਾਮਂ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪਰਿਘੇਣ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਆਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਹਤ੍ਵੈਕੋ ਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਆਪਣਾ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਰਾਮ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਇਦਂ ਮਮਾਪਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ। ਉਪਾਯਕੁਸ਼ਲੋ ਹ੍ਯੇਵ ਜਯੇਚ੍ਛਤ੍ਰੂਨਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਲਾਹ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ: ਜੋ ਚਲਾਕ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਰੂਪਧਰਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸੁਭੀਮਾ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ
ਰਾਤ ਦੇ ਯਾਤਰੀ ਰਾਜਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੋ ਬਹਾਦਰ, ਡਰਾਉਣੇ, ਭਿਆਨਕ ਦਿਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੁਣ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਮੁਪਸਂਗਮ੍ਯ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਮਾਨੁषਂ ਵਪੁਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਰਘੁਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵਣ, ਤੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਣ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਭਰਤੇਨੈਵ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਤਵ ਯਵੀਯਸਾ। ਸ ਹਿ ਸੇਨਾਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵੋਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਭਰਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤੋ ਵਯਮਿਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾਧਰਾਃ। ਚਾਪਬਾਣਾਸਿਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਮਹੇ
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੂਲ, ਸ਼ਕਤੀ, ਗਦਾ, ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਚੱਲ ਪਵਾਂਗੇ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਗਣਸ਼ਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਅਸ਼੍ਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਹਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪਯਾਮ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟੋਲੀਆਂ ਵਜੋਂ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿਆਂਗੇ।
ਏਵਂ ਚੇਦੁਪਸਰ੍ਪੇਤਾਮਨਯਂ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਅਵਸ਼੍ਯਮਪਨੀਤੇਨ ਜਹਤਾਮੇਵ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠਣਗੇ।
ਕੌਮ੍ਭਕਰ੍ਣਿਸ੍ਤਤੋ ਵੀਰੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਵਣਂ ਲੋਕਰਾਵਣਮ੍
ਫਿਰ ਕੂੰਭਕਰਨ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਿਕੁੰਭ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜੇਨ ਸਂਗਤਾਃ। ਅਹਮੇਕੋ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ; ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਰਾਘਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਨ੍। ਤਤੋ ਵਜ੍ਰਹਨੁਰ੍ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਃ
ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ—ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਜ੍ਰਹਨੂਰ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਰਿਲਿਹਨ੍ ਸृਕ੍ਕਾਂ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ੍ਵੈਰਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤੋ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਹੋਠ ਚੱਟਦਿਆਂ, ਉਹ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰੋ।'
ਏਕੋऽਹਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਃ ਪਿਬਨ੍ਤੁ ਮਧੁ ਵਾਰੁਣੀਮ੍
ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਉਹ ਸਾਰੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨਿਗਲ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਖੇਡੋ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਓ।
ਅਹਮੇਕੋ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਸਾਙ੍ਗਦਂ ਚ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਨ੍
ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਅੰਗਦ, ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
thumb|ਨਵਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਨਵਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਨਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭੋ ਰਭਸਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ। ਸੁਪ੍ਤਘ੍ਨੋ ਯਜ੍ਞਕੋਪਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ
ਫਿਰ ਨਿਕੁੰਭ, ਰਭਸ, ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਤ੍ਰੁ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਸੁਪਤਘਨ, ਯਜਨਕੋਪ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਅਤੇ ਮਹੋਦਰ।
ਅਗ੍ਨਿਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਸ਼੍ਮਿਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਚ੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਲਵਾਨ੍ ਰਾਵਣਾਤ੍ਮਜਃ
ਅਗਨਿਕੇਤੁ ਜੋ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਰਸ਼ਮਿਕੇਤੁ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਤੋऽਥ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਤਿਕਾਯਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਹਸਤ, ਵੀਰੂਪਾਖ, ਵਜ੍ਰਦੰਸ਼ਟ੍ਰ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਧੂਮਰਾਖ, ਅਤਿਕਾਯ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੁਰਮੁਖ।
ਪਰਿਘਾਨ੍ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਾਨ੍ ਸ਼ੂਲਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਧਾਨ੍। ਚਾਪਾਨਿ ਚ ਸੁਬਾਣਾਨਿ ਖਡ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਾਮ੍ਬੁਭਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੜ੍ਹੇ, ਭਾਲੇ, ਸੂਲ, ਜੈਵਲਿਨ, ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਚੰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਚੁੱਕ ਲੀਆਂ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਰਾਵਣਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾ ਇਵ ਤੇਜਸਾ
ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਉੱਡੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਦ੍ਯ ਰਾਮਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਚ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਕृਪਣਂ ਚ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਲਙ੍ਕਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਧਰ੍षਿਤਾ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਰਾਮ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਉਲਟਿਆ।
ਤਾਨ੍ ਗृਹੀਤਾਯੁਧਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਭੀषਣਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਵੇਸ਼੍ਯ ਤਾਨ੍
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਠਾ ਕੇ ਆਖਿਆ।