ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਚਿਵਂ ਦੇਵਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਕੁਸ਼ਲੀ ਤਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।
ਗੁਰੋਰਾਰਾਧਨੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਤਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਤੋ ਦੇਵਿ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਵ ਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬਹਾਦਰ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਹਮੇਕਸ੍ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਵਚਨਾਦਿਹ। ਮਯੇਯਮਸਹਾਯੇਨ ਚਰਤਾ ਕਾਮਰੂਪਿਣਾ
ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਦੇ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਿਗਨੁਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਨ੍ਮਾਰ੍ਗਵਿਚਯੈषਿਣਾ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾਹਂ ਹਰਿਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਸ਼ਮਨੁਸ਼ੋਚਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਤੇਰਾ ਪਤਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਘੁੰਮਿਆ। ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਮਿਲੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਸੀ।
ਅਪਨੇष੍ਯਾਮਿ ਸਂਤਾਪਂ ਤਵਾਧਿਗਮਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਹਿ ਨ ਮਮ ਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਹ ਲਙ੍ਘਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਮਿਦਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਕृਤਂ ਯਸ਼ਃ। ਰਾਘਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਮਭਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਮਾਣ ਮਿਲੇਗਾ। ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਘਵ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ।
ਸਪੁਤ੍ਰਬਾਨ੍ਧਵਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਮ੍। ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ਨਾਮ ਵੈਦੇਹਿ ਗਿਰੀਣਾਮੁਤ੍ਤਮੋ ਗਿਰਿਃ
ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ—ਹੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਕੇਸਰੀ ਹਰਿਃ। ਸ ਚ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਰ੍ਦਿष੍ਟਃ ਪਿਤਾ ਮਮ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਦੀਪਤੇਃ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ਼ਮ੍ਬਸਾਦਨਮੁਦ੍ਧਰਨ੍
ਉਥੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੇਸਰੀ ਵਾਨਰ, ਦੇਵਤਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਗੋਕਰਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵਸਾਇਆ।
ਯਸ੍ਯਾਹਂ ਹਰਿਣਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਜਾਤੋ ਵਾਤੇਨ ਮੈਥਿਲਿ। ਹਨੂਮਾਨਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਲੋਕੇ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਹੇ ਮੈਥਿਲੀ, ਉਸ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਪਵਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵੈਦੇਹਿ ਭਰ੍ਤੁਰੁਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਗੁਣਾਃ। ਅਚਿਰਾਤ੍ ਤ੍ਵਾਮਿਤੋ ਦੇਵਿ ਰਾਘਵੋ ਨਯਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਤੇਰੇ ਭਰੋਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਾਘਵ ਤੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਿਤਾ ਸੀਤਾ ਹੇਤੁਭਿਃ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਉਪਪਨ੍ਨੈਰਭਿਜ੍ਞਾਨੈਰ੍ਦੂਤਂ ਤਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਰਕ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਤ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਅਤੁਲਂ ਚ ਗਤਾ ਹਰ੍षਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षੇਣ ਤੁ ਜਾਨਕੀ। ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਵਕ੍ਰਪਕ੍ਸ਼੍ਮਾਭ੍ਯਾਂ ਮੁਮੋਚਾਨਨ੍ਦਜਂ ਜਲਮ੍
ਜਾਨਕੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗ ਪਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਲਕਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਚਾਰੁ ਤਦ੍ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਅਸ਼ੋਭਤ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਰਾਹੁਮੁਕ੍ਤ ਇਵੋਡੁਰਾਟ੍
ਉਸਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਸਨ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਤੋਂ ਛੁਟਿਆ ਹੋਇਆ ਚੰਦ।
ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਕਪਿਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤਿ ਸਾ। ਅਥੋਵਾਚ ਹਨੂਮਾਂਸ੍ਤਾਮੁਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਵਾਨਰ ਹਨੂਮਾਨ ਹੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਤ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਮੈਥਿਲਿ। ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕਥਂ ਵਾ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਪ੍ਰਤਿਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਹੇ ਮੈਥਿਲੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂ?
ਹਤੇऽਸੁਰੇ ਸਂਯਤਿ ਸ਼ਮ੍ਬਸਾਦਨੇ ਕਪਿਪ੍ਰਵੀਰੇਣ ਮਹਰ੍षਿਚੋਦਨਾਤ੍। ਤਤੋऽਸ੍ਮਿ ਵਾਯੁਪ੍ਰਭਵੋ ਹਿ ਮੈਥਿਲਿ ਪ੍ਰਭਾਵਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਨੇ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਮੈਥਿਲੀ, ਮੈਂ ਪਵਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੀ ਵਾਨਰ ਹਾਂ।
thumb|षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਹੁਣ ਸੁੰਦਰਕਾਂਡ ਦਾ ਛੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਭੂਯ ਏਵ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੀਤਾਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਂਤੇਜੀ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਨੀਤਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣਦੁਃਖਫਲਾ ਹ੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਭਰੋਸੇ ਲਈ ਇਹ ਵਸਤੂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾ, ਤੇਰੀ ਦੁੱਖ ਦੀ ਫਲ ਹੁਣ ਘੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਸਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਕਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਾਨਕੀ ਮੁਦਿਤਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਵਸਤੂ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੇਖਦੀ ਹੋਈ, ਜਾਨਕੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਆਪ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਚਾਰੁ ਤਦ੍ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਬਭੂਵ ਹਰ੍षੋਦਗ੍ਰਂ ਚ ਰਾਹੁਮੁਕ੍ਤ ਇਵੋਡੁਰਾਟ੍
ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵੱਡੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਤੋਂ ਛੁਟਿਆ ਚੰਦ।
ਤਤਃ ਸਾ ਹ੍ਰੀਮਤੀ ਬਾਲਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਂਦੇਸ਼ਹਰ੍षਿਤਾ। ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਮਹਾਕਪਿਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਲਜਜਤ ਭਰੀ ਨੌਜਵਾਨ, ਪਤੀ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਈ ਤੇ ਮਹਾਂਕਪੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮ। ਯੇਨੇਦਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਦਂ ਤ੍ਵਯੈਕੇਨ ਪ੍ਰਧਰ੍षਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਬਹਾਦਰ, ਸਮਰਥ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਤੂੰ ਇੱਕਲਾ ਹੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ ਸਾਗਰੋ ਮਕਰਾਲਯਃ। ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼੍ਲਾਘਨੀਯੇਨ ਕ੍ਰਮਤਾ ਗੋष੍ਪਦੀਕृਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਡਿਆ ਕੰਮ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵਾਨਰਂ ਵਾਨਰਰ੍षਭ। ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਤ੍ਰਾਸੋ ਰਾਵਣਾਦਪਿ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਮ ਵਾਨਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ। ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹਸੇ ਚ ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਯਾ ਸਮਭਿਭਾषਿਤੁਮ੍। ਯਦ੍ਯਸਿ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਮੇਣ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਚਾਈ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕੀ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਾਮੋ ਨਹ੍ਯਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪਰਾਕ੍ਰਮਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਜੈ ਰਾਮ ਜੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਕੁਸ਼ਲੀ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਜੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸੁਮੀਤਰਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਂਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਲੀ ਯਦਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਕਿਂ ਨ ਸਾਗਰਮੇਖਲਾਮ੍। ਮਹੀਂ ਦਹਤਿ ਕੋਪੇਨ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਨਿਰਿਵੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਕਕੁਤਸਥ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ?
ਅਥਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੌ ਤੌ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਨਿਗ੍ਰਹੇ। ਮਮੈਵ ਤੁ ਨ ਦੁਃਖਾਨਾਮਸ੍ਤਿ ਮਨ੍ਯੇ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ
ਜਾਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਉਲਟਾ ਹਾਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।