ਵਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਮ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਲਿਨੋ ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
'ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਜੰਗਲ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆ ਗਏ।'
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਦੇਹਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੁਦ੍ਧਾ ਮਯਾ ਰਣੇ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਪਾਸ਼ੈਰ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਹਂ ਬਦ੍ਧੁਂ ਦੇਵਾਸੁਰੈਰਪਿ
'ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੜਿਆ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਜਾਂ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰ ਵੀ ਬੰਨ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।'
ਪਿਤਾਮਹਾਦੇष ਵਰੋ ਮਮਾਪਿ ਹਿ ਸਮਾਗਤਃ। ਰਾਜਾਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੇਨ ਮਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨੁਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
'ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।'
ਵਿਮੁਕ੍ਤੋऽਪ੍ਯਹਮਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਸ੍ਤ੍ਵਭਿਵੇਦਿਤਃ। ਕੇਨਚਿਦ੍ ਰਾਮਕਾਰ੍ਯੇਣ ਆਗਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
'ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।'
ਦੂਤੋऽਹਮਿਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ। ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮੇਵ ਵਚਨਂ ਮਮ ਪਥ੍ਯਮਿਦਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਨੂੰ ਰਾਘਵ ਦੀ ਅਣਗਣਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਦੂਤ ਸਮਝੋ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ, ਮਾਲਕ।
thumb|ਏਕਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਇਕਵੰਜਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਾਕ੍ਯਮਰ੍ਥਵਦਵ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਦਸ਼ਾਨਨਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਸੀਸ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਰਥਪੂਰਨ ਤੇ ਨਿਸਚਲ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਂਦੇਸ਼ਾਦਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਵਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼ ਹਰੀਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਕੁਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਸੰਦੇਸਾ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਤੇਰੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸਮਾਦੇਸ਼ਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਹ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨਾਮ ਰਥਕੁਞ੍ਜਰਵਾਜਿਮਾਨ੍। ਪਿਤੇਵ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਲੋਕਸ੍ਯ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਦਸਰਥ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਸਨ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਦਿਲਦਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਦੇਸ਼ਾਨ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨਮ੍
ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਦੰਡਕ ਵਣ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਪਨ੍ਥਾਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਤੀਜੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਸੀਤੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਵੈਦੇਹਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਾਰ੍ਗਮਾਣਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਾਨੁਜਃ। ऋष੍ਯਮੂਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਸਂਗਤਃ
ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇਨ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਣਮ੍। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯਾਪਿ ਰਾਮੇਣ ਹਰਿਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਮृਧੇ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵਾਲਿਨਮ੍। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਹਰ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਜ੍ਞਾਤਪੂਰ੍ਵਸ਼੍ਚ ਵਾਲੀ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਸ ਤੇਨ ਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ਼ਰੇਣੈਕੇਨ ਵਾਨਰਃ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸੀਤਾਮਾਰ੍ਗਣੇ ਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ। ਹਰੀਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ।
ਤਾਂ ਹਰੀਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ। ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਮਾਰ੍ਗਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯਧਸ਼੍ਚੋਪਰਿ ਚਾਮ੍ਬਰੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਵਾਨਰ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਲੱਭਦੇ ਫਿਰੇ।
ਵੈਨਤੇਯਸਮਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਤ੍ ਤਤ੍ਰਾਨਿਲੋਪਮਾਃ। ਅਸਙ੍ਗਗਤਯਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾ ਹਰਿਵੀਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਕੁਝ ਵਾਨਰ ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇ ਕੁਝ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ; ਉਹ ਵਿਰਲੇ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਯੋਧੇ ਸਨ।
ਅਹਂ ਤੁ ਹਨੁਮਾਨ੍ਨਾਮ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯੌਰਸਃ ਸੁਤਃ। ਸੀਤਾਯਾਸ੍ਤੁ ਕृਤੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮਾਯਤਮ੍
ਪਰ ਮੈਂ ਹਨੂਮਾਨ ਹਾਂ, ਵਾਯੂ ਦਾ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ। ਸੀਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੌ ਜੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤੁਰੇ ਤੁਰੇ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵੈਵ ਤ੍ਵਾਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰਿਹਾਗਤਃ। ਭ੍ਰਮਤਾ ਚ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਗृਹੇ ਤੇ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ
ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ। ਘਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।
ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਦृष੍ਟਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸ੍ਤਪਃਕृਤਪਰਿਗ੍ਰਹਃ। ਪਰਦਾਰਾਨ੍ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਨੋਪਰੋਦ੍ਧੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸੂਝ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਹਿ ਧਰ੍ਮਵਿਰੁਦ੍ਧੇषੁ ਬਹ੍ਵਪਾਯੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ। ਮੂਲਘਾਤਿषੁ ਸਜ੍ਜਨ੍ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤੋ ਭਵਦ੍ਵਿਧਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਖਤਰਨਾਕ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ।
ਕਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਰਾਮਕੋਪਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਸ਼ਰਾਣਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਦੇਵਾਸੁਰੇष੍ਵਪਿ
ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਨ ਚਾਪਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਦ੍ਯੇਤ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵ੍ਯਲੀਕਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਰਾਜਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕੇ।
ਤਤ੍ ਤ੍ਰਿਕਾਲਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਰ੍ਥਾਨੁਯਾਯਿ ਚ। ਮਨ੍ਯਸ੍ਵ ਨਰਦੇਵਾਯ ਜਾਨਕੀ ਪ੍ਰਤਿਦੀਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹਨ, ਧਰਮਕ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਨੋ। ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿਓ।
ਦृष੍ਟਾ ਹੀਯਂ ਮਯਾ ਦੇਵੀ ਲਬ੍ਧਂ ਯਦਿਹ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍। ਉਤ੍ਤਰਂ ਕਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛੇषਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਘਵਃ
ਇਹ ਦੇਵੀ ਮੈਂ ਦੇਖ ਲਈ ਹੈ; ਜੇ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਰਾਘਵ ਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਉਹੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਿਤੇਯਂ ਮਯਾ ਸੀਤਾ ਤਥਾ ਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਾ। ਗृਹੇ ਯਾਂ ਨਾਭਿਜਾਨਾਸਿ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਾਮਿਵ ਪਨ੍ਨਗੀਮ੍
ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਸੱਪ।
ਨੇਯਂ ਜਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਸਾਸੁਰੈਰਮਰੈਰਪਿ। ਵਿषਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭੁਕ੍ਤਮਨ੍ਨਮਿਵੌਜਸਾ
ਇਹ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦੈਤ, ਕੋਈ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰ ਲੱਗਿਆ ਖਾਣਾ, ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਚਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।