ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵੀਰ੍ਯੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤੋ ਦੁਰਾਸਦਃ। ਵਿਗृਹ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਨੀਤਃ ਕੁਮ੍ਭੀਨਸ੍ਯਾਃ ਸੁਖਾਵਹਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁੰਭੀਨਸੀ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਨਾਗਾ ਗਤ੍ਵਾ ਰਸਾਤਲਮ੍। ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼ਙ੍ਖੋ ਜਟੀ ਚ ਵਸ਼ਮਾਹृਤਾਃ
ਤੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਜਟੀ ਸਭ ਤੇਰਾ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾ ਲਬ੍ਧਵਰਾਃ ਪੁਨਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਦਾਨਵਾ ਵਿਭੋ
ਅਖੁੱਤ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਬਲਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨੀਤਾ ਵਸ਼ਮਰਿਂਦਮ। ਮਾਯਾਸ਼੍ਚਾਧਿਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਹ੍ਵ੍ਯੋ ਵੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਤੇ ਉਥੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਇਆਵਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਣੇ। ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਭਾਗ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਬਲਾਨੁਗਾਃ
ਵਰੁਣ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ।
ਮृਤ੍ਯੁਦਣ੍ਡਮਹਾਗ੍ਰਾਹਂ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਦ੍ਰੁਮਮਣ੍ਡਿਤਮ੍। ਕਾਲਪਾਸ਼ਮਹਾਵੀਚਿਂ ਯਮਕਿਂਕਰਪਨ੍ਨਗਮ੍
ਤੂੰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਮੌਤ ਦੀ ਛੜੀ, ਕਾਲ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫੰਨਾ, ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸੱਪ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਾਜ੍ਵਰੇਣ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਯਮਲੋਕਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਯਮਸ੍ਯ ਬਲਸਾਗਰਮ੍
ਤੂੰ, ਰਾਜਾ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬੁਖਾਰ ਕਰਕੇ ਔਖਾ ਸੀ, ਤੇ ਯਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿषੇਧਿਤਃ। ਸੁਯੁਦ੍ਧੇਨ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਤੋषਿਤਾਃ
ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ; ਤੇਰੀ ਵਧੀਆ ਲੜਾਈ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵੀਰੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ। ਆਸੀਦ੍ ਵਸੁਮਤੀ ਪੂਰ੍ਣਾ ਮਹਦ੍ਭਿਰਿਵ ਪਾਦਪੈਃ
ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਤੇषਾਂ ਵੀਰ੍ਯਗੁਣੋਤ੍ਸਾਹੈਰ੍ਨ ਸਮੋ ਰਾਘਵੋ ਰਣੇ। ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਹਤਾਃ ਸਮਰਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਗੁਣ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ, ਰਾਘਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ, ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਸਨ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਿष੍ਠ ਵਾ ਕਿਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼੍ਰਮੇਣ ਤਵ ਵਾਨਰਾਨ੍। ਅਯਮੇਕੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਮਹਾਰਾਜ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਰਹਿ ਜਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਆਰਾਮ ਲੈ, ਇਹ ਇਕਲਾ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਨੇਨ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਵਰੋ ਲਬ੍ਧੋ ਲੋਕੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਇਸ ਨੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਮੀਨਂ ਚ ਵਿਨਿਕੀਰ੍ਣਾਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ੈਵਲਮ੍। ਗਜਕਚ੍ਛਪਸਮ੍ਬਾਧਮਸ਼੍ਵਮਣ੍ਡੂਕਸਂਕੁਲਮ੍
ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਤੇ ਤੋਮਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਾਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਘਾਸ ਵਾਂਗ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਕਛਵਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਮੰਡੂਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਮਹਾਗ੍ਰਾਹਂ ਮਰੁਦ੍ਵਸੁਮਹੋਰਗਮ੍। ਰਥਾਸ਼੍ਵਗਜਤੋਯੌਘਂ ਪਦਾਤਿਪੁਲਿਨਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤ, ਵੱਡੇ ਘੜ, ਮਰੁਤ, ਵਸੁ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਹਨ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੱਡਾ ਕੰਢਾ ਬਣ ਗਏ।
ਅਨੇਨ ਹਿ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਬਲਸਾਗਰਮ੍। ਗृਹੀਤੋ ਦੈਵਤਪਤਿਰ੍ਲਙ੍ਕਾਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਇਸ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾਮਹਨਿਯੋਗਾਚ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਵृਤ੍ਰਹਾ। ਗਤਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਰਾਜਨ੍ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ।
ਤਮੇਵ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸृਜੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਂ ਸੁਤਮ੍। ਯਾਵਦ੍ ਵਾਨਰਸੇਨਾਂ ਤਾਂ ਸਰਾਮਾਂ ਨਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਭੇਜੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਮ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ।
ਰਾਜਨ੍ਨਾਪਦਯੁਕ੍ਤੇਯਮਾਗਤਾ ਪ੍ਰਾਕृਤਾਜ੍ਜਨਾਤ੍। ਹृਦਿ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਧਿष੍ਯਸਿ ਰਾਘਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਈ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓਗੇ।
thumb|ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ਨੀਲਾਮ੍ਬੁਦਪ੍ਰਖ੍ਯਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ੂਰਃ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਨੀਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਪਤਗੋਰਗਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍षਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨਵੌ ਰਣੇ
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਸੱਪ — ਸਾਰੇ ਜਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ ਸ੍ਮ ਹਨੂਮਤਾ। ਨਹਿ ਮੇ ਜੀਵਤੋ ਗਚ੍ਛੇਜ੍ਜੀਵਨ੍ ਸ ਵਨਗੋਚਰਃ
ਸਾਰੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ; ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਜਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਾਗਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍। ਕਰੋਮ੍ਯਵਾਨਰਾਂ ਭੂਮਿਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤੁ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ — ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਨਰਾਦ੍ ਰਜਨੀਚਰ। ਨਾਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕਿਂਚਿਦਾਤ੍ਮਾਪਰਾਧਜਮ੍
ਤੇ ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਤ ਦੇ ਯਾਤਰੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤੁ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਇਦਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਣੀਯਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਮੁਖਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸਾਡੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਈ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਅਯਂ ਪਰਿਭਵੋ ਭੂਯਃ ਪੁਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਸ੍ਯ ਚ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਨਰੇਣ ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੈ — ਵਾਨਰ ਵਲੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਰਿਘਂ ਘੋਰਂ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਰੂषਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਬਲੀ ਵਜਰਦੰਸ਼ਟਰ ਨੇ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਡੰਡਾ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਕਿਂ ਨੋ ਹਨੂਮਤਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਪਣੇਨ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ। ਰਾਮੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇऽਪਿ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇ
ਅਸੀਂ ਹਨੂਮਾਨ, ਉਸ ਕੰਗਾਲ ਤੇ ਤਪਸੀ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਹਨ?
ਅਦ੍ਯ ਰਾਮਂ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪਰਿਘੇਣ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਆਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਹਤ੍ਵੈਕੋ ਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਆਪਣਾ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਰਾਮ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਇਦਂ ਮਮਾਪਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ। ਉਪਾਯਕੁਸ਼ਲੋ ਹ੍ਯੇਵ ਜਯੇਚ੍ਛਤ੍ਰੂਨਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਲਾਹ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ: ਜੋ ਚਲਾਕ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।