ਏਵਮਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸੀਤਾ ਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਾ। ਯਦਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਮੁਪਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸੀਤਾ ਦੁਖ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਬੈਠੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
thumb|षष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ षष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਸਠਵੇਂ ਸਰਗ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਲਿਸੂਨੁਰਭਾषਤ। ਅਸ਼੍ਵਿਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਵੇਗੌ ਬਲਵਨ੍ਤੌ ਪ੍ਲਵਂਗਮੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੋਲੇ: 'ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਵਾਨਰ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।'
ਪਿਤਾਮਹਵਰੋਤ੍ਸੇਕਾਤ੍ ਪਰਮਂ ਦਰ੍ਪਮਾਸ੍ਥਿਤੌ। ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਮਾਨਨਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਵਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਧੇਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਹਨ; ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਾਵਧ੍ਯਤ੍ਵਮਤੁਲਮਨਯੋਰ੍ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਪੁਰਾ। ਵਰੋਤ੍ਸੇਕੇਨ ਮਤ੍ਤੌ ਚ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਚਮੂਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਜੈਯਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਵਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚਿਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਰਾਣਾਮਮृਤਂ ਵੀਰੌ ਪੀਤਵਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ। ਏਤਾਵੇਵ ਹਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਸਵਾਜਿਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਬਲੀਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਲਙ੍ਕਾਂ ਨਾਸ਼ਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੌ ਸਰ੍ਵੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਵਾਨਰਾਃ। ਅਹਮੇਕੋऽਪਿ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਃ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਗਣਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਲੰਕਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹਾਂ।
ਤਾਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਤਰਸਾ ਹਨ੍ਤੁਂ ਰਾਵਣਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰੈਰ੍ਬਲਵਦ੍ਭਿਃ ਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਸ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਜੇ ਮੈਂ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇ?
ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਲਵਗੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਜਯੈषਿਭਿਃ। ਵਾਯੁਸੂਨੋਰ੍ਬਲੇਨੈਵ ਦਗ੍ਧਾ ਲਙ੍ਕੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਲੰਕਾ ਸੜ ਗਈ ਸੀ।
ਦृष੍ਟਾ ਦੇਵੀ ਨ ਚਾਨੀਤਾ ਇਤਿ ਤਤ੍ਰ ਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍। ਨ ਯੁਕ੍ਤਮਿਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਖ੍ਯਾਤਪੌਰੁषੈਃ
‘ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਪਰ ਲਿਆ ਨਹੀਂ’ ਇਹ ਦੱਸਣਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਨਹਿ ਵਃ ਪ੍ਲਵਨੇ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਪਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਰਾਕ੍ਰਮੇ। ਤੁਲ੍ਯਃ ਸਾਮਰਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਉੱਡਣ ਜਾਂ ਸ਼ੌਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਰਕ੍ਸ਼ੌਘਾਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਾਵਣਂ ਰਣੇ। ਸੀਤਾਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਏ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼।
ਤੇष੍ਵੇਵਂ ਹਤਵੀਰੇषੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇषੁ ਹਨੂਮਤਾ। ਕਿਮਨ੍ਯਦਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਾਮ ਜਾਨਕੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਆਓ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਏ।
ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਮ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਕਿਂ ਵ੍ਯਲੀਕੈਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਨਰਾਨ੍ ਵਾਨਰਰ੍षਭਾਨ੍
ਆਓ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰਾਮ ਤੇ ਲਖ਼ਮਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੀਏ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍। ਰਾਘਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਘਵ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਖ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਤਮੇਵਂ ਕृਤਸਂਕਲ੍ਪਂ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਰ੍ਥਵਦਰ੍ਥਵਿਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਨੂੰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਰਥਪੂਰਨ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਨੈषਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਯਦ੍ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਮਹਾਕਪੇ। ਵਿਚੇਤੁਂ ਵਯਮਾਜ੍ਞਪ੍ਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਮਨੋਰਥ ਨਹੀਂ; ਅਸੀਂ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਆਗਿਆਤ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਨਾਨੇਤੁਂ ਕਪਿਰਾਜੇਨ ਨੈਵ ਰਾਮੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਕਥਂਚਿਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਂ ਸੀਤਾਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਾਭਿਰੋਚਯੇਤ੍
ਸੀਤਾ, ਜੇ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ ਜੇ ਉਹ ਕਪਿਰਾਜ ਜਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਿਆਈ ਜਾਵੇ।
ਰਾਘਵੋ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਕੁਲਂ ਵ੍ਯਪਦਿਸ਼ਨ੍ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਸੀਤਾਵਿਜਯਮਗ੍ਰਤਃ
ਰਾਘਵ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਦੱਸ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਪਿਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਕਥਂ ਮਿਥ੍ਯਾ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਵਿਫਲਂ ਕਰ੍ਮ ਚ ਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਨ ਤਸ੍ਯ ਚ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੂਠਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ? ਉਹ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਵृਥਾ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਭਵੇਦ੍ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗਚ੍ਛਾਮ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਨਿਵੇਦਨੇ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸ਼ੌਰ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਸਭ ਰਾਮ, ਲਖ਼ਮਣ ਤੇ ਮਹਾਤੀਜੀ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਈਏ, ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ।
ਨ ਤਾਵਦੇषਾ ਮਤਿਰਕ੍ਸ਼ਮਾ ਨੋ ਯਥਾ ਭਵਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ। ਯਥਾ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਤਥਾ ਭਵਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯਤੁ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਮ੍
ਰਾਜਪੁਤਰ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਰਾਏ ਇੰਨੀ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ; ਰਾਮ ਦਾ ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਸਮਝੋ।
thumb|ਏਕषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਇਕਸਠਵਾਂ ਸਰਗ।
ਤਤੋ ਜਾਮ੍ਬਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ ਵਨੌਕਸਃ। ਅਙ੍ਗਦਪ੍ਰਮੁਖਾ ਵੀਰਾ ਹਨੂਮਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਫਿਰ ਅੰਗਦ ਤੇ ਮਹਾਕਪੀ ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਜਾਮਬਵੰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ।
ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਸਂਕਾਸ਼ਾ ਮਤ੍ਤਾ ਇਵ ਮਹਾਗਜਾਃ। ਛਾਦਯਨ੍ਤ ਇਵਾਕਾਸ਼ਂ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹੋਏ ਜਾਪ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਭਾਜ੍ਯਮਾਨਂ ਭੂਤੈਸ੍ਤਮਾਤ੍ਮਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਵੇਗਂ ਵਹਨ੍ਤ ਇਵ ਦृष੍ਟਿਭਿਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਇੱਤਰਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਰਾਘਵੇ ਚਾਰ੍ਥਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਚ ਪਰਮਂ ਯਸ਼ਃ। ਸਮਾਧਾਯ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਃ ਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਿਭਿਰੁਨ੍ਨਤਾਃ
ਰਾਘਵ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਉੱਚੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯਾਨੋਨ੍ਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮਪ੍ਰਤੀਕਾਰੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਰ੍ਥਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ
ਸਾਰੇ ਚੰਗੀ ਖਬਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਮ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਪੱਕੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਪ੍ਲਵਮਾਨਾਃ ਖਮਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤੇ ਕਾਨਨੌਕਸਃ। ਨਨ੍ਦਨੋਪਮਮਾਸੇਦੁਰ੍ਵਨਂ ਦ੍ਰੁਮਸ਼ਤਾਯੁਤਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਵਾਨਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ, ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਾਂਗ, ਲੱਖਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਯਤ੍ ਤਨ੍ਮਧੁਵਨਂ ਨਾਮ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਅਧृष੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਬਾਗ ਮਧੁਵਨ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ।