ਏਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਿਤਾ ਸੀਤਾ ਹੇਤੁਭਿਃ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਉਪਪਨ੍ਨੈਰਭਿਜ੍ਞਾਨੈਰ੍ਦੂਤਂ ਤਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਰਕ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਤ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਅਤੁਲਂ ਚ ਗਤਾ ਹਰ੍षਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षੇਣ ਤੁ ਜਾਨਕੀ। ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਵਕ੍ਰਪਕ੍ਸ਼੍ਮਾਭ੍ਯਾਂ ਮੁਮੋਚਾਨਨ੍ਦਜਂ ਜਲਮ੍
ਜਾਨਕੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗ ਪਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਲਕਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਚਾਰੁ ਤਦ੍ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਅਸ਼ੋਭਤ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਰਾਹੁਮੁਕ੍ਤ ਇਵੋਡੁਰਾਟ੍
ਉਸਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਸਨ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਤੋਂ ਛੁਟਿਆ ਹੋਇਆ ਚੰਦ।
ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਕਪਿਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤਿ ਸਾ। ਅਥੋਵਾਚ ਹਨੂਮਾਂਸ੍ਤਾਮੁਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਵਾਨਰ ਹਨੂਮਾਨ ਹੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਤ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਮੈਥਿਲਿ। ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕਥਂ ਵਾ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਪ੍ਰਤਿਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਹੇ ਮੈਥਿਲੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂ?
ਹਤੇऽਸੁਰੇ ਸਂਯਤਿ ਸ਼ਮ੍ਬਸਾਦਨੇ ਕਪਿਪ੍ਰਵੀਰੇਣ ਮਹਰ੍षਿਚੋਦਨਾਤ੍। ਤਤੋऽਸ੍ਮਿ ਵਾਯੁਪ੍ਰਭਵੋ ਹਿ ਮੈਥਿਲਿ ਪ੍ਰਭਾਵਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਨੇ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਮੈਥਿਲੀ, ਮੈਂ ਪਵਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੀ ਵਾਨਰ ਹਾਂ।
thumb|षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਹੁਣ ਸੁੰਦਰਕਾਂਡ ਦਾ ਛੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਭੂਯ ਏਵ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੀਤਾਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਂਤੇਜੀ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਨੀਤਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣਦੁਃਖਫਲਾ ਹ੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਭਰੋਸੇ ਲਈ ਇਹ ਵਸਤੂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾ, ਤੇਰੀ ਦੁੱਖ ਦੀ ਫਲ ਹੁਣ ਘੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਸਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਕਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਾਨਕੀ ਮੁਦਿਤਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਵਸਤੂ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੇਖਦੀ ਹੋਈ, ਜਾਨਕੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਆਪ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਚਾਰੁ ਤਦ੍ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਬਭੂਵ ਹਰ੍षੋਦਗ੍ਰਂ ਚ ਰਾਹੁਮੁਕ੍ਤ ਇਵੋਡੁਰਾਟ੍
ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵੱਡੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਤੋਂ ਛੁਟਿਆ ਚੰਦ।
ਤਤਃ ਸਾ ਹ੍ਰੀਮਤੀ ਬਾਲਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਂਦੇਸ਼ਹਰ੍षਿਤਾ। ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਮਹਾਕਪਿਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਲਜਜਤ ਭਰੀ ਨੌਜਵਾਨ, ਪਤੀ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਈ ਤੇ ਮਹਾਂਕਪੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮ। ਯੇਨੇਦਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਦਂ ਤ੍ਵਯੈਕੇਨ ਪ੍ਰਧਰ੍षਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਬਹਾਦਰ, ਸਮਰਥ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਤੂੰ ਇੱਕਲਾ ਹੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ ਸਾਗਰੋ ਮਕਰਾਲਯਃ। ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼੍ਲਾਘਨੀਯੇਨ ਕ੍ਰਮਤਾ ਗੋष੍ਪਦੀਕृਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਡਿਆ ਕੰਮ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵਾਨਰਂ ਵਾਨਰਰ੍षਭ। ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਤ੍ਰਾਸੋ ਰਾਵਣਾਦਪਿ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਮ ਵਾਨਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ। ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹਸੇ ਚ ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਯਾ ਸਮਭਿਭਾषਿਤੁਮ੍। ਯਦ੍ਯਸਿ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਮੇਣ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਚਾਈ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕੀ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਾਮੋ ਨਹ੍ਯਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪਰਾਕ੍ਰਮਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਜੈ ਰਾਮ ਜੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਕੁਸ਼ਲੀ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਜੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸੁਮੀਤਰਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਂਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਲੀ ਯਦਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਕਿਂ ਨ ਸਾਗਰਮੇਖਲਾਮ੍। ਮਹੀਂ ਦਹਤਿ ਕੋਪੇਨ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਨਿਰਿਵੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਕਕੁਤਸਥ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ?
ਅਥਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੌ ਤੌ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਨਿਗ੍ਰਹੇ। ਮਮੈਵ ਤੁ ਨ ਦੁਃਖਾਨਾਮਸ੍ਤਿ ਮਨ੍ਯੇ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ
ਜਾਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਉਲਟਾ ਹਾਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਵ੍ਯਥਤੇ ਰਾਮਃ ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਪਰਿਤਪ੍ਯਤੇ। ਉਤ੍ਤਰਾਣਿ ਚ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰੁਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਮੀਦ ਹੈ ਰਾਮ ਜੀ ਨਾਂ ਤਾਂ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਨਾਂ ਹੀ ਦੁਖੀ। ਉਹ ਸਭ ਜਰੂਰੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਦੀਨਃ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਚ ਨ ਮੁਹ੍ਯਤਿ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਪੁਰੁषਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰੁਤੇ ਨृਪਤੇਃ ਸੁਤਃ
ਉਮੀਦ ਹੈ ਉਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਹਤਾਸ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਂ ਹੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧੋਪਾਯਮੁਪਾਯਮਪਿ ਸੇਵਤੇ। ਵਿਜਿਗੀषੁਃ ਸੁਹृਤ੍ ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਚ ਪਰਂਤਪਃ
ਉਮੀਦ ਹੈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ, ਦੋਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਲਭਤੇऽਮਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਭਿਗਮ੍ਯਤੇ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਕਲ੍ਯਾਣਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਉਮੀਦ ਹੈ ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਉਹ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸਾਥੀ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਚ੍ਚਿਦਾਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਮਜਃ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਪੁਰੁषਕਾਰਂ ਚ ਦੈਵਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਉਮੀਦ ਹੈ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਤੇ ਭਾਗ ਦੋਵੇਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਵਿਗਤਸ੍ਨੇਹੋ ਵਿਵਾਸਾਨ੍ਮਯਿ ਰਾਘਵਃ। ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਮਾਂ ਵ੍ਯਸਨਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਰਾਘਵਃ
ਉਮੀਦ ਹੈ ਰਾਘਵ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਾਸ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਖੋਇਆ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਰਾਘਵ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗਾ।
ਸੁਖਾਨਾਮੁਚਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਸੁਖਾਨਾਮਨੂਚਿਤਃ। ਦੁਃਖਮੁਤ੍ਤਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ ਰਾਮੋ ਨ ਸੀਦਤਿ
ਰਾਮ ਜੀ ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਖ ਵਿਚ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਕਦੇ ਕਠਿਨਾਈ ਆਉਣ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹਾਰ ਜਾਣ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਯਾਸ੍ਤਥਾ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਕੁਸ਼ਲਂ ਭਰਤਸ੍ਯ ਚ
ਕੌਸਲਿਆ ਅਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ, ਭਰਤ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਅਕਸਰ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੋਵੇ।
ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਮਾਨਾਰ੍ਹਃ ਕਚ੍ਚਿਚ੍ਛੋਕੇਨ ਰਾਘਵਃ। ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨਾਨ੍ਯਮਨਾ ਰਾਮਃ ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਮਾਂ ਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਘਵ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਮਨੋਂ ਨਾ ਭਟਕ ਜਾਵੇ; ਰਾਮ ਜੀ ਦਾ ਮਨ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜਰੂਰ ਬਚਾ ਲੈਣ।
ਕਚ੍ਚਿਦਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਂ ਭੀਮਾਂ ਭਰਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਵਤ੍ਸਲਃ। ਧ੍ਵਜਿਨੀਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਤਿ ਮਤ੍ਕृਤੇ
ਭਰਤ, ਜੋ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਭੇਜੇ।