thumb|षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਚਾਲੀ-ਛੇਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਹਤੇषੁ ਤੇषੁ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾ। ਮਾਰੀਚਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਨਾਮ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਾਰੀਚ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼ਯਪ, ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਹਤਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿ ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੌਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੀਰ੍ਘਤਪੋਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੇਂ ਤੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰੇ।
ਸਾਹਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਗਰ੍ਭਂ ਮੇ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਈਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਵਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਗਰਭ ਦੇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਰੀਚਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਿਤਿਂ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਰੀਚਾ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵ ਤਪੋਧਨੇ। ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ
ਇਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਤਪ ਦੀ ਧਨ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਹਿ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਦਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਹਨ੍ਤਾਰਂ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਹੇਗੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਾਣਿਨਾ ਸਮ੍ਮਮਾਰ੍ਜ ਤਾਮ੍। ਤਾਮਾਲਭ੍ਯ ਤਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਸੇ ਯਯੌ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਛੂਹਿਆ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਹਰ੍षਿਤਾ। ਕੁਸ਼ਪ੍ਲਵਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਕੁਸ਼ਪਲਵ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਪਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਕੁਰ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਰਯਾ ਗੁਣਸਮ੍ਪਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਕਾष੍ਠਮਪਃ ਫਲਂ ਮੂਲਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੱਗ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ, ਲੱਕੜ, ਪਾਣੀ, ਫਲ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।
ਗਾਤ੍ਰਸਂਵਾਹਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਮਾਪਨਯਨੈਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਦਿਤਿਂ ਪਰਿਚਚਾਰ ਹ
ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਸਾ ਦਸ਼ੋਨੇ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ। ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਏ, ਤਾਂ ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਤਪਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਵੀਰ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰ। ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਤਤਃ
ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਹਨ, ਹੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਵੇਖੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯਮਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਤਮਾਧਾਸ੍ਯੇ ਜਯੋਤ੍ਸੁਕਮ੍। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਸਹ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਵਿਜ੍ਵਰ
ਜਿਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣਾਂਗੀ, ਜੋ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੁਖ ਦੇ, ਸਾਂਝੀ ਕਰੇਗਾ।
ਯਾਚਿਤੇਨ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਰੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਮਮ ਦਤ੍ਤਃ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੇਰੇ ਮੰਗਣ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਿਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਂ ਦਿਨੇਸ਼੍ਵਰੇ। ਨਿਦ੍ਰਯਾਪਹृਤਾ ਦੇਵੀ ਪਾਦੌ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਸ਼ੀਰ੍षਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਿਤੀ, ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਦਾ ਮੱਧ ਆ ਗਿਆ, ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੀ ਥਾਂ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਸ਼ੁਚਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਾਦਯੋਃ ਕृਤਮੂਰ੍ਧਜਾਮ੍। ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤੌ ਪਾਦੌ ਜਹਾਸ ਚ ਮੁਮੋਦ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਨ ਤੇ ਪੈਰ ਸਿਰ ਦੀ ਥਾਂ, ਇੰਦਰ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਵਿਵਰਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰਂਦਰਃ। ਗਰ੍ਭਂ ਚ ਸਪ੍ਤਧਾ ਰਾਮ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਰਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਤੋ ਗਰ੍ਭੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਰੁਰੋਦ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਰਾਮ ਤਤੋ ਦਿਤਿਰਬੁਧ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੌ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਇਆ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇ ਫਿਰ ਦਿਤੀ ਜਾਗ ਗਈ।
ਮਾ ਰੁਦੋ ਮਾ ਰੁਦਸ਼੍ਚੇਤਿ ਗਰ੍ਭਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਬਿਭੇਦ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰੁਦਨ੍ਤਮਪਿ ਵਾਸਵਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਰੋ ਨਾ, ਰੋ ਨਾ,' ਪਰ ਉਹ ਰੋਂਦਾ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਮਹਾਂ ਤੇਜੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇਵ ਦਿਤਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਿष੍ਪਪਾਤ ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਗੌਰਵਾਤ੍
ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਾਰੋ ਨਾ, ਮਾਰੋ ਨਾ,' ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਜ੍ਰਸਹਿਤੋ ਦਿਤਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਅਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦੇਵਿ ਸੁਪ੍ਤਾਸਿ ਪਾਦਯੋਃ ਕृਤਮੂਰ੍ਧਜਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਸੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਪੈਰਾਂ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।'
ਤਦਨ੍ਤਰਮਹਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ। ਅਭਿਨ੍ਦਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਦੇਵਿ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ।
thumb|ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੀ ਸਤਚਤਵਾਰੀਸ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਪ੍ਤਧਾ ਤੁ ਕृਤੇ ਗਰ੍ਭੇ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਨੁਨਯਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਜੈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬਚਨ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਮਮਾਪਰਾਧਾਦ੍ ਗਰ੍ਭੋऽਯਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਃ। ਨਾਪਰਾਧੋ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਵਾਤ੍ਰ ਬਲਸੂਦਨ
'ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ।'
ਪ੍ਰਿਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਮ ਗਰ੍ਭਵਿਪਰ੍ਯਯੇ। ਮਰੁਤਾਂ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਨਪਾਲਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਤੇ
'ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰੇ; ਇਹ ਸੱਤ ਜਣੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣ।'
ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਾ ਇਮੇ ਸਪ੍ਤ ਚਰਨ੍ਤੁ ਦਿਵਿ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਮਾਰੁਤਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਮਮਾਤ੍ਮਜਾਃ
'ਇਹ ਸੱਤ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਪੁੱਤਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ; ਇਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚਰਤ੍ਵੇਕ ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਤਥਾਪਰਃ। ਦਿਵ੍ਯਵਾਯੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤृਤੀਯੋऽਪਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
'ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਦੂਜਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ; ਤੀਜਾ, ਦਿਵਿਆ ਵਾਯੂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।'