ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਕਪਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਤ੍ਰ ਤੌ ਨृਪਤੇਃ ਸੁਤੌ। ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਾ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਭੂਯਃ ਸਂਦੇष੍ਟੁਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
'ਤੂੰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਥੇ ਜਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੋ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।' ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਹਨੂਮਨ੍ ਸਿਂਹਸਂਕਾਸ਼ੌ ਤਾਵੁਭੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਚ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਬ੍ਰੂਯਾ ਅਨਾਮਯਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀਂ।
ਯਥਾ ਚ ਸ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਾਂ ਤਾਰਯਤਿ ਰਾਘਵਃ। ਅਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁਃਖਾਮ੍ਬੁਸਂਰੋਧਾਤ੍ ਤਤ੍ ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੀਂ ਕਿ ਰਾਘਵ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੁਖ ਤੇ ਕੈਦ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਚ ਤੀਵ੍ਰਂ ਮਮ ਸ਼ੋਕਵੇਗਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰੇਭਿਃ ਪਰਿਭਰ੍ਤ੍ਸਨਂ ਚ। ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਗਤਃ ਸਮੀਪਂ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਤੇऽਧ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਹਰਿਪ੍ਰਵੀਰ
ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਮ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਦੁਖ ਦੀ ਲਹਿਰ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲ ਰਹੀ ਤਨਕੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੀਂ; ਤੇਰਾ ਰਾਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੇ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਤਤ੍ ਤਵਾਰ੍ਯਾ ਨृਪ ਸਂਯਤਾ ਸਾ ਸੀਤਾ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿषਾਦਪੂਰ੍ਵਮ੍। ਏਤਚ੍ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗਦਿਤਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਤ੍ਸ੍ਵ ਸੀਤਾਂ ਕੁਸ਼ਲਾਂ ਸਮਗ੍ਰਾਮ੍
ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਇਹ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚੀ, ਸਥਿਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਕਿ ਸੀਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।
thumb|ਅष੍ਟषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਹੁਣ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਅਠਠ੍ਹਠ੍ਹਠ੍ਹ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥਾਹਮੁਤ੍ਤਰਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪੁਨਰੁਕ੍ਤਃ ਸਸਮ੍ਭ੍ਰਮਮ੍। ਤਵ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸੌਹਾਰ੍ਦਾਦਨੁਮਾਨ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਵੱਲੋਂ ਦੁਬਾਰਾ, ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਵਾਚ੍ਯੋ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਯਥਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣਮਾਹਵੇ
ਤੂੰ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਦੱਸੀਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕੇ।
ਯਦਿ ਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵੀਰ ਵਸੈਕਾਹਮਰਿਂਦਮ। ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸਂਵृਤੇ ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਵੋ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਵਿਰ, ਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਜਾ; ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਮਮ ਚਾਪ੍ਯਲ੍ਪਭਾਗ੍ਯਾਯਾਃ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਾਤ੍ ਤਵ ਵਾਨਰ। ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੋਕਵਿਪਾਕਸ੍ਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਨਸੀਬ ਰਹਿਤ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਨੇੜਾ, ਵਾਨਰ, ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਰਾਹਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗਤੇ ਹਿ ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪੁਨਰਾਗਮਨਾਯ ਵੈ। ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਪਿ ਸਂਦੇਹੋ ਮਮ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ, ਸ਼ੂਰ, ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਵਾਦਰ੍ਸ਼ਨਜਃ ਸ਼ੋਕੋ ਭੂਯੋ ਮਾਂ ਪਰਿਤਾਪਯੇਤ੍। ਦੁਖਾਦ੍ ਦੁਃਖਪਰਾਭੂਤਾਂ ਦੁਰ੍ਗਤਾਂ ਦੁਃਖਭਾਗਿਨੀਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਾਰ ਚੁਕੀ, ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ।
ਅਯਂ ਚ ਵੀਰ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਿष੍ਠਤੀਵ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ। ਸੁਮਹਾਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਹਾਯੇषੁ ਹਰ੍ਯृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰ
ਤੇ, ਵਿਰ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਵੱਡੇ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਕਥਂ ਨੁ ਖਲੁ ਦੁष੍ਪਾਰਂ ਤਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਤਾਨਿ ਹਰ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਤੌ ਵਾ ਨਰਵਰਾਤ੍ਮਜੌ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਜਾਂ ਉਹ ਦੋ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਤ੍ਰਯਾਣਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਾਗਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਲਙ੍ਘਨੇ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਵੈਨਤੇਯਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰ੍ਵਾ ਤਵ ਚਾਨਘ
ਤਿੰਨ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੇਵਲ ਗਰੁੜ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਤੂੰ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਤਦਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਰ੍ਯਨਿਰ੍ਯੋਗੇ ਵੀਰੈਵਂ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮੇ। ਕਿਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਸਮਾਧਾਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਾਰ੍ਯਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਰ, ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਹੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਕੰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਾਮਮਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮੇਵੈਕਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਿਸਾਧਨੇ। ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਃ ਪਰਵੀਰਘ੍ਨ ਯਸ਼ਸ੍ਯਸ੍ਤੇ ਬਲੋਦਯਃ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਵਧਤ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਬਲੈਃ ਸਮਗ੍ਰੈਰ੍ਯਦਿ ਮਾਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣਮਾਹਵੇ। ਵਿਜਯੀ ਸ੍ਵਪੁਰੀਂ ਰਾਮੋ ਨਯੇਤ੍ ਤਤ੍ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍
ਜੇ ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਯਥਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਵਨਾਦੁਪਧਿਨਾ ਹृਤਾ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਤਦ੍ਭਯਾਦੇਵ ਤਥਾ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਰਾਘਵਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ, ਉਸ ਸ਼ੂਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਛਲ ਕਰਕੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ, ਤਿਵੇਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬਲੈਸ੍ਤੁ ਸਂਕੁਲਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ। ਮਾਂ ਨਯੇਦ੍ ਯਦਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਵਿਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਹੀ ਠੀਕ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਦ੍ ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਨੁਰੂਪਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਭਵਤ੍ਯਾਹਵਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਮੁਪਪਾਦਯ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰ, ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਤਦਰ੍ਥੋਪਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਹੇਤੁਸਂਹਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਹਂ ਤਤਃ ਸ਼ੇषਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵਮ੍
ਉਹ ਮਕਸਦ ਲਈ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੇ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਕੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਿ ਹਰ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਲਵਤਾਂ ਵਰਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਦੇਵੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਮਨਃਸਂਕਲ੍ਪਸਦृਸ਼ਾ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਹਰਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੂਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਦਿਲੇਰੀ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਨੋਪਰਿ ਨਾਧਸ੍ਤਾਨ੍ਨ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ ਸਜ੍ਜਤੇ ਗਤਿਃ। ਨ ਚ ਕਰ੍ਮਸੁ ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਮਹਤ੍ਸ੍ਵਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਲ ਅੱਗੇ, ਪਿੱਛੇ ਜਾਂ ਪਾਸੇ ਕਦੇ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਇਹ ਵੱਡੇ, ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਅਸਕृਤ੍ ਤੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਵਾਨਰੈਰ੍ਬਲਸਂਯੁਤੈਃ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵਾਯੁਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਭਿਃ
ਇਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਤੁਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵਨੌਕਸਃ। ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਂਨਿਧੌ
ਉਥੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਹਂ ਤਾਵਦਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਨਹਿ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇष੍ਯਨ੍ਤੇ ਹੀਤਰੇ ਜਨਾਃ
ਮੈਂ ਆਪ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੌਣ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਦੂਤ ਤਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਲਂ ਪਰਿਤਾਪੇਨ ਦੇਵਿ ਮਨ੍ਯੁਰਪੈਤੁ ਤੇ। ਏਕੋਤ੍ਪਾਤੇਨ ਤੇ ਲਙ੍ਕਾਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਣੀ ਜੀ, ਹੁਣ ਦੁੱਖ ਛੱਡੋ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਇਕ ਹੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲੰਕਾ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਮਮ ਪृष੍ਠਗਤੌ ਤੌ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਵਿਵੋਦਿਤੌ। ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਨृਸਿਂਹਾਵਾਗਮਿष੍ਯਤਃ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਵਾਂਗਾ।