ਨਿਃਸਸਰ੍ਪ ਮਹਾਘੋਰਂ ਭੀਮਘੋषਮਿਵਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ੂਰਾਸ੍ਤੇ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਾਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਉੱਭਰਦੀ; ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਾਸ, ਉਹ ਵੀਰ ਬਾਂਦਰ ਮੁਖੀ ਰਹੇ।
ਤੂਰ੍ਣਮਾਪੁਪ੍ਲੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਸ਼੍ਵਾ ਇਵ ਚੋਦਿਤਾਃ। ਕਪਿਭ੍ਯਾਮੁਹ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇ ਨਰਰ੍षਭੌ
ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਲਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ; ਦੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ।
ਮਹਦ੍ਭ੍ਯਾਮਿਵ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੌ ਗ੍ਰਹਾਭ੍ਯਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰੌ। ਤਤੋ ਵਾਨਰਰਾਜੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸੁਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਾਮ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਜਗਾਮ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਸੈਨ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਤਮਙ੍ਗਦਗਤੋ ਰਾਮਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਭਯਾ ਗਿਰਾ
ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ; ਅੰਗਦ ਦੇ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਸੁਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥਪ੍ਰਤਿਭਾਨਵਾਨ੍। ਹृਤਾਮਵਾਪ੍ਯ ਵੈਦੇਹੀਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਵਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਅਰਥ ਵਾਲੀ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: 'ਤੁਸੀਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਜਾਵੋਗੇ।'
ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਸਿ। ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਦਿਵਿ ਭੂਮੌ ਚ ਰਾਘਵ
'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਜਾਵੋਗੇ; ਰਾਘਵ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਤਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਅਨੁਵਾਤਿ ਸ਼ਿਵੋ ਵਾਯੁਃ ਸੇਨਾਂ ਮृਦੁਹਿਤਃ ਸੁਖਃ
'ਤੇਰੇ ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਸੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੌਲੀ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹਵਾ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਰਾਮ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।'
ਪੂਰ੍ਣਵਲ੍ਗੁਸ੍ਵਰਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮृਗਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਮਲਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਕਰਃ
'ਇਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁਰੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਉਸ਼ਨਾ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਰ੍ਚਿਰਨੁ ਤ੍ਵਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਗਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਸ਼ਿਰ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
'ਉਸ਼ਨਾ ਭਾਰਗਵ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਰਾ ਮੰਡਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।'
ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਰ੍ਵਿਮਲੋ ਭਾਤਿ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਪਿਤਾਮਹਃ ਪੁਰੋऽਸ੍ਮਾਕਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
'ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਮੇਤ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹਨ।'
ਵਿਮਲੇ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖੇ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵੇ। ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਰਮਸ੍ਮਾਕਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
'ਸਾਫ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਤਾਰਾ ਨਿਰੁੱਘੜ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਤਾਰਾ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਿਆਂ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।'
ਨੈਰ੍ऋਤਂ ਨੈਰ੍ऋਤਾਨਾਂ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਤਿਪੀਡ੍ਯਤੇ। ਮੂਲੋ ਮੂਲਵਤਾ ਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਧੂਪ੍ਯਤੇ ਧੂਮਕੇਤੁਨਾ
'ਨੈਰਿਤਾ ਤਾਰਾ, ਨੈਰਿਤਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ, ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੈ; ਮੂਲ ਤਾਰਾ ਮੂਲਵਤ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਧੂਮਕੇਤੂ ਵੱਲੋਂ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਸਰ੍ਵਂ ਚੈਤਦ੍ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਕਾਲੇ ਕਾਲਗृਹੀਤਾਨਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਹਪੀਡਿਤਮ੍
'ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਏ ਹਨ; ਇਸ ਸਮੇਂ, ਤਾਰਾ ਮੰਡਲੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ।'
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਃ ਸੁਰਸਾਸ਼੍ਚਾਪੋ ਵਨਾਨਿ ਫਲਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਪ੍ਰਵਾਨ੍ਤਿ ਨਾਧਿਕਾ ਗਨ੍ਧਾ ਯਥਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਮਿੱਠੇ ਸੁਗੰਧ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਫੁੱਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯੂਢਾਨਿ ਕਪਿਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤੇऽਧਿਕਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਦੇਵਾਨਾਮਿਵ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤਾਰਕਾਮਯੇ। ਏਵਮਾਰ੍ਯ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਤਤ੍ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਕਪੀ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਬਹੁਤ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਦਰਯੋਗ, ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਭ੍ਰਾਤਰਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਹृष੍ਟਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਥਾਵृਤ੍ਯ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਜਗਾਮ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਬਾਤ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੈਰ੍ਨਖਦ੍ਰਂष੍ਟ੍ਰਾਯੁਧੈਰਪਿ। ਕਰਾਗ੍ਰੈਸ਼੍ਚਰਣਾਗ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰੈਰੁਦ੍ਧਤਂ ਰਜਃ
ਭਾਲੂ, ਵਾਨਰ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਨਖ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਧੂੜ ਉਡਾਈ।
ਭੀਮਮਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਲੋਕਂ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਭਾਮ੍। ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਾਕਾਸ਼ਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀ
ਉਹ ਭੀਮ ਵਾਨਰ ਫੌਜ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਮੇਤ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰ ਗਈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਰੋਕ ਲਈ।
ਛਾਦਯਨ੍ਤੀ ਯਯੌ ਭੀਮਾ ਦ੍ਯਾਮਿਵਾਮ੍ਬੁਦਸਂਤਤਿਃ। ਉਤ੍ਤਰਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਯਾਃ ਸਤਤਂ ਬਹੁਯੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗੇ ਵਧੀ; ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਪਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਈ ਕੋਸਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਰਹੀ।
ਨਦੀਸ੍ਰੋਤਾਂਸਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਸ੍ਯਨ੍ਦੁਰ੍ਵਿਪਰੀਤਵਤ੍। ਸਰਾਂਸਿ ਵਿਮਲਾਮ੍ਭਾਂਸਿ ਦ੍ਰੁਮਾਕੀਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਉਲਟ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਨਿਰਮਲ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਪਹਾੜ ਵੀ।
ਸਮਾਨ੍ ਭੂਮਿਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਵਨਾਨਿ ਫਲਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਮਧ੍ਯੇਨ ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ ਚਾਧਸ਼੍ਚ ਸਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਮੱਧ ਵਿਚੋਂ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਆੜੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਗਏ।
ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਜਗਾਮ ਮਹਤੀ ਚਮੂਃ। ਤੇ ਹृष੍ਟਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਾਰੁਤਰਂਹਸਃ
ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀ; ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲੇ।
ਹਰਯੋ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਮਾਰੋਪਿਤਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਹਰ੍षਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲੋਦ੍ਰੇਕਾਨ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਰਾਘਵ ਦੇ ਲਈ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਯੌਵਨੋਤ੍ਸੇਕਜਾਦ੍ ਦਰ੍ਪਾਦ੍ ਵਿਵਿਧਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਧ੍ਵਨਿ। ਤਤ੍ਰ ਕੇਚਿਦ੍ ਦ੍ਰੁਤਂ ਜਗ੍ਮੁਰੁਤ੍ਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪਰੇ
ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਗਰੂਰ ਵਿਚ ਉਹ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਤਬ ਕੀਤੇ; ਕੁਝ ਤੇਜ਼ ਚੱਲੇ, ਹੋਰ ਉੱਡ ਕੇ ਗਏ।
ਕੇਚਿਤ੍ ਕਿਲਕਿਲਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਾਨਰਾ ਵਨਗੋਚਰਾਃ। ਪ੍ਰਾਸ੍ਫੋਟਯਂਸ਼੍ਚ ਪੁਚ੍ਛਾਨਿ ਸਂਨਿਜਘ੍ਨੁਃ ਪਦਾਨ੍ਯਪਿ
ਕੁਝ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ; ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਹਿਲਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝਟਕਦੇ।
ਭੁਜਾਨ੍ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਮਾਨਨ੍ਯੇ ਬਭਞ੍ਜਿਰੇ। ਆਰੋਹਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਗਿਰੀਣਾਂ ਗਿਰਿਗੋਚਰਾਃ
ਕੁਝ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਿਲਾਉਂਦੇ, ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਤੋੜਦੇ; ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ।
ਮਹਾਨਾਦਾਨ੍ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਾਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ। ਊਰੁਵੇਗੈਸ਼੍ਚ ਮਮृਦੁਰ੍ਲਤਾਜਾਲਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਕੁਝ ਵੱਡੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਪਾਉਂਦੇ, ਹੋਰ ਸੀਟੀ ਵਜਾਉਂਦੇ; ਆਪਣੀ ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਨਰ ਲਤਾਂ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਰੌਂਦੇ।
ਜृਮ੍ਭਮਾਣਾਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਵਿਚਿਕ੍ਰੀਡੁਃ ਸ਼ਿਲਾਦ੍ਰੁਮੈਃ। ਤਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾ ਕੇ ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ; ਫਿਰ ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਰਤਬ ਕੀਤੇ।
ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਸੁਘੋਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਪਰਿਵृਤਾ ਮਹੀ। ਸਾ ਸ੍ਮ ਯਾਤਿ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਂ ਮਹਤੀ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀ
ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਭਿਪਾਲਿਤਾਃ। ਵਾਨਰਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਃ। ਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿषਵਃ ਸੀਤਾਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਨਾਵਸਨ੍
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਉਲਾਸਿਤ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇ।