ਸृਜਨ੍ਤੋ ਬਾਣਵृष੍ਟਿਂ ਤੇ ਰਥਗਰ੍ਜਿਤਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ। ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲ ਇਵਾਮ੍ਭੋਦਾ ਵਿਚੇਰੁਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਾਮ੍ਬੁਦਾਃ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ।
ਅਵਕੀਰ੍ਣਸ੍ਤਤਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਹਨੂਮਾਨ੍ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ। ਅਭਵਤ੍ ਸਂਵृਤਾਕਾਰਃ ਸ਼ੈਲਰਾਡਿਵ ਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਲੁਕ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ਼ਰਾਨ੍ ਵਞ੍ਚਯਾਮਾਸ ਤੇषਾਮਾਸ਼ੁਚਰਃ ਕਪਿਃ। ਰਥਵੇਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵੀਰਾਣਾਂ ਵਿਚਰਨ੍ ਵਿਮਲੇऽਮ੍ਬਰੇ
ਉਹ ਬਾਂਦਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦਾ, ਸਾਫ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤੈਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ ਧਨੁष੍ਮਦ੍ਭਿਰ੍ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਵੀਰਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਧਨੁष੍ਮਦ੍ਭਿਰ੍ਯਥਾ ਮੇਘੈਰ੍ਮਾਰੁਤਃ ਪ੍ਰਭੁਰਮ੍ਬਰੇ
ਉਹ ਵੀਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਕਮਾਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਖੇਡਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਦਲਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਨਦਂ ਘੋਰਂ ਤ੍ਰਾਸਯਂਸ੍ਤਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਚਕਾਰ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਵੇਗਂ ਤੇषੁ ਰਕ੍ਸ਼ਃਸੁ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਦਿਖਾਈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਤਲੇਨਾਭਿਹਨਤ੍ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਾਦੈਃ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਰਂਤਪਃ। ਮੁष੍ਟਿਭਿਸ਼੍ਚਾਹਨਤ੍ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਖੈਃ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਵ੍ਯਦਾਰਯਤ੍
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨੂੰ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਿਆ।
ਪ੍ਰਮਮਾਥੋਰਸਾ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦੂਰੁਭ੍ਯਾਮਪਰਾਨਪਿ। ਕੇਚਿਤ੍ ਤਸ੍ਯੈਵ ਨਾਦੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਤਿਤਾ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਕੁਝ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨੂੰ رانਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲਿਆ; ਕੁਝ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇष੍ਵਵਸਨ੍ ਨੇषੁ ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤੇषੁ ਚ। ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮਗਮਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਬਚੇ ਹੋਏ ਵੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਡਰ ਕੇ ਦਸੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਭੱਜ ਗਈ।
ਵਿਨੇਦੁਰ੍ਵਿਸ੍ਵਰਂ ਨਾਗਾ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਭੁਵਿ ਵਾਜਿਨਃ। ਭਗ੍ਨਨੀਡਧ੍ਵਜਚ੍ਛਤ੍ਰੈਰ੍ਭੂਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਣਾਭਵਦ੍ ਰਥੈਃ
ਹਾਥੀ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਘੋੜੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਟੁੱਟੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ੍ਰਵਤਾ ਰੁਧਿਰੇਣਾਥ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਪਥਿ। ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਨੈਰ੍ਲਙ੍ਕਾ ਨਨਾਦ ਵਿਕृਤਂ ਤਦਾ
ਰਾਹ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਕਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਮਹਾਬਲਸ਼੍ਚਣ੍ਡਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਕਪਿਃ। ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਰਨ੍ਯੈਃ ਪੁਨਰੇਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈ- ਸ੍ਤਦੇਵ ਵੀਰੋऽਭਿਜਗਾਮ ਤੋਰਣਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਉਸੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ।। ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਪੰਜ-ਚਾਲੀਹਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
thumb|षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਛੇ-ਚਾਲੀਹਵਾਂ ਸਰਗ।
ਹਤਾਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸੁਤਾਨ੍ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਾਨਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਰਾਵਣਃ ਸਂਵृਤਾਕਾਰਸ਼੍ਚਕਾਰ ਮਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰ ਦੁਆਰਾ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਸ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਯੂਪਾਕ੍ਸ਼ੌ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਚੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਪ੍ਰਘਸਂ ਭਾਸਕਰ੍ਣਂ ਚ ਪਞ੍ਚ ਸੇਨਾਗ੍ਰਨਾਯਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੂਪਾਖ, ਯੂਪਾਖ, ਦੁਰਧਰ, ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਅਤੇ ਭਾਸਕਰਨਾ — ਪੰਜ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ — ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸਂਦਿਦੇਸ਼ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਵੀਰਾਨ੍ ਨਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍। ਹਨੂਮਦ੍ਗ੍ਰਹਣੇऽਵ੍ਯਗ੍ਰਾਨ੍ ਵਾਯੁਵੇਗਸਮਾਨ੍ ਯੁਧਿ
ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇਹ ਸੂਰਮੇ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਹਨ, ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਯਾਤ ਸੇਨਾਗ੍ਰਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਬਲਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ। ਸਵਾਜਿਰਥਮਾਤਙ੍ਗਾਃ ਸ ਕਪਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਦਲ-ਬਲ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰੋ।
ਯਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਖਲੁ ਭਾਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਨਾਲਯਮ੍। ਕਰ੍ਮ ਚਾਪਿ ਸਮਾਧੇਯਂ ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਵਿਰੋਧਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਉਹ ਕੰਮ ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਲਓ।
ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਤਂ ਕਪਿਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਤਿ ਤਰ੍ਕਯਨ੍। ਸਰ੍ਵਥਾ ਤਨ੍ਮਹਦ੍ ਭੂਤਂ ਮਹਾਬਲਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਮ ਹੈ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਾਨਰੋऽਯਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨਹਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ ਮੇ ਮਨਃ। ਨੈਵਾਹਂ ਤਂ ਕਪਿਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯਥੇਯਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਾ ਕਥਾ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਬਾਂਦਰ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਭਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਾ ਸृष੍ਟਮਸ੍ਮਦਰ੍ਥਂ ਤਪੋਬਲਾਤ੍। ਸਨਾਗਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦੇਵਾਸੁਰਮਹਰ੍षਯਃ
ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਯਾ ਸਹ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਤੈਰਵਸ਼੍ਯਂ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਲੀਕਂ ਕਿਂਚਿਦੇਵ ਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਭੇਜੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਰੂਰ ਕੋਈ ਚਲ ਚਲ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ।
ਤਦੇਵ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍। ਯਾਤ ਸੇਨਾਗ੍ਰਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਬਲਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਰਹੇ — ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਦਲ-ਬਲ ਨਾਲ ਜਾਓ।
ਸਵਾਜਿਰਥਮਾਤਙ੍ਗਾਃ ਸ ਕਪਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ਨਾਵਮਨ੍ਯੋ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕਪਿਰ੍ਧੀਰਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰੋ; ਉਸ ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕੋ।
ਦृष੍ਟਾ ਹਿ ਹਰਯਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਮਯਾ ਵਿਪੁਲਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਵਾਲੀ ਚ ਸਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰ ਵੇਖੇ ਹਨ — ਵਾਲੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਜਾਮਬਵਾਨ।
ਨੀਲਃ ਸੇਨਾਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਵਿਦਾਦਯਃ। ਨੈਵ ਤੇषਾਂ ਗਤਿਰ੍ਭੀਮਾ ਨ ਤੇਜੋ ਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਨੀਲ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵਿਦ ਆਦਿ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇਜ਼, ਚਮਕ ਜਾਂ ਵਿਰਤਾ ਨਹੀਂ।
ਨ ਮਤਿਰ੍ਨ ਬਲੋਤ੍ਸਾਹੋ ਨ ਰੂਪਪਰਿਕਲ੍ਪਨਮ੍। ਮਹਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਪਿਰੂਪਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ, ਤਾਕਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਜਾਂ ਰੂਪ ਦੀ ਵਧੀਆ ਬਣਾਵਟ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਜੀਵ, ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਂ ਮਹਦਾਸ੍ਥਾਯ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹਃ। ਕਾਮਂ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਸੁਰਾਸੁਰਮਾਨਵਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਯਤਨ ਕਰੋ; ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ,
ਭਵਤਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਰਣਾਜਿਰੇ। ਤਥਾਪਿ ਤੁ ਨਯਜ੍ਞੇਨ ਜਯਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤਾ ਰਣੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇ।
ਆਤ੍ਮਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਯੁਦ੍ਧਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਚਞ੍ਚਲਾ। ਤੇ ਸ੍ਵਾਮਿਵਚਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਮਹੌਜਸਃ
ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਬਲੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।