ਹਰਿਃ ਪਰ੍ਵਤਸਂਕਾਸ਼ਸ੍ਤਾਮ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਨਖੋ ਭੀਮੋ ਵੈਦੇਹੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਬੰਦਰ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਦੰਦ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ, ਵਿਦੇਹੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖਿਆ।
ਸਪਰ੍ਵਤਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ਾਂ ਸਾਟ੍ਟਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਾਮ੍। ਲਙ੍ਕਾਮਿਮਾਂ ਸਨਾਥਾਂ ਵਾ ਨਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿ ਮੇ
ਮੈਂ ਇੱਤੇ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਕਿਲਿਆਂ ਤੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹਾਂ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਤਦਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰਲਂ ਦੇਵਿ ਵਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਵਿਸ਼ੋਕਂ ਕੁਰੁ ਵੈਦੇਹਿ ਰਾਘਵਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਠੀਕ ਰੱਖ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ; ਵਿਦੇਹੀ, ਰਾਘਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਗਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਚਲਸਂਕਾਸ਼ਮੁਵਾਚ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯੌਰਸਂ ਸੁਤਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਵ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬਲਂ ਚੈਵ ਵਿਜਾਨਾਮਿ ਮਹਾਕਪੇ। ਵਾਯੋਰਿਵ ਗਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇਜਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨੇਰਿਵਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬੰਦਰ; ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਤੇਰਾ ਤੇਜ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਅਜੋਕਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕृਤੋऽਨ੍ਯਃ ਕਥਂ ਚੇਮਾਂ ਭੂਮਿਮਾਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਉਦਧੇਰਪ੍ਰਮੇਯਸ੍ਯ ਪਾਰਂ ਵਾਨਰਯੂਥਪ
ਕੋਈ ਆਮ ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬੰਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜਾਂ ਅਣਮਾਪ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਜਾਨਾਮਿ ਗਮਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨਯਨੇ ਚਾਪਿ ਤੇ ਮਮ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯਾਸ਼ੁ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਰਿਵਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਜਲਦੀ ਹੋਣੀ ਹੈ।
ਅਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਯਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ। ਵਾਯੁਵੇਗਸਵੇਗਸ੍ਯ ਵੇਗੋ ਮਾਂ ਮੋਹਯੇਤ੍ ਤਵ
ਪਰ, ਹੇ ਬੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੀ ਚਾਲ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਲਾ ਦੇਵੇਗੀ।
ਅਹਮਾਕਾਸ਼ਮਾਸਕ੍ਤਾ ਉਪਰ੍ਯੁਪਰਿ ਸਾਗਰਮ੍। ਪ੍ਰਪਤੇਯਂ ਹਿ ਤੇ ਪृष੍ਠਾਦ੍ ਭੂਯੋ ਵੇਗੇਨ ਗਚ੍ਛਤਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹਾਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਡਿੱਗ ਪਵਾਂਗੀ।
ਪਤਿਤਾ ਸਾਗਰੇ ਚਾਹਂ ਤਿਮਿਨਕ੍ਰਝषਾਕੁਲੇ। ਭਵੇਯਮਾਸ਼ੁ ਵਿਵਸ਼ਾ ਯਾਦਸਾਮਨ੍ਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਵਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਛੀਆਂ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਬੇਬਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ ਤੇ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਖੁਰਾਕ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਨ। ਕਲਤ੍ਰਵਤਿ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸ੍ਯਾਦਪ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਜਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾਂ ਤੁ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਅਨੁਗਚ੍ਛੇਯੁਰਾਦਿष੍ਟਾ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਠਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਖਸ਼ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ੂਰੈਃ ਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਗਰਪਾਣਿਭਿਃ। ਭਵੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਂਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਵੀਰ ਕਲਤ੍ਰਵਾਨ੍
ਉਹ ਸ਼ੂਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹਨ, ਤੂੰ ਘਿਰ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਵਿਰੋਧੀ।
ਸਾਯੁਧਾ ਬਹਵੋ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਰਾਯੁਧਃ। ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਂਯਾਤੁਂ ਮਾਂ ਚੈਵ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਾਖਸ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਤੂੰ ਨਿਰਹਥ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੜ ਸਕੇਂਗਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖ ਸਕੇਂਗਾ?
ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਸ੍ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਪ੍ਰਪਤੇਯਂ ਹਿ ਤੇ ਪृष੍ਠਾਦ੍ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮ
ਜਦ ਤੂੰ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਕਿਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਵਾਂਗੀ, ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ।
ਅਥ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਭੀਮਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਬਲਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਕਥਂਚਿਤ੍ ਸਾਮ੍ਪਰਾਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਜਯੇਯੁਃ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮ
ਜਾਂ, ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਖਸ਼ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪਤੇਯਂ ਵਿਮੁਖਸ੍ਯ ਤੇ। ਪਤਿਤਾਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਨਯੇਯੁਃ ਪਾਪਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਜਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਂਗਾ ਤੇ ਪਿੱਠ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਡਿੱਗ ਸਕਦੀ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੰਦ ਰਾਖਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।
ਮਾਂ ਵਾ ਹਰੇਯੁਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਧਸ੍ਤਾਦ੍ ਵਿਸ਼ਸੇਯੁਰਥਾਪਿ ਵਾ। ਅਨਵਸ੍ਥੌ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਯਪਰਾਜਯੌ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਛੀਨ ਲੈਣ ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਤੇ ਹਾਰ ਦੋਵੇਂ ਅਣਿਸਚਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਵਾਪਿ ਵਿਪਦ੍ਯੇਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰਭਿਤਰ੍ਜਿਤਾ। ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੋ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਵੇਨ੍ਨਿष੍ਫਲ ਏਵ ਤੁ
ਜਾਂ, ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਮਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ; ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ, ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਅਰਥ ਰਹੇਗੀ।
ਕਾਮਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਨਿਹਨ੍ਤੁਂ ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋ ਹੀਯੇਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਂ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ ਦੀ ਇਜਤ ਘਟ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਥਵਾऽऽਦਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਨ੍ਯਸੇਯੁਃ ਸਂਵृਤੇ ਹਿ ਮਾਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਨਾਭਿਜਾਨੀਯੁਰ੍ਹਰਯੋ ਨਾਪਿ ਰਾਘਵਃ
ਜਾਂ, ਰਾਖਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਲੁਕਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ।
ਆਰਮ੍ਭਸ੍ਤੁ ਮਦਰ੍ਥੋऽਯਂ ਤਤਸ੍ਤਵ ਨਿਰਰ੍ਥਕਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਸਹ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਹਾਨਾਗਮਨੇ ਗੁਣਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਇਹ ਯਤਨ ਫਿਰ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਫਲ ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮਯਿ ਜੀਵਿਤਮਾਯਤ੍ਤਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ। ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਵ ਰਾਜਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਰਾਘਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਉਸ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਘਰਾਣੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਤੌ ਨਿਰਾਸ਼ੌ ਮਦਰ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਕਰ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਸਹ ਸਰ੍ਵਰ੍ਕ੍ਸ਼ਹਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਣਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ।
ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਾਮਾਦਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਨਰ। ਨਾਹਂ ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ੍ਵਤੋ ਗਾਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛੇਯਂ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਪਤੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ।
ਯਦਹਂ ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਗਤਾ ਬਲਾਤ੍। ਅਨੀਸ਼ਾ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਨਾਥਾ ਵਿਵਸ਼ਾ ਸਤੀ
ਜੋ ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਛੂਹੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੇਬਸ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਹਾਇਤਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ?
ਯਦਿ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਮਿਹ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਮਾਮਿਤੋ ਗृਹ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤ ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਰਾਮ ਇੱਥੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਹੀ ਠੀਕ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟਾ ਹਿ ਮਯਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਣਾਵਮਰ੍ਦਿਨਃ। ਨ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਭੁਜਙ੍ਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਰਾਮੇਣ ਸਮਾ ਹਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਮੈਂ ਸੁਣੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਦੇਖੀ ਵੀ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਸੱਪ, ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਸਂਯਤਿ ਚਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਮਹਾਬਲਂ ਵਾਸਵਤੁਲ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਕੋ ਵਿषਹੇਤ ਰਾਘਵਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਂ ਦੀਪ੍ਤਮਿਵਾਨਿਲੇਰਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ, ਚਮਕਦੇ ਧਨੁ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਦੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਤਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭੜਕਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਾਘਵਮਾਜਿਮਰ੍ਦਨਂ ਦਿਸ਼ਾਗਜਂ ਮਤ੍ਤਮਿਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਸਹੇਤ ਕੋ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸ਼ਰਾਰ੍ਚਿषਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?