ਆਰੁਹ੍ਯ ਗਿਰਿਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਹਰਿਯੂਥਪਃ। ਬਭੌ ਸ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸੂਰ੍ਯ ਇਵੋਦਿਤਃ
ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਮੰਦਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਮਹਾਂਤੇਜਸਵੀ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਧृष੍ਯ ਤੁ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਸ਼੍ਚੈਤ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਮੁਨ੍ਨਤਮ੍। ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰੋਪਮੋऽਭਵਤ੍
ਉੱਚਾ ਚੈਤਿਆ ਮੰਦਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜਗਮਗਾਊ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ ਵਿਰਖ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੁਮਹਾਕਾਯਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਧृष੍ਟਮਾਸ੍ਫੋਟਯਾਮਾਸ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਪੂਰਯਨ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਫੋਟਿਤਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਘਾਤਿਨਾ। ਪੇਤੁਰ੍ਵਿਹਂਗਮਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੈਤ੍ਯਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਮੋਹਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤੇ ਕੰਨ ਵੱਜਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਪੰਛੀ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਚੈਤਿਆ ਦੇ ਰੱਖਵੇ ਭੁੱਲ ਗਏ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਵਿਜ੍ਜਯਤਾਂ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਰਾਜਾ ਜਯਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਰਾਘਵੇਣਾਭਿਪਾਲਿਤਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਰਾਮ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇ! ਰਾਘਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੁਗਰੀਵ ਰਾਜਾ ਜਿੱਤਦਾ ਰਹੇ!
ਦਾਸੋऽਹਂ ਕੋਸਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ। ਹਨੂਮਾਨ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਹਨ੍ਤਾ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਮੈਂ ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਰਮਲ ਹਨ, ਦਾ ਦਾਸ ਹਾਂ—ਹਨੂਮਾਨ, ਹਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਨ ਰਾਵਣਸਹਸ੍ਰਂ ਮੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤਿਬਲਂ ਭਵੇਤ੍। ਸ਼ਿਲਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹਰਤਃ ਪਾਦਪੈਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਵਣ ਵੀ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੱਥਰ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਧਰ੍षਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ ਮੈਥਿਲੀਮ੍। ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਕਾਯਸ਼੍ਚੈਤ੍ਯਸ੍ਥੋ ਹਰਿਯੂਥਪਃ। ਨਨਾਦ ਭੀਮਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਜਨਯਨ੍ ਭਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਚੈਤਿਆ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਚੈਤ੍ਯਪਾਲਾਃ ਸ਼ਤਂ ਯਯੁਃ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧਾਨਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਨ੍ ਖਡ੍ਗਾਨ੍ ਪਰਸ਼੍ਵਧਾਨ੍
ਉਸ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ 'ਤੇ, ਚੈਤਿਆ ਦੇ ਸੌ ਰੱਖਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ—ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ—ਫੜ ਕੇ ਆ ਗਏ।
ਵਿਸृਜਨ੍ਤੋ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਾਰੁਤਿਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍। ਤੇ ਗਦਾਭਿਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਃ ਪਰਿਘੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਦੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਮਾਰੁਤਿ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਗਦਾਂ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਾਦਿਤ੍ਯਸਂਨਿਭੈਃ। ਆਵਰ੍ਤ ਇਵ ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ੍ਤੋਯਸ੍ਯ ਵਿਪੁਲੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭੰਵਰ ਹੋਵੇ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ ਬਭੌ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਗਣਃ। ਤਤੋ ਵਾਤਾਤ੍ਮਜਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਚਮਕ ਉਠਿਆ; ਫਿਰ ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯ ਮਹਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍। ਉਤ੍ਪਾਟਯਿਤ੍ਵਾ ਵੇਗੇਨ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਹਨੂਮਾਨ, ਹਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਲ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸਤੰਭ ਉਖਾੜ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਸ਼ਤਧਾਰਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਤ੍ਰ ਚਾਗ੍ਨਿਃ ਸਮਭਵਤ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਦਹ੍ਯਤ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਉਸ ਸਤੰਭ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਾਉਣ ਲੱਗਾ; ਉਥੇ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ, ਤੇ ਮਹਲ ਵੀ ਸੜਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦਹ੍ਯਮਾਨਂ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਹਰਿਯੂਥਪਃ। ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰੇਣੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਸੁਰਾਨ੍
ਮਹਲ ਨੂੰ ਸੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸੌ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਮਾਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸृष੍ਟਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਇਹ ਬੋਲਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ।'
ਬਲਿਨਾਂ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਅਟਨ੍ਤਿ ਵਸੁਧਾਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਵਯਮਨ੍ਯੇ ਚ ਵਾਨਰਾਃ
'ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਹੇਠ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਵਾਨਰ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਾਂ।'
ਦਸ਼ਨਾਗਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਦਸ਼ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾਃ। ਕੇਚਿਨ੍ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
'ਕਈਆਂ ਕੋਲ ਦਸ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਕੁਝ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।'
ਸਨ੍ਤਿ ਚੌਘਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਸਨ੍ਤਿ ਵਾਯੁਬਲੋਪਮਾਃ। ਅਪ੍ਰਮੇਯਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ
'ਕਈਆਂ ਕੋਲ ਲਹਿਰਾਂ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਕੁਝ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਅਣਗਣਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।'
ਈਦृਗ੍ਵਿਧੈਸ੍ਤੁ ਹਰਿਭਿਰ੍ਵृਤੋ ਦਨ੍ਤਨਖਾਯੁਧੈਃ। ਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਭਿਸ਼੍ਚਾਯੁਤੈਰਪਿ
'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੰਦ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹਨ, ਸੈਂਕੜੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ—'
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੋ ਨਿषੂਦਨਃ। ਨੇਯਮਸ੍ਤਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਨ ਯੂਯਂ ਨ ਚ ਰਾਵਣਃ। ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵੀਰੇਣ ਬਦ੍ਧਂ ਵੈਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
'ਸੁਗਰੀਵ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਵੇਗਾ; ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਤੁਸੀਂ, ਤੇ ਰਾਵਣ—ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਖਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਬਣ ਚੁਕਾ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਚੁਵਾਲੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਹਾਤਮਾ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਰਚਿਆ।
thumb|ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦਾ ਚੁਵਾਲੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਂਦਿष੍ਟੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਬਲੀ । ਜਮ੍ਬੁਮਾਲੀ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਤਾਕਤਵਰ ਜੰਬੁਮਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਬਾਹਰ ਆਇਆ।
ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵੀ ਰੁਚਿਰਕੁਣ੍ਡਲਃ । ਮਹਾਨ੍ ਵਿਵृਤ੍ਤਨਯਨਸ਼੍ਚਣ੍ਡਃ ਸਮਰਦੁਰ੍ਜਯਃ
ਉਹ ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਹਾਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜੈਯ ਸੀ।
ਧਨੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਧਨੁਃਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਮਹਦ੍ਰੁਚਿਰਸਾਯਕਮ੍ । ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਾਨੋ ਵੇਗੇਨ ਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਵਨਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰ ਨਾਲ; ਜਦ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਦਾ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਫਾਰਘੋषੇਣ ਧਨੁषੋ ਮਹਤਾ ਦਿਸ਼ਃ । ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਨਭਸ਼੍ਚॆਵ ਸਹਸਾ ਸਮਪੂਰ੍ਯਤ
ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਅਚਾਨਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਰਥੇਨ ਖਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤਮਾਗਤਮੁਦੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਃ । ਹਨੁਮਾਨ੍ ਵੇਗਸਂਪਨ੍ਨੋ ਜਹਰ੍ष ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਉਹਨੂੰ ਖਚਰਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਿਆ।
ਤਂ ਤੋਰਣਵਿਟਙ੍ਕਸ੍ਥਂ ਹਨੁਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਕਪਿਮ੍ । ਜਮ੍ਬੁਮਾਲੀ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਤੋਰਣ ਦੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਮਹਾਂਕਪੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੰਬੂਮਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।