ਤਦਨ੍ਤਰਮਹਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ। ਅਭਿਨ੍ਦਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਦੇਵਿ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ।
thumb|ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੀ ਸਤਚਤਵਾਰੀਸ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਪ੍ਤਧਾ ਤੁ ਕृਤੇ ਗਰ੍ਭੇ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਨੁਨਯਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਜੈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬਚਨ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਮਮਾਪਰਾਧਾਦ੍ ਗਰ੍ਭੋऽਯਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਃ। ਨਾਪਰਾਧੋ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਵਾਤ੍ਰ ਬਲਸੂਦਨ
'ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ।'
ਪ੍ਰਿਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਮ ਗਰ੍ਭਵਿਪਰ੍ਯਯੇ। ਮਰੁਤਾਂ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਨਪਾਲਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਤੇ
'ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰੇ; ਇਹ ਸੱਤ ਜਣੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣ।'
ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਾ ਇਮੇ ਸਪ੍ਤ ਚਰਨ੍ਤੁ ਦਿਵਿ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਮਾਰੁਤਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਮਮਾਤ੍ਮਜਾਃ
'ਇਹ ਸੱਤ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਪੁੱਤਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ; ਇਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚਰਤ੍ਵੇਕ ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਤਥਾਪਰਃ। ਦਿਵ੍ਯਵਾਯੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤृਤੀਯੋऽਪਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
'ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਦੂਜਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ; ਤੀਜਾ, ਦਿਵਿਆ ਵਾਯੂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੁ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਿਸ਼ੋ ਵੈ ਤਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਸਂਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਾਲੇਨ ਹਿ ਮਮਾਤ੍ਮਜਾਃ
'ਚਾਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਣ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।'
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇਨੈਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਮਾਰੁਤਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ
'ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰੰਦਰ—'
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਤੀਦਂ ਬਲਸੂਦਨਃ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬਲ ਦਾ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਵਿਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦੇਵਰੂਪਾਸ੍ਤਵਾਤ੍ਮਜਾਃ। ਏਵਂ ਤੌ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਤਾਪੁਤ੍ਰੌ ਤਪੋਵਨੇ
'ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁੰਮਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ—'
ਜਗ੍ਮਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਰਾਮ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਵਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਏष ਦੇਸ਼ਃ ਸ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਧ੍ਯੁषਿਤਃ ਪੁਰਾ
'ਰਾਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ, ਕਾਕੁਤਸਥ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।'
ਦਿਤਿਂ ਯਤ੍ਰ ਤਪਃਸਿਦ੍ਧਾਮੇਵਂ ਪਰਿਚਚਾਰ ਸਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਸ੍ਤੁ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
'ਇਥੇ, ਉਹ ਦਿਤੀ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਫਿਰਦੀ ਸੀ। ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ—'
ਅਲਮ੍ਬੁषਾਯਾਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤੇਨ ਚਾਸੀਦਿਹ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲੇਤਿ ਪੁਰੀ ਕृਤਾ
'ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਈ।'
ਵਿਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਰਾਮ ਹੇਮਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਹੇਮਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਨਨ੍ਤਰਃ
'ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮਾ, ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਹੇਮਚੰਦ੍ਰ ਸੀ; ਹੇਮਚੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਸੁਚੰਦ੍ਰ ਹੋਇਆ।'
ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਤਨਯੋ ਰਾਮ ਧੂਮ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਧੂਮ੍ਰਾਸ਼੍ਵਤਨਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸृਞ੍ਜਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਸੁਚੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧੂਮਰਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਹੋਈ। ਧੂਮਰਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਹੋਇਆ।
ਸृਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਵਃ ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸਾਹਦੇਵ ਸੀ। ਸਾਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕੁਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਦੱਤ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਸੋਮਦੱਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਕੁਤਸਥ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੇष ਪੁਰੀਮਿਮਾਮ੍। ਆਵਸਤ੍ ਪਰਮਪ੍ਰਖ੍ਯਃ ਸੁਮਤਿਰ੍ਨਾਮ ਦੁਰ੍ਜਯਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਮਤੀ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈਸ਼ਾਲਿਕਾ ਨृਪਾਃ। ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਇਹਾਦ੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਪ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍। ਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਨਕਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲਈ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੌਂਦੇ ਹਾਂ। ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਜਨਕ ਨੂੰ ਮਿਲੋ।
ਸੁਮਤਿਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮੁਪਾਗਤਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਰਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸੁਮਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਪੂਜਾਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੋਪਾਧ੍ਯਾਯਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਖੇਰੀ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਵਿषਯਂ ਮੁਨੇ। ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਨ੍ਯਤਰੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ।
thumb|ਅष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਅਠਚਾਲੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਤ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮਾਗਮੇ। ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਉਥੇ ਮਿਲਣ ਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਖੇਰੀ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਇਮੌ ਕੁਮਾਰੌ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦੇਵਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੌ। ਗਜਸਿਂਹਗਤੀ ਵੀਰੌ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵृषਭੋਪਮੌ
ਤੁਸੀਂ ਧਨਿਆ ਹੋਵੋ—ਇਹ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਕੌਣ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਿੰਘ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਤੇ ਬਾਘ ਤੇ ਬਲਦ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ?
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੌ ਖਡ੍ਗਤੂਣਿਧਨੁਰ੍ਧਰੌ। ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਵ ਰੂਪੇਣ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਯੌਵਨੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ, ਤੂਣੀ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਪੂਰੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਰਗੇ।
ਯਦृਚ੍ਛਯੈਵ ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਦੇਵਲੋਕਾਦਿਵਾਮਰੌ। ਕਥਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਮਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਯਾਦ-ਯਾਦ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਅਮਰ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਆਏ, ਕਿਸ ਲਈ ਆਏ, ਤੇ ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ?
ਭੂषਯਨ੍ਤਾਵਿਮਂ ਦੇਸ਼ਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਵਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍। ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਸਦृਸ਼ੌ ਪ੍ਰਮਾਣੇਙ੍ਗਿਤਚੇष੍ਟਿਤੈਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅੰਬਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਕਾਰ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਰਗੇ ਹਨ।