ਤਿष੍ਠ ਵਾ ਕਿਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼੍ਰਮੇਣ ਤਵ ਵਾਨਰਾਨ੍। ਅਯਮੇਕੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਮਹਾਰਾਜ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਰਹਿ ਜਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਆਰਾਮ ਲੈ, ਇਹ ਇਕਲਾ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਨੇਨ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਵਰੋ ਲਬ੍ਧੋ ਲੋਕੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਇਸ ਨੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਮੀਨਂ ਚ ਵਿਨਿਕੀਰ੍ਣਾਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ੈਵਲਮ੍। ਗਜਕਚ੍ਛਪਸਮ੍ਬਾਧਮਸ਼੍ਵਮਣ੍ਡੂਕਸਂਕੁਲਮ੍
ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਤੇ ਤੋਮਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਾਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਘਾਸ ਵਾਂਗ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਕਛਵਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਮੰਡੂਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਮਹਾਗ੍ਰਾਹਂ ਮਰੁਦ੍ਵਸੁਮਹੋਰਗਮ੍। ਰਥਾਸ਼੍ਵਗਜਤੋਯੌਘਂ ਪਦਾਤਿਪੁਲਿਨਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤ, ਵੱਡੇ ਘੜ, ਮਰੁਤ, ਵਸੁ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਹਨ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੱਡਾ ਕੰਢਾ ਬਣ ਗਏ।
ਅਨੇਨ ਹਿ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਬਲਸਾਗਰਮ੍। ਗृਹੀਤੋ ਦੈਵਤਪਤਿਰ੍ਲਙ੍ਕਾਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਇਸ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾਮਹਨਿਯੋਗਾਚ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਵृਤ੍ਰਹਾ। ਗਤਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਰਾਜਨ੍ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ।
ਤਮੇਵ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸृਜੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਂ ਸੁਤਮ੍। ਯਾਵਦ੍ ਵਾਨਰਸੇਨਾਂ ਤਾਂ ਸਰਾਮਾਂ ਨਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਭੇਜੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਮ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ।
ਰਾਜਨ੍ਨਾਪਦਯੁਕ੍ਤੇਯਮਾਗਤਾ ਪ੍ਰਾਕृਤਾਜ੍ਜਨਾਤ੍। ਹृਦਿ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਧਿष੍ਯਸਿ ਰਾਘਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਈ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓਗੇ।
thumb|ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ਨੀਲਾਮ੍ਬੁਦਪ੍ਰਖ੍ਯਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ੂਰਃ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਨੀਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਪਤਗੋਰਗਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍षਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨਵੌ ਰਣੇ
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਸੱਪ — ਸਾਰੇ ਜਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ ਸ੍ਮ ਹਨੂਮਤਾ। ਨਹਿ ਮੇ ਜੀਵਤੋ ਗਚ੍ਛੇਜ੍ਜੀਵਨ੍ ਸ ਵਨਗੋਚਰਃ
ਸਾਰੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ; ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਜਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਾਗਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍। ਕਰੋਮ੍ਯਵਾਨਰਾਂ ਭੂਮਿਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤੁ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ — ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਨਰਾਦ੍ ਰਜਨੀਚਰ। ਨਾਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕਿਂਚਿਦਾਤ੍ਮਾਪਰਾਧਜਮ੍
ਤੇ ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਤ ਦੇ ਯਾਤਰੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤੁ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਇਦਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਣੀਯਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਮੁਖਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸਾਡੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਈ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਅਯਂ ਪਰਿਭਵੋ ਭੂਯਃ ਪੁਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਸ੍ਯ ਚ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਨਰੇਣ ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੈ — ਵਾਨਰ ਵਲੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਰਿਘਂ ਘੋਰਂ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਰੂषਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਬਲੀ ਵਜਰਦੰਸ਼ਟਰ ਨੇ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਡੰਡਾ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਕਿਂ ਨੋ ਹਨੂਮਤਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਪਣੇਨ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ। ਰਾਮੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇऽਪਿ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇ
ਅਸੀਂ ਹਨੂਮਾਨ, ਉਸ ਕੰਗਾਲ ਤੇ ਤਪਸੀ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਹਨ?
ਅਦ੍ਯ ਰਾਮਂ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪਰਿਘੇਣ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਆਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਹਤ੍ਵੈਕੋ ਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਆਪਣਾ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਰਾਮ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਇਦਂ ਮਮਾਪਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ। ਉਪਾਯਕੁਸ਼ਲੋ ਹ੍ਯੇਵ ਜਯੇਚ੍ਛਤ੍ਰੂਨਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਲਾਹ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ: ਜੋ ਚਲਾਕ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਰੂਪਧਰਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸੁਭੀਮਾ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ
ਰਾਤ ਦੇ ਯਾਤਰੀ ਰਾਜਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੋ ਬਹਾਦਰ, ਡਰਾਉਣੇ, ਭਿਆਨਕ ਦਿਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੁਣ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਮੁਪਸਂਗਮ੍ਯ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਮਾਨੁषਂ ਵਪੁਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਰਘੁਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵਣ, ਤੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਣ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਭਰਤੇਨੈਵ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਤਵ ਯਵੀਯਸਾ। ਸ ਹਿ ਸੇਨਾਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵੋਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਭਰਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤੋ ਵਯਮਿਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾਧਰਾਃ। ਚਾਪਬਾਣਾਸਿਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਮਹੇ
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੂਲ, ਸ਼ਕਤੀ, ਗਦਾ, ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਚੱਲ ਪਵਾਂਗੇ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਗਣਸ਼ਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਅਸ਼੍ਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਹਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪਯਾਮ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟੋਲੀਆਂ ਵਜੋਂ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿਆਂਗੇ।
ਏਵਂ ਚੇਦੁਪਸਰ੍ਪੇਤਾਮਨਯਂ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਅਵਸ਼੍ਯਮਪਨੀਤੇਨ ਜਹਤਾਮੇਵ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠਣਗੇ।
ਕੌਮ੍ਭਕਰ੍ਣਿਸ੍ਤਤੋ ਵੀਰੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਵਣਂ ਲੋਕਰਾਵਣਮ੍
ਫਿਰ ਕੂੰਭਕਰਨ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਿਕੁੰਭ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜੇਨ ਸਂਗਤਾਃ। ਅਹਮੇਕੋ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ; ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਰਾਘਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਨ੍। ਤਤੋ ਵਜ੍ਰਹਨੁਰ੍ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਃ
ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ—ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਜ੍ਰਹਨੂਰ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਰਿਲਿਹਨ੍ ਸृਕ੍ਕਾਂ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ੍ਵੈਰਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤੋ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਹੋਠ ਚੱਟਦਿਆਂ, ਉਹ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰੋ।'