ਨ ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ। ਅਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਣਾਦੇਵ ਤਾ ਵੈ ਸਾਧਾਰਣਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰਿਆ; ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਸਾਂਝੀਆਂ ਮੰਨੀ ਗਈਆਂ।
ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾ ਵਾਰੁਣੀ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ। ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਾਰ੍ਗਮਾਣਾ ਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਫਿਰ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਤਨ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਧੀ ਵਾਰੁਣੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਉਭਰ ਆਈ।
ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨ ਤਾਂ ਰਾਮ ਜਗृਹੁਰ੍ਵਰੁਣਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਅਦਿਤੇਸ੍ਤੁ ਸੁਤਾ ਵੀਰ ਜਗृਹੁਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਰਾਮਾ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਪਰ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਵਿਰਲੇ, ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ।
ਅਸੁਰਾਸ੍ਤੇਨ ਦੈਤੇਯਾਃ ਸੁਰਾਸ੍ਤੇਨਾਦਿਤੇਃ ਸੁਤਾਃ। ਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ ਵਾਰੁਣੀਗ੍ਰਹਣਾਤ੍ ਸੁਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਸੁਰ ਬਣੇ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਤੇ ਬਣੇ; ਵਾਰੁਣੀ ਦੇ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਹਯਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਕੌਸ੍ਤੁਭਮ੍। ਉਦਤਿष੍ਠਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਥੈਵਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉੱਚੈਸ਼ਰਵਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ, ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੇ ਉੱਤਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਰਾਮ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਃ। ਅਦਿਤੇਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਿਤਿਪੁਤ੍ਰਾਨਯੋਧਯਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਰਾਮਾ, ਵੱਡਾ ਕੁਲਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ; ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਏਕਤਾਮਗਮਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਅਸੁਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ। ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਘੋਰਂ ਵੀਰ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਵੱਡਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਵਿਰਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ। ਅਮृਤਂ ਸੋऽਹਰਤ੍ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮਾਯਾਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮੋਹਿਨੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਮਹਾਬਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮੋਹਨੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਲਿਆ।
ਯੇ ਗਤਾਭਿਮੁਖਂ ਵਿष੍ਣੁਮਕ੍ਸ਼ਰਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਮ੍ਪਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ, ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਅਦਿਤੇਰਾਤ੍ਮਜਾ ਵੀਰਾ ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਨਿਜਘ੍ਨਿਰੇ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਘੋਰੇ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਦੈਤੇਯਾਦਿਤ੍ਯਯੋਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਵਿਰਲੇ, ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੈਤ ਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ।
thumb|षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਚਾਲੀ-ਛੇਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਹਤੇषੁ ਤੇषੁ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾ। ਮਾਰੀਚਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਨਾਮ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਾਰੀਚ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼ਯਪ, ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਹਤਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿ ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੌਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੀਰ੍ਘਤਪੋਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੇਂ ਤੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰੇ।
ਸਾਹਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਗਰ੍ਭਂ ਮੇ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਈਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਵਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਗਰਭ ਦੇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਰੀਚਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਿਤਿਂ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਰੀਚਾ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵ ਤਪੋਧਨੇ। ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ
ਇਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਤਪ ਦੀ ਧਨ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਹਿ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਦਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਹਨ੍ਤਾਰਂ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਹੇਗੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਾਣਿਨਾ ਸਮ੍ਮਮਾਰ੍ਜ ਤਾਮ੍। ਤਾਮਾਲਭ੍ਯ ਤਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਸੇ ਯਯੌ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਛੂਹਿਆ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਹਰ੍षਿਤਾ। ਕੁਸ਼ਪ੍ਲਵਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਕੁਸ਼ਪਲਵ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਪਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਕੁਰ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਰਯਾ ਗੁਣਸਮ੍ਪਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਕਾष੍ਠਮਪਃ ਫਲਂ ਮੂਲਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੱਗ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ, ਲੱਕੜ, ਪਾਣੀ, ਫਲ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।
ਗਾਤ੍ਰਸਂਵਾਹਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਮਾਪਨਯਨੈਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਦਿਤਿਂ ਪਰਿਚਚਾਰ ਹ
ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਸਾ ਦਸ਼ੋਨੇ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ। ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਏ, ਤਾਂ ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਤਪਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਵੀਰ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰ। ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਤਤਃ
ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਹਨ, ਹੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਵੇਖੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯਮਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਤਮਾਧਾਸ੍ਯੇ ਜਯੋਤ੍ਸੁਕਮ੍। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਸਹ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਵਿਜ੍ਵਰ
ਜਿਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣਾਂਗੀ, ਜੋ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੁਖ ਦੇ, ਸਾਂਝੀ ਕਰੇਗਾ।
ਯਾਚਿਤੇਨ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਰੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਮਮ ਦਤ੍ਤਃ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੇਰੇ ਮੰਗਣ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਿਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਂ ਦਿਨੇਸ਼੍ਵਰੇ। ਨਿਦ੍ਰਯਾਪਹृਤਾ ਦੇਵੀ ਪਾਦੌ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਸ਼ੀਰ੍षਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਿਤੀ, ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਦਾ ਮੱਧ ਆ ਗਿਆ, ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੀ ਥਾਂ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਸ਼ੁਚਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਾਦਯੋਃ ਕृਤਮੂਰ੍ਧਜਾਮ੍। ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤੌ ਪਾਦੌ ਜਹਾਸ ਚ ਮੁਮੋਦ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਨ ਤੇ ਪੈਰ ਸਿਰ ਦੀ ਥਾਂ, ਇੰਦਰ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਵਿਵਰਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰਂਦਰਃ। ਗਰ੍ਭਂ ਚ ਸਪ੍ਤਧਾ ਰਾਮ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਰਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਤੋ ਗਰ੍ਭੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਰੁਰੋਦ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਰਾਮ ਤਤੋ ਦਿਤਿਰਬੁਧ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੌ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਇਆ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇ ਫਿਰ ਦਿਤੀ ਜਾਗ ਗਈ।