ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁषੇਣਸ਼੍ਚ ਵੇਗਦਰ੍ਸ਼ੀ ਚ ਵਾਨਰਃ। ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਜੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤੇ ਤ੍ਰਯਃ
ਜਾਂਬਵਨ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰ ਵੇਗਦਰਸ਼ੀ — ਇਹ ਤਿੰਨ, ਜੋ ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਪਿੱਠ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਵਾਨਰਾਨ੍ ਵਾਨਰਰ੍षਭਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਹੈ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਵਾਨਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਮਹੌਜਸਃ। ਗੁਹਾਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿਖਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਆਸ਼ੁ ਪੁਪ੍ਲੁਵਿਰੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਛਲਾਂਗ ਲਾ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡੀ।
ਤਤੋ ਵਾਨਰਰਾਜੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਪੂਜਿਤਃ। ਜਗਾਮ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਸੈਨ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਭਿਸ਼੍ਚਾਯੁਤੈਰਪਿ। ਵਾਰਣਾਭੈਸ਼੍ਚ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਯੌ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੱਖਾਂ, ਕਰੋੜਾਂ ਤੇ ਦਸ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਯਾਨ੍ਤਮਨੁਯਾਨ੍ਤੀ ਸਾ ਮਹਤੀ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀ। ਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਪਿ ਪਾਲਿਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਦਰ ਫੌਜ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ। ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਉਲਾਸਤ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੇਠ।
ਆਪ੍ਲਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ। ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਲਨ੍ਤੋ ਨਿਨਦਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਬਾਂਦਰ ਛਲਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਦੌੜਦੇ, ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਃ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਮਧੂਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਉਦ੍ਵਹਨ੍ਤੋ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਮਞ੍ਜਰੀਪੁਞ੍ਜਧਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਮਧ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਚੁੱਕਦੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਹਸਾ ਦृਪ੍ਤਾ ਨਿਰ੍ਵਹਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਿ ਚ। ਪਤਨ੍ਤਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਪਾਤਯਨ੍ਤ੍ਯਪਰੇ ਪਰਾਨ੍
ਉਹ ਮਾਣ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਤੇ ਸੁੱਟਦੇ; ਕੁਝ ਡਿੱਗਦੇ, ਹੋਰ ਛਲਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਦੇ।
ਰਾਵਣੋ ਨੋ ਨਿਹਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਰਜਨੀਚਰਾਃ। ਇਤਿ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਿ ਹਰਯੋ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਬਾਂਦਰ ਗੂੰਜਦੇ: 'ਰਾਵਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਾਰਨਾ ਹੈ!'
ਪੁਰਸ੍ਤਾਦृषਭੋ ਨੀਲੋ ਵੀਰਃ ਕੁਮੁਦ ਏਵ ਚ। ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਸ਼ੋਧਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਾਨਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਹ
ਅੱਗੇ, ਨੀਲ ਤੇ ਕੁਮੁਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਸਤਾ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਏਵ ਚ। ਬਲਿਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਭੀਮੈਰ੍ਵृਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ
ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਗਰੀਵ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਭੈੜੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ।
ਹਰਿਃ ਸ਼ਤਬਲਿਰ੍ਵੀਰਃ ਕੋਟਿਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਸਰ੍ਵਾਮੇਕੋ ਹ੍ਯਵष੍ਟਭ੍ਯ ਰਰਕ੍ਸ਼ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਵੀਰ ਬਾਂਦਰ ਸ਼ਤਬਲੀ, ਦਸ ਕਰੋੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਇਕੱਲਾ ਸਾਰੀ ਬਾਂਦਰ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕੋਟੀਸ਼ਤਪਰੀਵਾਰਃ ਕੇਸਰੀ ਪਨਸੋ ਗਜਃ। ਅਰ੍ਕਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੇਕਂ ਤਸ੍ਯਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਇਕ ਸੌ ਕਰੋੜਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ, ਕੇਸਰੀ, ਪਨਸਾ, ਗਜਾ ਤੇ ਅਰਕਾ, ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ।
ਸੁषੇਣੋ ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ऋਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਵृਤੌ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਘਨਂ ਸਂਰਰਕ੍ਸ਼ਤੁਃ
ਸੁਸ਼ੇਣ ਤੇ ਜਾਮਬਵਾਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੀਛਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ।
ਤੇषਾਂ ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਨੀਲੋ ਵਾਨਰਪੁਂਗਵਃ। ਸਮ੍ਪਤਨ੍ ਪ੍ਲਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਦ੍ ਬਲਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੀਲ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਛਲਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਦਰੀਮੁਖਃ ਪ੍ਰਜਙ੍ਘਸ਼੍ਚ ਜਮ੍ਭੋऽਥ ਰਭਸਃ ਕਪਿਃ। ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਯਯੁਰ੍ਵੀਰਾਸ੍ਤ੍ਵਰਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਨ੍
ਦਰੀਮੁਖ, ਪ੍ਰਜੰਘਾ, ਜੰਭਾ ਤੇ ਰਭਸਾ, ਹੋਰ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ।
ਏਵਂ ਤੇ ਹਰਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਃ। ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਹ੍ਯਂ ਗਿਰਿਸ਼ਤਾਯੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬਾਂਦਰ-ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਧਦੇ ਤੇ ਸਹਿਆ ਪਹਾੜ, ਜਿਸ ਤੇ ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ, ਵੇਖਦੇ।
ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਸੁਫੁਲ੍ਲਾਨਿ ਤਟਾਕਾਨਿ ਵਰਾਣਿ ਚ। ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੀਮਕੋਪਸ੍ਯ ਭੀਤਵਤ੍
ਉਹ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਤਲਾਬ ਵੇਖਦੇ, ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਭੈੜੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਚਲਦੇ।
ਵਰ੍ਜਯਨ੍ ਨਾਗਰਾਭ੍ਯਾਸ਼ਾਂਸ੍ਤਥਾ ਜਨਪਦਾਨਪਿ। ਸਾਗਰੌਘਨਿਭਂ ਭੀਮਂ ਤਦ੍ ਵਾਨਰਬਲਂ ਮਹਤ੍
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੇ ਵਸੇ ਹੋਏ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਬਾਂਦਰ ਫੌਜ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਨਿਃਸਸਰ੍ਪ ਮਹਾਘੋਰਂ ਭੀਮਘੋषਮਿਵਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ੂਰਾਸ੍ਤੇ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਾਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਉੱਭਰਦੀ; ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਾਸ, ਉਹ ਵੀਰ ਬਾਂਦਰ ਮੁਖੀ ਰਹੇ।
ਤੂਰ੍ਣਮਾਪੁਪ੍ਲੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਸ਼੍ਵਾ ਇਵ ਚੋਦਿਤਾਃ। ਕਪਿਭ੍ਯਾਮੁਹ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇ ਨਰਰ੍षਭੌ
ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਲਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ; ਦੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ।
ਮਹਦ੍ਭ੍ਯਾਮਿਵ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੌ ਗ੍ਰਹਾਭ੍ਯਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰੌ। ਤਤੋ ਵਾਨਰਰਾਜੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸੁਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਾਮ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਜਗਾਮ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਸੈਨ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਤਮਙ੍ਗਦਗਤੋ ਰਾਮਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਭਯਾ ਗਿਰਾ
ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ; ਅੰਗਦ ਦੇ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਸੁਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥਪ੍ਰਤਿਭਾਨਵਾਨ੍। ਹृਤਾਮਵਾਪ੍ਯ ਵੈਦੇਹੀਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਵਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਅਰਥ ਵਾਲੀ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: 'ਤੁਸੀਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਜਾਵੋਗੇ।'
ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਸਿ। ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਦਿਵਿ ਭੂਮੌ ਚ ਰਾਘਵ
'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਜਾਵੋਗੇ; ਰਾਘਵ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਤਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਅਨੁਵਾਤਿ ਸ਼ਿਵੋ ਵਾਯੁਃ ਸੇਨਾਂ ਮृਦੁਹਿਤਃ ਸੁਖਃ
'ਤੇਰੇ ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਸੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੌਲੀ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹਵਾ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਰਾਮ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।'
ਪੂਰ੍ਣਵਲ੍ਗੁਸ੍ਵਰਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮृਗਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਮਲਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਕਰਃ
'ਇਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁਰੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਉਸ਼ਨਾ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਰ੍ਚਿਰਨੁ ਤ੍ਵਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਗਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਸ਼ਿਰ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
'ਉਸ਼ਨਾ ਭਾਰਗਵ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਰਾ ਮੰਡਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।'
ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਰ੍ਵਿਮਲੋ ਭਾਤਿ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਪਿਤਾਮਹਃ ਪੁਰੋऽਸ੍ਮਾਕਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
'ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਮੇਤ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹਨ।'