ਬਲੈਃ ਸਮਗ੍ਰੈਰ੍ਯੁਧਿ ਮਾਂ ਰਾਵਣਂ ਜਿਤ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਵਿਜਯੀ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਯਾਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰਾ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਬਲੈਸ੍ਤੁ ਸਂਕੁਲਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ। ਮਾਂ ਨਯੇਦ੍ ਯਦਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕਾਕੁਤਸਥਾ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਨੁਰੂਪਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਭਵੇਦਾਹਵਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਮੁਪਪਾਦਯ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਸੂਰਵੇਰ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਤਦਰ੍ਥੋਪਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਹੇਤੁਸਂਹਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਸ਼ੇषਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਮਕਸਦ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕਹੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਅਗਲੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਦੇਵਿ ਹਰ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਲਵਤਾਂ ਵਰਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਤ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਦੇਵੀ,Sugrīv ਜੰਗਲੀ ਬਾਂਦਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉੱਚੀ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਸ ਵਾਨਰਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਕੋਟੀਭਿਰਭਿਸਂਵृਤਃ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇष੍ਯਤਿ ਵੈਦੇਹਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਨਿਬਰ੍ਹਣਃ
ਉਹ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਵੈਦੇਹੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਮਨਃਸਂਕਲ੍ਪਸਮ੍ਪਾਤਾ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਹਰਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਹਾਦਰ, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ; ਉਹ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਨੋਪਰਿ ਨਾਧਸ੍ਤਾਨ੍ਨ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ ਸਜ੍ਜਤੇ ਗਤਿਃ। ਨ ਚ ਕਰ੍ਮਸੁ ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਮਹਤ੍ਸ੍ਵਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਆੜੇ-ਤਿਰਢੇ ਕਦੇ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ; ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਣਗਣ ਹੈ।
ਅਸਕृਤ੍ ਤੈਰ੍ਮਹੋਤ੍ਸਾਹੈਃ ਸਸਾਗਰਧਰਾਧਰਾ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵਾਯੁਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਭਿਃ
ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਬਾਂਦਰ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਤੁਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵਨੌਕਸਃ। ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਂਨਿਧੌ
ਉਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਹਨ; Sugrīv ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਤਦਲਂ ਪਰਿਤਾਪੇਨ ਦੇਵਿ ਸ਼ੋਕੋ ਵ੍ਯਪੈਤੁ ਤੇ। ਏਕੋਤ੍ਪਾਤੇਨ ਤੇ ਲਙ੍ਕਾਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇ; ਤੇਰਾ ਗਮ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਇਕ ਛਾਲ ਵਿੱਚ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ।
ਮਮ ਪृष੍ਠਗਤੌ ਤੌ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਵਿਵੋਦਿਤੌ। ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਮਹਾਸਙ੍ਘੌ ਨृਸਿਂਹਾਵਾਗਮਿष੍ਯਤਃ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ।
ਤੌ ਹਿ ਵੀਰੌ ਨਰਵਰੌ ਸਹਿਤੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਆਗਮ੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਾਯਕੈਰ੍ਵਿਧਮਿष੍ਯਤਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਬਹਾਦਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਕੱਠੇ ਲੰਕਾ ਆ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਸਗਣਂ ਰਾਵਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵੋ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਤ੍ਵਾਮਾਦਾਯ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ੍ਵਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਤਨ, ਤੈਨੂੰ, ਸੁੰਦਰੋ, ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਦਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣੀ। ਨਚਿਰਾਦ੍ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਧੀਰਜ ਰੱਖ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖੇਗੀ।
ਨਿਹਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਸਪੁਤ੍ਰਾਮਾਤ੍ਯਬਾਨ੍ਧਵੇ। ਤ੍ਵਂ ਸਮੇष੍ਯਸਿ ਰਾਮੇਣ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕੇਨੇਵ ਰੋਹਿਣੀ
ਜਦ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਣੀ ਚੰਦ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਸ਼ੋਕਸ੍ਯ ਪਾਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮੈਥਿਲਿ। ਰਾਵਣਂ ਚੈਵ ਰਾਮੇਣ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਨਿਹਤਂ ਬਲਾਤ੍
ਦੇਵੀ, ਮੈਥਿਲੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅੰਤ ਵੇਖੇਗੀ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗੀ।
ਏਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਵੈਦੇਹੀਂ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈਦੇਹੀਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਵਾਯੂ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ।
ਤਮਰਿਘ੍ਨਂ ਕृਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਘਵਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਂ ਲਙ੍ਕਾਦ੍ਵਾਰਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਘਵ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੇਗੀ।
ਨਖਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯੁਧਾਨ੍ ਵੀਰਾਨ੍ ਸਿਂਹਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍। ਵਾਨਰਾਨ੍ ਵਾਰਣੇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਂਗਤਾਨ੍
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੇਖੇਗੀ, ਜੋ ਨਖ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹਨ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਘ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੈਲਾਮ੍ਬੁਦਨਿਕਾਸ਼ਾਨਾਂ ਲਙ੍ਕਾਮਲਯਸਾਨੁषੁ। ਨਰ੍ਦਤਾਂ ਕਪਿਮੁਖ੍ਯਾਨਾਮਾਰ੍ਯੇ ਯੂਥਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਲੰਕਾ ਤੇ ਮਲਯਾ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੂੰ ਕਈ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵੇਖੇਗੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਆਦਰਨੀਯਾ।
ਸ ਤੁ ਮਰ੍ਮਣਿ ਘੋਰੇਣ ਤਾਡਿਤੋ ਮਨ੍ਮਥੇषੁਣਾ। ਨ ਸ਼ਰ੍ਮ ਲਭਤੇ ਰਾਮਃ ਸਿਂਹਾਰ੍ਦਿਤ ਇਵ ਦ੍ਵਿਪਃ
ਰਾਮ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦਿਲ 'ਤੇ ਚੋਟ ਖਾ ਕੇ, ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹਾਥੀ।
ਰੁਦ ਮਾ ਦੇਵਿ ਸ਼ੋਕੇਨ ਮਾ ਭੂਤ੍ ਤੇ ਮਨਸੋ ਭਯਮ੍। ਸ਼ਚੀਵ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਙ੍ਗਮੇष੍ਯਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਮਾਤਾ, ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਰੋ ਨਾ ਕਰੋ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਡਰ ਨਾ ਆਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇਗੀ, ਸੋਹਣੀ।
ਰਾਮਾਦ੍ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਃ ਕੋऽਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਮਃ। ਅਗ੍ਨਿਮਾਰੁਤਕਲ੍ਪੌ ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਤਵ ਸਂਸ਼੍ਰਯੌ
ਰਾਮ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹਨ।
ਨਾਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਰਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੇਵਿ ਦੇਸ਼ੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣੈਰਧ੍ਯੁषਿਤੇऽਤਿਰੌਦ੍ਰੇ। ਨ ਤੇ ਚਿਰਾਦਾਗਮਨਂ ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਮਤ੍ਸਂਗਮਕਾਲਮਾਤ੍ਰਮ੍
ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬੜਾ ਡਰਾਉਣਾ ਥਾਂ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ। ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਜਲਦੀ ਆਵੇਗਾ—ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਲੈ।
thumb|ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਯੁਸੂਨੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਉਵਾਚਾਤ੍ਮਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੀਤਾ ਸੁਰਸੁਤੋਪਮਾ
ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਵਕ੍ਤਾਰਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਯਾਮਿ ਵਾਨਰ। ਅਰ੍ਧਸਂਜਾਤਸਸ੍ਯੇਵ ਵृष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਹਨੂਮਾਨ, ਤੂੰ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਧ ਖੇਤੀ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾ ਤਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਗਾਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ੋਕਾਭਿਕਰ੍ਸ਼ਿਤੈਃ। ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਯਂ ਸਕਾਮਾਹਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਦਯਾਂ ਮਯਿ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਅਭਿਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾ ਹਰਿਗਣੋਤ੍ਤਮ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਮਿषੀਕਾਂ ਕਾਕਸ੍ਯ ਕੋਪਾਦੇਕਾਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ਾਤਨੀਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪਹਚਾਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੇ—ਉਹ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਦੀ ਡੰਡੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਾਗ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੁੱਟੀ ਸੀ।