ਸੋਤ੍ਤਰੀਯਮਿਵਾਮ੍ਭੋਦੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਨ੍ਤਰਵਿਲਮ੍ਬਿਭਿਃ। ਬੋਧ੍ਯਮਾਨਮਿਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦਿਵਾਕਰਕਰੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੱਦਲ ਉਪਰਲੇ ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਨ੍ਮਿषਨ੍ਤਮਿਵੋਦ੍ਧੂਤੈਰ੍ਲੋਚਨੈਰਿਵ ਧਾਤੁਭਿਃ। ਤੋਯੌਘਨਿਃਸ੍ਵਨੈਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਾਧੀਤਮਿਵ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਧਾਤੂਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਗ ਰਹੀ ਹੋਣ; ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਧਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਗੀਤਮਿਵ ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਸ੍ਵਨੈਃ। ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਰੁਦ੍ਧੂਤੈਰੂਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਮਿਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਕਈ ਝਰਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਗਾ ਰਿਹਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ; ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਪਰਲੇ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਪਾਤਜਲਨਿਰ੍ਘੋषੈਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੁष੍ਟਮਿਵ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਵੇਪਮਾਨਮਿਵ ਸ਼੍ਯਾਮੈਃ ਕਮ੍ਪਮਾਨੈਃ ਸ਼ਰਦ੍ਵਨੈਃ
ਝਰਨਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਪਦਾ ਸੀ; ਤੇ ਪਤਝੜ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ ਕਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੰਬਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਵੇਣੁਭਿਰ੍ਮਾਰੁਤੋਦ੍ਧੂਤੈਃ ਕੂਜਨ੍ਤਮਿਵ ਕੀਚਕੈਃ। ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਮਿਵਾਮਰ੍षਾਦ੍ ਘੋਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ ਬਾਂਸਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਚੀਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਗਾ ਰਿਹਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ; ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਫੁਫਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਨੀਹਾਰਕृਤਗਮ੍ਭੀਰੈਰ੍ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਮਿਵ ਗਹ੍ਵਰੈਃ। ਮੇਘਪਾਦਨਿਭੈਃ ਪਾਦੈਃ ਪ੍ਰਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਿਵ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਕੁਹਾਸੇ ਨਾਲ ਗੰਭੀਰ ਹੋਏ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਜਾਪਦਾ ਸੀ; ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਪਾਧੇ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧਦੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ।
ਜृਮ੍ਭਮਾਣਮਿਵਾਕਾਸ਼ੇ ਸ਼ਿਖਰੈਰਭ੍ਰਮਾਲਿਭਿਃ। ਕੂਟੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਬਹੁਕਨ੍ਦਰੈਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਪਹਾੜ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜੰਭਾਈ ਲੈ ਰਿਹਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ; ਤੇ ਕਈ ਚਟਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾਲਤਾਲੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਵਂਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍। ਲਤਾਵਿਤਾਨੈਰ੍ਵਿਤਤੈਃ ਪੁष੍ਪਵਦ੍ਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍
ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਕਰਣਾ ਅਤੇ ਕਈ ਬਾਂਸਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਲਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਛਤਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਮृਗਗਣੈਃ ਕੀਰ੍ਣਂ ਧਾਤੁਨਿष੍ਯਨ੍ਦਭੂषਿਤਮ੍। ਬਹੁਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੋਪੇਤਂ ਸ਼ਿਲਾਸਂਚਯਸਂਕਟਮ੍
ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਧਾਤੂਆਂ ਦੇ ਝਰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਕਈ ਝਰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਰ੍षਿਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਿਂਨਰੋਰਗਸੇਵਿਤਮ੍। ਲਤਾਪਾਦਪਸਮ੍ਬਾਧਂ ਸਿਂਹਾਧਿष੍ਠਿਤਕਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਸੱਪ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਲਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਣੀ ਭੀੜ, ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਾਦੁਮੂਲਫਲਦ੍ਰੁਮਮ੍। ਆਰੁਰੋਹਾਨਿਲਸੁਤਃ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਲਵਗੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਬਾਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਰਾਮਦਰ੍ਸ਼ਨਸ਼ੀਘ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਹਰ੍षੇਣਾਭਿਚੋਦਿਤਃ। ਤੇਨ ਪਾਦਤਲਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਗਿਰਿਸਾਨੁषੁ
ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਗਿਆ।
ਸਘੋषਾਃ ਸਮਸ਼ੀਰ੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ਿਲਾਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੀਕृਤਾਸ੍ਤਤਃ। ਸ ਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਚੂਰਨ ਬਣ ਗਏ; ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧ ਗਈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦੁਤ੍ਤਰਂ ਪਾਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਁਲ੍ਲਵਣਾਮ੍ਭਸਃ। ਅਧਿਰੁਹ੍ਯ ਤਤੋ ਵੀਰਃ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਃ
ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉੱਤਰੀ ਪਾਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰਲੇ ਨੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਾਗਰਂ ਭੀਮਂ ਭੀਮੋਰਗਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਸ ਮਾਰੁਤ ਇਵਾਕਾਸ਼ਂ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਸਮ੍ਭਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸੀ; ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਹਰਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦੁਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਸ ਤਦਾ ਪੀਡਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕਪਿਨਾ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ
ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਉਸ ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਦਬ ਗਿਆ।
ਰਰਾਸ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੂਤੈਃ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ ਵਸੁਧਾਤਲਮ੍। ਕਮ੍ਪਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਰੈਃ ਪਤਦ੍ਭਿਰਪਿ ਚ ਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਉਹ ਪਰਬਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਚੋਟੀ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯੋਰੁਵੇਗੋਨ੍ਮਥਿਤਾਃ ਪਾਦਪਾਃ ਪੁष੍ਪਸ਼ਾਲਿਨਃ। ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਭੂਤਲੇ ਭਗ੍ਨਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯੁਧਹਤਾ ਇਵ
ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਖੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦਰੱਖਤ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ, ਟੁੱਟ ਕੇ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕਨ੍ਦਰੋਦਰਸਂਸ੍ਥਾਨਾਂ ਪੀਡਿਤਾਨਾਂ ਮਹੌਜਸਾਮ੍। ਸਿਂਹਾਨਾਂ ਨਿਨਦੋ ਭੀਮੋ ਨਭੋ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ ਹਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ
ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਤੇ ਦਬੇ ਹੋਏ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੀਰਦੀ ਹੋਈ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਤ੍ਰਸ੍ਤਵ੍ਯਾਵਿਦ੍ਧਵਸਨਾ ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਕृਤਭੂषਣਾਃ। ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ੍ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਃ ਸਹਸਾ ਧਰਣੀਧਰਾਤ੍
ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਲਝ ਗਏ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵਿਖਰ ਗਏ, ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਪਰਬਤ ਤੋਂ ਅਚਾਨਕ ਉੱਡ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਅਤਿਪ੍ਰਮਾਣਾ ਬਲਿਨੋ ਦੀਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਾ ਮਹਾਵਿषਾਃ। ਨਿਪੀਡਿਤਸ਼ਿਰੋਗ੍ਰੀਵਾ ਵ੍ਯਵੇष੍ਟਨ੍ਤ ਮਹਾਹਯਃ
ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਜਲਦੇ ਜੀਭਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗਰਦਨ ਦਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਚਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਿਂਨਰੋਰਗਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ੍ਤਥਾ। ਪੀਡਿਤਂ ਤਂ ਨਗਵਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਗਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਿੰਨਰ, ਸੱਪ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਵੀ, ਉਸ ਦਬੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ ਚ ਭੂਮਿਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਬਲਿਨਾ ਤੇਨ ਪੀਡਿਤਃ। ਸਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ਿਖਰੋਦਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਪਰਬਤ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਚੀਆਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ।
ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ। ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਸਮਤਾਂ ਯਾਤਃ ਸ ਬਭੂਵ ਧਰਾਧਰਃ
ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ, ਉਹ ਪਰਬਤ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਲਿਲਙ੍ਘਯਿषੁਰ੍ਭੀਮਂ ਸਲੀਲਂ ਲਵਣਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਕਲ੍ਲੋਲਾਸ੍ਫਾਲਵੇਲਾਨ੍ਤਮੁਤ੍ਪਪਾਤ ਨਭੋ ਹਰਿਃ
ਭਿਆਨਕ ਲੂਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਵਾਨਰ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਉੱਡ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
thumb|ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਹੁਣ ਪੰਜਵਾਂ-ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਆਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਚ ਮਹਾਵੇਗਃ ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਨਿਵ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਭੁਜਙ੍ਗਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਕਮਲੋਤ੍ਪਲਮ੍
ਉੱਡ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ, ਸੱਪਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਸ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੁਮੁਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਾਰ੍ਕਕਾਰਣ੍ਡਵਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਤਿष੍ਯਸ਼੍ਰਵਣਕਾਦਮ੍ਬਮਭ੍ਰਸ਼ੈਵਲਸ਼ਾਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਸਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਤਾਰੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਬੱਦਲ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਹਰੇ ਕਾਈ ਵਾਂਗ ਵੇਖੇ।
ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਮਹਾਮੀਨਂ ਲੋਹਿਤਾਙ੍ਗਮਹਾਗ੍ਰਹਮ੍। ਐਰਾਵਤਮਹਾਦ੍ਵੀਪਂ ਸ੍ਵਾਤੀਹਂਸਵਿਲਾਸਿਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਪੁਨਰਵਸੂ ਨक्षਤਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਛੀ ਵਾਂਗ, ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਮਗਰਮੱਛ ਵਾਂਗ, ਏਰਾਵਤ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਟਾਪੂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਸਵਾਤੀ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਵੇਖਿਆ।
ਵਾਤਸਂਘਾਤਜਾਲੋਰ੍ਮਿਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਮ੍ਬੁਮਤ੍। ਹਨੂਮਾਨਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਗਗਨਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਨੂਮਾਨ, ਹਵਾ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਠੰਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।