ਅਥਵਾ ਨਾਯਮੁਨ੍ਮਾਦੋ ਮੋਹੋऽਪ੍ਯੁਨ੍ਮਾਦਲਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਸਮ੍ਬੁਧ੍ਯੇ ਚਾਹਮਾਤ੍ਮਾਨਮਿਮਂ ਚਾਪਿ ਵਨੌਕਸਮ੍
ਇਹ ਕੋਈ ਪਾਗਲਪਨ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਭਟਕਣ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲਪਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਬਹੁਧਾ ਸੀਤਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯ ਬਲਾਬਲਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕਾਮਰੂਪਤ੍ਵਾਨ੍ਮੇਨੇ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਤੇ ਘਾਟ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਮਝਿਆ।
ਏਤਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਤਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੀਤਾ ਸਾ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮਾ। ਨ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯਾਜਹਾਰਾਥ ਵਾਨਰਂ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ
ਇਹ ਸੋਚ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੀਤਾਯਾ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਨੁਕੂਲੈਰ੍ਵਚਨੈਸ੍ਤਦਾ ਤਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਰ੍षਯਨ੍
ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਚੰਗੇ ਲਗਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਲੋਕਕਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਸ਼ੀ ਯਥਾ। ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਦੇਵੋ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਯਥਾ
ਰਾਮ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਰਵਣ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣੋਪਪਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਮਧੁਰਵਾਗ੍ ਦੇਵੋ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ਯਥਾ
ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬੋਲਣ ਦੇ ਦੇਵਤਾ।
ਰੂਪਵਾਨ੍ ਸੁਭਗਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਕਂਦਰ੍ਪ ਇਵ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਸ੍ਥਾਨਕ੍ਰੋਧੇ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾ ਚ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਲੋਕੇ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਮੂਰਤ। ਜਦੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਹੈ।
ਬਾਹੁਚ੍ਛਾਯਾਮਵष੍ਟਬ੍ਧੋ ਯਸ੍ਯ ਲੋਕੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਪਕ੍ਰਮ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਾਨ੍ਮृਗਰੂਪੇਣ ਰਾਘਵਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ, ਮਿਰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ—
ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਯੇਨਾਪਨੀਤਾਸਿ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤਤ੍ਫਲਮ੍। ਅਚਿਰਾਦ੍ ਰਾਵਣਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਯੋ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
—ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵੇਖੇਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਰਤਾਵਾਨ ਰਾਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਕ੍ਰੋਧਪ੍ਰਮੁਕ੍ਤੈਰਿषੁਭਿਰ੍ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਰਿਵ ਪਾਵਕੈਃ। ਤੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਦੂਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਮਿਹਾਗਤਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਤੀਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੌਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਸਖਾ ਦੇਵਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਨਾਮ ਵਾਨਰਃ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ। ਰਾਮ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਵਾਨਰ ਸੁਗਰੀਵ ਵੀ, ਮਾਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਮ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੌਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਮਰਤਿ ਤੇ ਰਾਮਃ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ। ਰਾਮ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਜੀਵਸਿ ਵੈਦੇਹਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਵਸ਼ਮਾਗਤਾ। ਨਚਿਰਾਦ੍ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਰਾਮਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਭਾਗ ਨਾਲ, ਵੈਦੇਹੀ, ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵੀ ਜਿਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੂੰ ਰਾਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ।
ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਨਰਕੋਟੀਨਾਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਚਾਮਿਤੌਜਸਮ੍। ਅਹਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਚਿਵੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਨਾਮ ਵਾਨਰਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਫੌਜ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਹਨੂਮਾਨ ਹਾਂ, ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਮੰਤਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਗਣ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਨਗਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਦਨ੍ਯਾਸਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਲੰਘ ਕੇ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ।
ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮੁਪਯਾਤੋऽਹਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਨਾਹਮਸ੍ਮਿ ਤਥਾ ਦੇਵਿ ਯਥਾ ਮਾਮਵਗਚ੍ਛਸਿ। ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾ ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮੇषਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਤ੍ਸ੍ਵ ਵਦਤੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਮਝਦੀ ਹੈਂ। ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਛੱਡ ਦੇ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ।
thumb|ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰਕਾਂਡ ਦਾ ਪੰਜਤੀਹਵਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਾਂ ਤੁ ਰਾਮਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈਦੇਹੀ ਵਾਨਰਰ੍षਭਾਤ੍। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਰਾਮ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਯਾਨਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਵਾਨਰ। ਤਾਨਿ ਭੂਯਃ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨ ਮਾਂ ਸ਼ੋਕਃ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਹੇ ਵਾਨਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੱਸ, ਤਾਂ ਕਿ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਕੀਦृਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍। ਕਥਮੂਰੂ ਕਥਂ ਬਾਹੂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਂਸ ਮੇ
ਉਸ ਦੀ ਕਦ-ਕਾਠ ਤੇ ਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ رانਗਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਹਨ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਤਤੋ ਰਾਮਂ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਵੈਦੇਹੀ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹਨ, ਵੇਰਵਾ ਦੇਣ ਲੱਗੇ।
ਜਾਨਨ੍ਤੀ ਬਤ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਮਾਂ ਵੈਦੇਹਿ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ। ਭਰ੍ਤੁਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ
ਵੈਦੇਹੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸੂਰਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਹੇ ਕਮਲ-ਆਖਾਂ।
ਯਾਨਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਯਾਨਿ ਵੈ। ਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਵਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਤਾਨਿ ਮੇ
ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਜੋ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ।
ਰਾਮਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਃ। ਰੂਪਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਸੂਤੋ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜੇ
ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਹੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ।
ਤੇਜਸਾऽऽਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪृਥਿਵੀਸਮਃ। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮੋ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਯਸ਼ਸਾ ਵਾਸਵੋਪਮਃ
ਉਹ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਰਗਾ, ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਜੀਵਲੋਕਸ੍ਯ ਸ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਪਰਂਤਪਃ
ਉਹ ਜੀਵ ਜਗਤ ਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਰਾਮੋ ਭਾਮਿਨਿ ਲੋਕਸ੍ਯ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਮਰ੍ਯਾਦਾਨਾਂ ਚ ਲੋਕਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਕਾਰਯਿਤਾ ਚ ਸਃ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਰਾਮ ਜਗਤ ਦੇ ਚਾਰ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਾਨਰ੍ਚਿਤੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਸਾਧੂਨਾਮੁਪਕਾਰਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਚਾਰਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦੇ ਵਚਨ 'ਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਰਾਜਨੀਤ੍ਯਾਂ ਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮੁਪਾਸਕਃ। ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ ਸ਼ੀਲਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵਿਦ੍ਭਿਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ। ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇ ਚ ਵੇਦੇ ਚ ਵੇਦਾਙ੍ਗੇषੁ ਚ ਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਹ ਯਜੁਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਧਨੁਰਵੇਦ, ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।