ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਜਟਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ। ਸਰ੍ਵਾ ਏਵਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਭੀਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਜਟਾਂ ਤਾਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਡਰ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਕਥਯਸ੍ਵ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋऽਯਂ ਕੀਦृਸ਼ੋ ਨਿਸ਼ਿ। ਤਾਸਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਨਾਂ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ? ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੂੰਹੋਂ ਕਹੀ, ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਨੇ ਸੁਣੀ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਕਾਲੇ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸਂਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਗਜਦਨ੍ਤਮਯੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਬਿਕਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾਮ੍
ਸਮੇਂ ਤੇ, ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ: 'ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉਡਦੀ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਪਲਕੀਨ ਵੇਖੀ।'
ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵਾਜਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਯਮਾਸ੍ਥਾਯ ਰਾਘਵਃ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਮਾਗਤਃ
'ਰਾਘਵ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਲੱਖਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਗਈ ਪਲਕੀਨ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਿਆ।'
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਚਾਦ੍ਯ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਸੀਤਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਾਵृਤਾ। ਸਾਗਰੇਣ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
'ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸਫੈਦ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿਚ ਲਪਟੀ ਹੋਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਵੇਖਿਆ।'
ਰਾਮੇਣ ਸਂਗਤਾ ਸੀਤਾ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਪ੍ਰਭਾ ਯਥਾ। ਰਾਘਵਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਨ੍ਤਂ ਮਹਾਗਜਮ੍
ਸੀਤਾ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਨਣ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਵੇਖਿਆ।
ਆਰੂਢਃ ਸ਼ੈਲਸਂਕਾਸ਼ਂ ਚਕਾਸ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੌ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੌ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰੌ ਜਾਨਕੀਂ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੌ। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਗਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਹ੍ਯਾਕਾਸ਼ਸ੍ਥਸ੍ਯ ਦਨ੍ਤਿਨਃ
ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜਾਨਕੀ ਕੋਲ ਆਏ। ਫਿਰ, ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਪਰਿਗृਹੀਤਸ੍ਯ ਜਾਨਕੀ ਸ੍ਕਨ੍ਧਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ। ਭਰ੍ਤੁਰਙ੍ਕਾਤ੍ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਤਤਃ ਕਮਲਲੋਚਨਾ
ਜਾਨਕੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਬਾਂਹ ਵਿਚ ਲਪਟੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਆ ਟਿਕੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ—
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਮਾਰ੍ਜਤੀ। ਤਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕੁਮਾਰਾਭ੍ਯਾਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਗਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਸੀਤਯਾ ਚ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਲਙ੍ਕਾਯਾ ਉਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੋਂਝ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਸੀਤਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਰ੍षਭਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨਾष੍ਟਯੁਜਾ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਇਹੋਪਯਾਤਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਕਕੁਤਸਥ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਠ ਸਫੈਦ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰਥ ਵਿਚ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹਾਗਤਃ। ਤਤੋऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਰਾਮਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੈਂ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਆਰੁਹ੍ਯ ਪੁष੍ਪਕਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਮਾਨਂ ਸੂਰ੍ਯਸਂਨਿਭਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦਿਵਿਆ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਲੋਚ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਏਵਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਰਾਮੋ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਇਉਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਨ ਹਿ ਰਾਮੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਜੇਤੁਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਭਰਾ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ; ਉਹ ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਮ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਵਾਪਿ ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਪਾਪਜਨੈਰਿਵ। ਰਾਵਣਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਮੁਣ੍ਡਸ੍ਤੈਲਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਸੀ।
ਰਕ੍ਤਵਾਸਾਃ ਪਿਬਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਕਰਵੀਰਕृਤਸ੍ਰਜਃ। ਵਿਮਾਨਾਤ੍ ਪੁष੍ਪਕਾਦਦ੍ਯ ਰਾਵਣਃ ਪਤਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਅੱਜ ਰਾਵਣ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਯਮਾਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਮੁਣ੍ਡੋ ਦृष੍ਟਃ ਕृष੍ਣਾਮ੍ਬਰਃ ਪੁਨਃ। ਰਥੇਨ ਖਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਘਸੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਮੁੰਡਾ ਸਿਰ, ਕਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦੇਖਿਆ; ਖਰ (ਗਧੇ) ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਥ 'ਚ, ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲਾਲ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ।
ਪਿਬਂਸ੍ਤੈਲਂ ਹਸਨ੍ਨृਤ੍ਯਨ੍ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਚਿਤ੍ਤਾਕੁਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਗਰ੍ਦਭੇਨ ਯਯੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਤੇਲ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੱਸਦਾ, ਨੱਚਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉਲਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ; ਉਹ ਗਧੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਪੁਨਰੇਵ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਪਤਿਤੋऽਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਾ ਭੂਮੌ ਗਰ੍ਦਭਾਦ੍ ਭਯਮੋਹਿਤਃ
ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦੇਖਿਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਗਧੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਂ ਦੁਃਸਹਂ ਘੋਰਂ ਤਿਮਿਰਂ ਨਰਕੋਪਮਮ੍। ਮਲਪਙ੍ਕਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁ ਮਗ੍ਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ ਰਾਵਣਃ
ਉਹ ਬਦਬੂਦਾਰ, ਸਹਿਣ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਹਨੇਰੀ, ਨਰਕ ਵਰਗੀ, ਗੰਦ ਤੇ ਕੀਚੜ ਨਾਲ ਭਰੀ ਥਾਂ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਰਾਵਣ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਾਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਕਰ੍ਦਮਂ ਹ੍ਰਦਮ੍। ਕਣ੍ਠੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਮਦਾ ਰਕ੍ਤਵਾਸਿਨੀ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਕੀਚੜ ਵਾਲੇ ਝੀਲ 'ਚ ਗਿਆ; ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਔਰਤ ਨੇ ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਗਲ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਕਾਲੀ ਕਰ੍ਦਮਲਿਪ੍ਤਾਂਗੀ ਦਿਸ਼ਂ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਕਰ੍षਤਿ। ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਾਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੀਚੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਘਸੀਟ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਥੇ ਮੈਂ ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਣ੍ਡਾਸ੍ਤੈਲਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਵਰਾਹੇਣ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰੇਣ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤ੍
ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੁੰਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤੇਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਹਨ; ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਸੂਰ 'ਤੇ ਤੇ ਇੰਦਰਜਿਤ ਮੱਛੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ।
ਉष੍ਟ੍ਰੇਣ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਏਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰੋ ਵਿਭੀषਣਃ
ਕੁੰਭਕਰਨ ਉੱਠ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਨृਤ੍ਤਗੀਤੈਰਲਂਕृਤਃ
ਉਹ ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੂੰਡੂਬੀ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਨੱਚ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸਂਕਾਸ਼ਂ ਮੇਘਸ੍ਤਨਿਤਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਚਤੁਰ੍ਦਨ੍ਤਂ ਗਜਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ ਦਿਵਿਆ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਉਥੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵੈਹਾਯਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ।
ਸਮਾਜਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨ੍ ਵृਤ੍ਤੋ ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਃਸ੍ਵਨਃ। ਪਿਬਤਾਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਰਕ੍ਤਵਾਸਸਾਮ੍
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮਾਗਮ ਬਣਿਆ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲਹੂ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ।
ਲਙ੍ਕਾ ਚੇਯਂ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਸਵਾਜਿਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾ। ਸਾਗਰੇ ਪਤਿਤਾ ਦृष੍ਟਾ ਭਗ੍ਨਗੋਪੁਰਤੋਰਣਾ
ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਲੰਕਾ ਨਗਰੀ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਗੋਪੁਰ ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਦੇਖੇ ਗਏ।