ਤਦ੍ ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਨੁਰੂਪਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਭਵਤ੍ਯਾਹਵਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਮੁਪਪਾਦਯ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰ, ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਤਦਰ੍ਥੋਪਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਹੇਤੁਸਂਹਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਹਂ ਤਤਃ ਸ਼ੇषਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵਮ੍
ਉਹ ਮਕਸਦ ਲਈ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੇ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਕੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਿ ਹਰ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਲਵਤਾਂ ਵਰਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਦੇਵੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਮਨਃਸਂਕਲ੍ਪਸਦृਸ਼ਾ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਹਰਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੂਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਦਿਲੇਰੀ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਨੋਪਰਿ ਨਾਧਸ੍ਤਾਨ੍ਨ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ ਸਜ੍ਜਤੇ ਗਤਿਃ। ਨ ਚ ਕਰ੍ਮਸੁ ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਮਹਤ੍ਸ੍ਵਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਲ ਅੱਗੇ, ਪਿੱਛੇ ਜਾਂ ਪਾਸੇ ਕਦੇ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਇਹ ਵੱਡੇ, ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਅਸਕृਤ੍ ਤੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਵਾਨਰੈਰ੍ਬਲਸਂਯੁਤੈਃ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵਾਯੁਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਭਿਃ
ਇਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਤੁਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵਨੌਕਸਃ। ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਂਨਿਧੌ
ਉਥੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਹਂ ਤਾਵਦਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਨਹਿ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇष੍ਯਨ੍ਤੇ ਹੀਤਰੇ ਜਨਾਃ
ਮੈਂ ਆਪ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੌਣ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਦੂਤ ਤਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਲਂ ਪਰਿਤਾਪੇਨ ਦੇਵਿ ਮਨ੍ਯੁਰਪੈਤੁ ਤੇ। ਏਕੋਤ੍ਪਾਤੇਨ ਤੇ ਲਙ੍ਕਾਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਣੀ ਜੀ, ਹੁਣ ਦੁੱਖ ਛੱਡੋ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਇਕ ਹੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲੰਕਾ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਮਮ ਪृष੍ਠਗਤੌ ਤੌ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਵਿਵੋਦਿਤੌ। ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਨृਸਿਂਹਾਵਾਗਮਿष੍ਯਤਃ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਅਰਿਘ੍ਨਂ ਸਿਂਹਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਘਵਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਧਨੁष੍ਮਨ੍ਤਂ ਲਙ੍ਕਾਦ੍ਵਾਰਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਘਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਿੰਘ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਹੈ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੋਂਗੇ।
ਨਖਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯੁਧਾਨ੍ ਵੀਰਾਨ੍ ਸਿਂਹਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍। ਵਾਨਰਾਨ੍ ਵਾਰਣੇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਂਗਤਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਖ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹਨ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਇਕਠੇ ਹੋਏ ਵੇਖੋਂਗੇ।
ਸ਼ੈਲਾਮ੍ਬੁਦਨਿਕਾਸ਼ਾਨਾਂ ਲਙ੍ਕਾਮਲਯਸਾਨੁषੁ। ਨਰ੍ਦਤਾਂ ਕਪਿਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਨਚਿਰਾਚ੍ਛ੍ਰੋष੍ਯਸੇ ਸ੍ਵਨਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਲੰਕਾ ਤੇ ਮਲਯਾ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਸੁਣੋਂਗੇ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਵਨਵਾਸਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮਰਿਂਦਮਮ੍। ਅਭਿषਿਕ੍ਤਮਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਘਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਘਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੇਖੋਂਗੇ।
ਤਤੋ ਮਯਾ ਵਾਗ੍ਭਿਰਦੀਨਭਾषਿਣੀ ਸ਼ਿਵਾਭਿਰਿष੍ਟਾਭਿਰਭਿਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾ। ਉਵਾਹ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਮਮ ਮੈਥਿਲਾਤ੍ਮਜਾ ਤਵਾਤਿਸ਼ੋਕੇਨ ਤਥਾਤਿਪੀਡਿਤਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮੈਥਿਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਈ।
thumb|ਧ੍ਯਾਨਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤਾਮ੍|center thumb|ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਧਿਆਨ ਦੇ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਣੋ। ਪਹਿਲਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਸਰਗ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਹਨੂਮਤਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਮਹਦ੍ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍। ਮਨਸਾਪਿ ਯਦਨ੍ਯੇਨ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦੁਲਭ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਨਹਿ ਤਂ ਪਰਿਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਸ੍ਤਰੇਤ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਗਰੁਡਾਦ੍ ਵਾਯੋਰਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚ ਹਨੂਮਤਃ
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਕੌਣ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਗਰੁੜ, ਵਾਯੁ ਜਾਂ ਹਨੂਮਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ।
ਦੇਵਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਅਪ੍ਰਧृष੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਰਾਵਣੇਨ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਲੰਕਾ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਅਜਗਰ ਜਾਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਣਜਿੱਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਜੀਵਨ੍ ਕੋ ਨਾਮ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮੇਤ੍। ਕੋ ਵਿਸ਼ੇਤ੍ ਸੁਦੁਰਾਧਰ੍षਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਸ਼੍ਚ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਜਿਊਂਦਾ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ?
ਯੋ ਵੀਰ੍ਯਬਲਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨ ਸਮਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਨੂਮਤਃ। ਭृਤ੍ਯਕਾਰ੍ਯਂ ਹਨੁਮਤਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਕृਤਂ ਮਹਤ੍। ਏਵਂ ਵਿਧਾਯ ਸ੍ਵਬਲਂ ਸਦृਸ਼ਂ ਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਲਈ ਵੱਡਾ ਭਰਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਪੇ।
ਯੋ ਹਿ ਭृਤ੍ਯੋ ਨਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸਨ੍ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਕਰ੍ਮਣਿ ਦੁष੍ਕਰੇ। ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤਦਨੁਰਾਗੇਣ ਤਮਾਹੁਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਭਰਤੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨਿਯੁਕ੍ਤਃ ਪਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨृਪਤੇਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਭृਤ੍ਯੋ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਤਮਾਹੁਰ੍ਮਧ੍ਯਮਂ ਨਰਮ੍
ਜੋ ਭਰਤੀ, ਯੋਗਯ ਤੇ ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ, ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਧਮ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਨृਪਤੇਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯਃ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਭृਤ੍ਯੋ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਤਮਾਹੁਃ ਪੁਰੁषਾਧਮਮ੍
ਜੋ ਭਰਤੀ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਿਯੋਗੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਕृਤਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਹਨੂਮਤਾ। ਨ ਚਾਤ੍ਮਾ ਲਘੁਤਾਂ ਨੀਤਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੋषਿਤਃ
ਉਹ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਹਂ ਚ ਰਘੁਵਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਦ੍ਯ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਤੁ ਮਮ ਦੀਨਸ੍ਯ ਮਨੋ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਕਰ੍षਤਿ। ਯਦਿਹਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯਾਤੁਰ੍ਨ ਕੁਰ੍ਮਿ ਸਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਵੀ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਖਦਾਈ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਏष ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਭੂਤਸ੍ਤੁ ਪਰਿष੍ਵਙ੍ਗੋ ਹਨੂਮਤਃ। ਮਯਾ ਕਾਲਮਿਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਇਹ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਨੂੰ ਇਹ ਇਜ਼ਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਹृष੍ਟਾਙ੍ਗੋ ਰਾਮਸ੍ਤਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ। ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਕृਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕृਤਕਾਰ੍ਯਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਨਂ ਰਘੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਹਰੀਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯੋਪਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ
ਫਿਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਜਦ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ।