ਪਦਾਤਿਬਲਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਾਵਣਃ। ਪਰਿਘੇਣੈਵ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਯਾਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੱਦੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਹਤਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍। ਪਞ੍ਚ ਸੇਨਾਗ੍ਰਗਾਨ੍ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਾਵਣਃ
ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੁਸਤ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਸੂਰਮੇ ਭੇਜੇ।
ਤਾਨਹਂ ਸਹਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ ਵੈ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵਾਭ੍ਯਸੂਦਯਮ੍। ਤਤਃ ਪੁਨਰ੍ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪੁਤ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਅਕਸ਼ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਬਹੁਭੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ। ਤਂ ਤੁ ਮਨ੍ਦੋਦਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਕੁਮਾਰਂ ਰਣਪਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਮੰਦੋਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ—
ਸਹਸਾ ਖਂ ਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍। ਤਮਾਸੀਨਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਪੇषਯਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ, ਉਸਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਕ੍ਸ਼ਮਾਗਤਂ ਭਗ੍ਨਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸ ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਤਤਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਰਾਵਣਃ ਸੁਤਮ੍
ਜਦ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਕਸ਼ ਆਇਆ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰਜੀਤ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਲਿਨਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍। ਤਚ੍ਚਾਪ੍ਯਹਂ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰਜੀਤ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਨष੍ਟੌਜਸਂ ਰਣੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮੁਪਾਗਤਃ। ਮਹਤਾਪਿ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੇਨ ਮਹਾਬਲਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹਿਤੋ ਰਾਵਣੇਨੈष ਸਹ ਵੀਰੈਰ੍ਮਦੋਦ੍ਧਤੈਃ। ਸੋऽਵਿषਹ੍ਯਂ ਹਿ ਮਾਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਚਾਵਮਰ੍ਦਿਤਮ੍
ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਅਜਿੱਤ ਹਾਂ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਐਸਾ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ ਤੁ ਮਾਂ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਤਿਵੇਗਿਨਃ। ਰਜ੍ਜੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਬਧ੍ਨਨ੍ਤਿ ਤਤੋ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਸਤਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਮੀਪਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮਾਮੁਪਾਗਮਨ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮ੍ਭਾषਿਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਹ ਰਾਵਣ ਕੋਲ ਲੈ ਗਏ। ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਰਾਵਣ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਲਙ੍ਕਾਗਮਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਤਂ ਵਧਮ੍। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਰਣੇ ਤਤ੍ਰ ਸੀਤਾਰ੍ਥਮੁਪਜਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਭਵਨਂ ਵਿਭੋ। ਮਾਰੁਤਸ੍ਯੌਰਸਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾਨਰੋ ਹਨੁਮਾਨਹਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਮੈਂ ਮਾਰੂਤ ਦਾ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਨਰ ਹਨੂਮਾਨ ਹਾਂ।
ਰਾਮਦੂਤਂ ਚ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਚਿਵਂ ਕਪਿਮ੍। ਸੋऽਹਂ ਦੌਤ੍ਯੇਨ ਰਾਮਸ੍ਯ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਮਿਹਾਗਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਦਾ ਦੂਤ, ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਤੇ ਵਾਨਰ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਦਾ ਕੰਮ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਸ਼ृਣੁ ਚਾਪਿ ਸਮਾਦੇਸ਼ਂ ਯਦਹਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼ ਹਰੀਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਾਕ੍ਯਮਾਹ ਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੌਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਸਹਿਤਂ ਹਿਤਂ ਪਥ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ
ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਧਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਮਿਲੀ-ਝੁਲੀ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਸੀ।
ਵਸਤੋ ऋष੍ਯਮੂਕੇ ਮੇ ਪਰ੍ਵਤੇ ਵਿਪੁਲਦ੍ਰੁਮੇ। ਰਾਘਵੋ ਰਣਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮਿਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਆਇਆ।
ਤੇਨ ਮੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਹृਤਾ। ਤਤ੍ਰ ਸਾਹਾਯ੍ਯਹੇਤੋਰ੍ਮੇ ਸਮਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਹੈ; ਮਦਦ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਵਾਲਿਨਾ ਹृਤਰਾਜ੍ਯੇਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਸਹ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਚਕ੍ਰੇऽਗ੍ਨਿਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਂ ਸਖ੍ਯਂ ਰਾਘਵਃ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਵਾਲੀ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ; ਰਾਘਵ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਰੱਖ ਕੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤੇਨ ਵਾਲਿਨਮਾਹਤ੍ਯ ਸ਼ਰੇਣੈਕੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਰਾਜਃ ਕृਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਲਵਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਉੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਸਾਹਾਯ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਵਿਹ। ਤੇਨ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਮੀਪਮਿਹ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਸਾਡਾ ਫਰਜ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਨੀਯਤਾਂ ਸੀਤਾ ਦੀਯਤਾਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਚ। ਯਾਵਨ੍ਨ ਹਰਯੋ ਵੀਰਾ ਵਿਧਮਨ੍ਤਿ ਬਲਂ ਤਵ
ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ ਤੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਸੌਂਪੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੂਰਾ ਤੇਰੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ ਦੇਣ।
ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਂ ਨ ਕੇਨ ਵਿਦਿਤਃ ਪੁਰਾ। ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਸਕਾਸ਼ਂ ਚ ਯੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਵਾਨਰਰਾਜਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਹੇਤ੍ਯਭਿਹਿਤੋ ਮਯਾ। ਮਾਮੈਕ੍ਸ਼ਤ ਤਤੋ ਰੁष੍ਟਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਪ੍ਰਦਹਨ੍ਨਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤੇਨ ਵਧ੍ਯੋऽਹਮਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ। ਮਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਵਣ ਨੇ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਵਿਭੀषਣੋ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਤੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜਸ਼੍ਚ ਯਾਚਿਤੋ ਮਮ ਕਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਨੈਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮੇष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਰਾਜਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵ੍ਯਪੇਤੋ ਹਿ ਮਾਰ੍ਗਃ ਸਂਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇਸ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਅੜੇ ਨਾ ਰਹੋ; ਰਾਜ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਰਸਤਾ ਤੁਸੀਂ ਚੁਣ ਰਹੇ ਹੋ।
ਦੂਤਵਧ੍ਯਾ ਨ ਦृष੍ਟਾ ਹਿ ਰਾਜਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ। ਦੂਤੇਨ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਯਥਾਭਿਹਿਤਵਾਦਿਨਾ
ਰਾਕਸ਼ਸ, ਰਾਜ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ; ਦੂਤ ਤੋਂ ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਣੋ।
ਸੁਮਹਤ੍ਯਪਰਾਧੇऽਪਿ ਦੂਤਸ੍ਯਾਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮ। ਵਿਰੂਪਕਰਣਂ ਦृष੍ਟਂ ਨ ਵਧੋऽਸ੍ਤਿ ਹਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਬੇਹੱਦ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ੂਰਾ ਦੂਤ ਲਈ ਵੀ, ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਅਪਾਹਜ ਕਰਨਾ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ।
ਵਿਭੀषਣੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੋ ਰਾਵਣਃ ਸਂਦਿਦੇਸ਼ ਤਾਨ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨੇਤਦੇਵਾਦ੍ਯ ਲਾਙ੍ਗੂਲਂ ਦਹ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, 'ਅੱਜ ਇਸ ਦੀ ਪੂੰਛ ਸਾੜੋ!'