ਤਦਲਂ ਕਾਲਪਾਸ਼ੇਨ ਸੀਤਾਵਿਗ੍ਰਹਰੂਪਿਣਾ। ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਸਕ੍ਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਾਤ੍ਮਨਿ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਹੁਣ ਇਸ ਕਾਲ ਦੀ ਫਾਹੀ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਬਸ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਸੋਚ।
ਸੀਤਾਯਾਸ੍ਤੇਜਸਾ ਦਗ੍ਧਾਂ ਰਾਮਕੋਪਪ੍ਰਦੀਪਿਤਾਮ੍। ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਮਿਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਪੁਰੀਂ ਸਾਟ੍ਟਪ੍ਰਤੋਲਿਕਾਮ੍
ਸੀਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕੀ ਹੋਈ, ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੰਕਾ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਸੜਦੇ ਵੇਖ।
ਸ੍ਵਾਨਿ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀਂਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਤੀਨ੍ ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ ਸੁਤਾਨ੍ਹਿਤਾਨ੍। ਭੋਗਾਨ੍ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਲਙ੍ਕਾਂ ਚ ਮਾ ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਪਾਨਯ
ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਖਜਾਨਿਆਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ।
ਸਤ੍ਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਵਚਨਂ ਮਮ। ਰਾਮਦਾਸਸ੍ਯ ਦੂਤਸ੍ਯ ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਦੂਤ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਨਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸੱਚੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਁ ਲੋਕਾਨ੍ ਸੁਸਂਹृਤ੍ਯ ਸਭੂਤਾਨ੍ ਸਚਰਾਚਰਾਨ੍। ਪੁਨਰੇਵ ਤਥਾ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਰਾਮੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸੁਰਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ੋਰਗੇषੁ ਚ। ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੇषੁ ਨਾਗੇषੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇषੁ ਮृਗੇषੁ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ, ਨਾਗਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ—
ਸਿਦ੍ਧੇषੁ ਕਿਂਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਃ
ਸਿੱਧਾਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਸਮੇਂ—ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਯੋ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯੁਧ੍ਯੇਤ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੇਹ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਿਯਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤਵ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਵੈਰ ਕੀਤਾ, ਨਾਲ ਲੜੇਗਾ—ਉਸ ਲਈ ਜੀਵਨ ਪਾਉਣਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਰਾਜਾ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਚਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰਨਾਗਯਕ੍ਸ਼ਾਃ। ਰਾਮਸ੍ਯ ਲੋਕਤ੍ਰਯਨਾਯਕਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸਮਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇ
ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਗੰਧਰਵ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼—ਇਹ ਸਭ, ਜਦ ਰਾਮ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਸ਼੍ਚਤੁਰਾਨਨੋ ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕੋ ਵਾ। ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਰਨਾਯਕੋ ਵਾ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਯੁਧਿ ਰਾਘਵਸ੍ਯ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਆਪ ਜੰਮਿਆ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਰੁਦਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ, ਮਹਾ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਸ ਸੌष੍ਠਵੋਪੇਤਮਦੀਨਵਾਦਿਨਃ ਕਪੇਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਮੋऽਪ੍ਰਿਯਂ ਵਚਃ। ਦਸ਼ਾਨਨਃ ਕੋਪਵਿਵृਤ੍ਤਲੋਚਨਃ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਵਧਂ ਮਹਾਕਪੇਃ
ਜਦ ਕਪਿ ਨੇ ਨਿਡਰਤਾ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਨਾਲ, ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਫੜਕਾ ਕੇ, ਮਹਾ ਕਪਿ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
thumb|ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪੰਜਾਹਵਾਂ ਦਸਵਾਂ ਸਿਰਾ।
ਸ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਜ੍ਞਾਪਯਦ੍ ਵਧਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਵਣਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਧਿਪਤਿਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਵਿਧੌ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਰ੍ਥਸ੍ਤਤਃ ਸਾਮ੍ਨਾ ਪੂਜ੍ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਦਗ੍ਰਜਮ੍। ਉਵਾਚ ਹਿਤਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਇਰਾਦਾ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਰੋषਂ ਤ੍ਯਜ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ। ਵਧਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਰਾਵਰਜ੍ਞਾ ਦੂਤਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤੋ ਵਸੁਧਾਧਿਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ।
ਰਾਜਨ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਲੋਕਵृਤ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਤਵ ਚਾਸਦृਸ਼ਂ ਵੀਰ ਕਪੇਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਪਣਮ੍
ਰਾਜਾ, ਕਪਿ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਵਿਰ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਰਾਜਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਪਰਾਵਰਜ੍ਞੋ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍
ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਸਲ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗृਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਦਿ ਰੋषੇਣ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋऽਪਿ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਤਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਮ ਏਵ ਹਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾਰ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜਤਨ ਸਿਰਫ ਥਕਾਵਟ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਸੀਦ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੁਰਾਸਦ। ਯੁਕ੍ਤਾਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਦੂਤਦਣ੍ਡੋ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਦਇਆ ਕਰ। ਜੋ ਠੀਕ ਤੇ ਗਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੂਤ ਨੂੰ ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ।
ਵਿਭੀषਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਕੋਪੇਨ ਮਹਤਾऽऽਵਿष੍ਟੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਜੋ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨ ਪਾਪਾਨਾਂ ਵਧੇ ਪਾਪਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ। ਤਸ੍ਮਾਦਿਮਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਨਰਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਦ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਧਰ੍ਮਮੂਲਂ ਬਹੁਦੋषਯੁਕ੍ਤ- ਮਨਾਰ੍ਯਜੁष੍ਟਂ ਵਚਨਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ। ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਭੀषਣੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ
ਜਦੋਂ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਸਿਆਣਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਇਹ ਅਧਰਮ ਵਾਲੀਆਂ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਅਨਾਚਾਰੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚੀ ਤੇ ਠੀਕ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਲਙ੍ਕੇਸ਼੍ਵਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ। ਦੂਤਾ ਨ ਵਧ੍ਯਾਃ ਸਮਯੇषੁ ਰਾਜਨ੍ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਦਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਃ
ਹੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਕਰ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਰਾਜਾ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਯਂ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਃ ਕृਤਂ ਹ੍ਯਨੇਨਾਪ੍ਰਿਯਮਪ੍ਰਮੇਯਮ੍। ਨ ਦੂਤਵਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤੋ ਦੂਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟਾ ਬਹਵੋ ਹਿ ਦਣ੍ਡਾਃ
ਇਹ ਵੈਰੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਦੂਤਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਹਨ।
ਵੈਰੂਪ੍ਯਮਙ੍ਗੇषੁ ਕਸ਼ਾਭਿਘਾਤੋ ਮੌਣ੍ਡ੍ਯਂ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਨਿਪਾਤਃ। ਏਤਾਨ੍ ਹਿ ਦੂਤੇ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਦਣ੍ਡਾਨ੍ ਵਧਸ੍ਤੁ ਦੂਤਸ੍ਯ ਨ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤੋऽਸ੍ਤਿ
ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਨਾ, ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ, ਸਿਰ ਮੂੰਡਣਾ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਉਣਾ—ਇਹ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੂਤ ਲਈ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ।
ਕਥਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵਿਨੀਤਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਰਾਵਰਪ੍ਰਤ੍ਯਯਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਰ੍ਥਃ। ਭਵਦ੍ਵਿਧਃ ਕੋਪਵਸ਼ੇ ਹਿ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਕੋਪਂ ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਹਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਨ੍ਤਃ
ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਉੱਚ-ਨੀਵਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਨ ਧਰ੍ਮਵਾਦੇ ਨ ਚ ਲੋਕਵृਤ੍ਤੇ ਨ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਬੁਦ੍ਧਿਗ੍ਰਹਣੇषੁ ਵਾਪਿ। ਵਿਦ੍ਯੇਤ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵ ਵੀਰ ਤੁਲ੍ਯ- ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯੁਤ੍ਤਮਃ ਸਰ੍ਵਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਮ੍
ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਸਮਝ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮੋਤ੍ਸਾਹਮਨਸ੍ਵਿਨਾਂ ਚ ਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਜਯੇਨ। ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਰਮੇਯੇਣ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸਙ੍ਘਾ ਜਿਤਾਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧੇष੍ਵਸਕृਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਤੇਰੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸੈਣਿਕ ਤੇ ਕਈ ਰਾਜੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਂਵਿਧਸ੍ਯਾਮਰਦੈਤ੍ਯਸ਼ਤ੍ਰੋਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਤਵਾਜਿਤਸ੍ਯ। ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵੀਰਾ ਮਨਸਾਪ੍ਯਲੀਕਂ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਨ ਤੁ ਭੋਃ ਪੁਰਾ ਤੇ
ਹੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਅਜੇਤੂ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਸਥਿਰ ਯੋਧੇ ਕਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।