ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਭਵਸਿ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾ ਵਰਾਨਨੇ। ਵਸੂਨਾਂ ਵਾ ਵਰਾਰੋਹੇ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸਿ ਮੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਜਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ? ਜਾਂ ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ? ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਹੋ।
ਕਿਂ ਨੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਾ ਹੀਨਾ ਪਤਿਤਾ ਵਿਬੁਧਾਲਯਾਤ੍। ਰੋਹਿਣੀ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਧਿਕਾ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈ ਹੋਈ, ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਰੋਹਣੀ ਹੋ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ?
ਕੋਪਾਦ੍ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਮੋਹਾਦ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਵਸਿष੍ਠਂ ਕੋਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵਾਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤੀ
ਜਾਂ, ਹੇ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਲਿਆਣਵਤੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੋ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਰੁੱਸ ਕੇ ਛੱਡ ਆਈ ਹੋ?
ਕੋ ਨੁ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭਰ੍ਤਾ ਵਾ ਤੇ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਅਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਕਾਦਮੁਂ ਲੋਕਂ ਗਤਂ ਤ੍ਵਮਨੁਸ਼ੋਚਸਿ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਪਤੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਦੁੱਖ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋ?
ਰੋਦਨਾਦਤਿਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਾਦ੍ ਭੂਮਿਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦਪਿ। ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵੀਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਂਜ੍ਞਾਵਧਾਰਣਾਤ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਰੋਣਾ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਆਹਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਹੋ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨਿ ਹਿ ਤੇ ਯਾਨਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਮਹਿषੀ ਭੂਮਿਪਾਲਸ੍ਯ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾ ਚ ਮੇ ਮਤਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਹੋ।
ਰਾਵਣੇਨ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ ਬਲਾਤ੍ ਪ੍ਰਮਥਿਤਾ ਯਦਿ। ਸੀਤਾ ਤ੍ਵਮਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸੀਤਾ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ—ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਯਥਾ ਹਿ ਤਵ ਵੈ ਦੈਨ੍ਯਂ ਰੂਪਂ ਚਾਪ੍ਯਤਿਮਾਨੁषਮ੍। ਤਪਸਾ ਚਾਨ੍ਵਿਤੋ ਵੇषਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਮਮਹਿषੀ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਅਸਧਾਰਣ ਰੂਪ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਹੋ।
ਸਾ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਕੀਰ੍ਤਨਹਰ੍षਿਤਾ। ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵੈਦੇਹੀ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਦ੍ਰੁਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਵੈਦੇਹੀ ਨੇ, ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਰਾਜਸਿਂਹਾਨਾਂ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ੍ਨੁषਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਹਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੈਨ੍ਯਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਮੈਂ ਪੁੱਤਣ ਹੋਂ।
ਦੁਹਿਤਾ ਜਨਕਸ੍ਯਾਹਂ ਵੈਦੇਹਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸੀਤੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚੋਕ੍ਤਾਹਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਮੈਂ ਵੈਦੇਹ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ।
ਸਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਮਾਨੁषਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਨੀ
ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਰਾਘਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਚੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਨਮ੍। ਅਭਿषੇਚਯਿਤੁਂ ਰਾਜਾ ਸੋਪਾਧ੍ਯਾਯਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਫਿਰ ਤੇਰਵੇਂ ਸਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਡਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਮ੍ਭ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਤੁ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨੇ। ਕੈਕੇਯੀ ਨਾਮ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਘਵ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਨ ਪਿਬੇਯਂ ਨ ਖਾਦੇਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਮਮ ਭੋਜਨਮ੍। ਏष ਮੇ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਰਾਮੋ ਯਦ੍ਯਭਿषਿਚ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਨਾਂ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ ਕੁਝ ਪੀਵਾਂਗੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਖਾਵਾਂਗੀ। ਜੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਏਗੀ।
ਯਤ੍ ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮ। ਤਚ੍ਚੇਨ੍ਨ ਵਿਤਥਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਨਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਰਾਘਵਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੇ ਉਹ ਝੂਠ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜੋ।
ਸ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਰਦਾਨਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍। ਮੁਮੋਹ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੂਰਮਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਸੱਚੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਕੈਕਈ ਦੇ ਕਠੋਰ ਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦਿੱਤੇ ਵਰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਸ੍ਥਵਿਰੋ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰੁਦਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਮਯਾਚਤ
ਫਿਰ ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸੀ, ਰੋਂਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਿਰਚਿਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਭਿषੇਕਾਤ੍ ਪਰਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਮਨਸਾ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਪਿਉਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨ ਚਾਨृਤਮ੍। ਅਪਿ ਜੀਵਿਤਹੇਤੋਰ੍ਹਿ ਰਾਮਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਬੜਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੇਗਾ ਪਰ ਲਏਗਾ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਬੋਲੇਗਾ ਪਰ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਲਈ ਵੀ।
ਸ ਵਿਹਾਯੋਤ੍ਤਰੀਯਾਣਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਵਿਸृਜ੍ਯ ਮਨਸਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਜਨਨ੍ਯੈ ਮਾਂ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤ੍ਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੋਂ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਹਂ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਵਨਚਾਰਿਣੀ। ਨਹਿ ਮੇ ਤੇਨ ਹੀਨਾਯਾ ਵਾਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇऽਪਿ ਰੋਚਤੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ। ਉਹ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰਨਨ੍ਦਨਃ। ਪੂਰ੍ਵਜਸ੍ਯਾਨੁਯਾਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਕੁਸ਼ਚੀਰੈਰਲਂਕृਤਃ
ਪਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਸੋਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਘਾਹ ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ ਸੀ।
ਤੇ ਵਯਂ ਭਰ੍ਤੁਰਾਦੇਸ਼ਂ ਬਹੁਮਾਨ੍ਯ ਦृਢਵ੍ਰਤਾਃ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸ੍ਮ ਪੁਰਾਦृष੍ਟਂ ਵਨਂ ਗਮ੍ਭੀਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਡਰਾਉਣਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਵਸਤੋ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾਹਮਮਿਤੌਜਸਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਪਹृਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਵਣ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਬੜਾ ਮਾੜਾ ਸੀ, ਚੁੱਕ ਲਈ ਗਈ।
ਦ੍ਵੌ ਮਾਸੌ ਤੇਨ ਮੇ ਕਾਲੋ ਜੀਵਿਤਾਨੁਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਃ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਮਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਤਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾ ਸਕਾਂ। ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ।
thumb|ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਏਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਚੌਂਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਹਰਿਪੁਂਗਵਃ। ਦੁਃਖਾਦ੍ ਦੁਃਖਾਭਿਭੂਤਾਯਾਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਢਾਢਸ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਅਹਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਂਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਦੇਵਿ ਦੂਤਸ੍ਤਵਾਗਤਃ। ਵੈਦੇਹਿ ਕੁਸ਼ਲੀ ਰਾਮਃ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੌਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਖੈਰੀ ਪੁੱਛੀ ਹੈ।
ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਸ਼ਰਥੀ ਰਾਮੋ ਦੇਵਿ ਕੌਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਵੇਦਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ ਰਾਮ, ਮਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਖੈਰੀ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।