ਨੂਨਂ ਲਙ੍ਕਾ ਹਤੇ ਪਾਪੇ ਰਾਵਣੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪੇ। ਸ਼ੋषਮੇष੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਪ੍ਰਮਦਾ ਵਿਧਵਾ ਯਥਾ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਪਾਪੀ ਰਾਵਣ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਲੰਕਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇਗੀ।
ਪੁਣ੍ਯੋਤ੍ਸਵਸਮृਦ੍ਧਾ ਚ ਨष੍ਟਭਰ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਨष੍ਟਭਰ੍ਤ੍ਰੀ ਯਥਾਂਗਨਾ
ਜੋ ਲੰਕਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨੂਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਰੁਦਤੀਨਾਂ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਨਚਿਰਾਦੇਵ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਨਾਮਿਹ ਧ੍ਵਨਿਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਂਗੀ।
ਸਾਨ੍ਧਕਾਰਾ ਹਤਦ੍ਯੋਤਾ ਹਤਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਰਾਮਸਾਯਕੈਃ
ਲੰਕਾ, ਜਿਸ 'ਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ, ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਯਦਿ ਨਾਮ ਸ ਸ਼ੂਰੋ ਮਾਂ ਰਾਮੋ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਜਾਨੀਯਾਦ੍ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਕਾਸ਼ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹਨ, ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਾਖਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਅਨੇਨ ਤੁ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਰਾਵਣੇਨਾਧਮੇਨ ਮੇ। ਸਮਯੋ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ
ਪਰ ਇਹ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਮਾੜਾ ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਚ ਮੇ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੁष੍ਟੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਯੇ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਨੈਰ੍ऋਤਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ
ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਮੌਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪੀ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਸਹੀ ਤੇ ਗਲਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਅਧਰ੍ਮਾਤ੍ ਤੁ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍। ਨੈਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ
ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਉਠਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕਲ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ। ਸਾਹਂ ਕਥਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੈਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇਗਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਝਲਕ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੋ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਜੀਉਂ?
ਰਾਮਂ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਨਯਨਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਦੇਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਪਤਿਨਾ ਵਿਨਾ
ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਯਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੀ।
ਨਾਜਾਨਾਜ੍ਜੀਵਤੀਂ ਰਾਮਃ ਸ ਮਾਂ ਭਰਤਪੂਰ੍ਵਜਃ। ਜਾਨਨ੍ਤੌ ਤੁ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਨੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਹਿ ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਣਮ੍
ਜੇ ਰਾਮ, ਭਰਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਵਿਤ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਖੋਜ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ।
ਨੂਨਂ ਮਮੈਵ ਸ਼ੋਕੇਨ ਸ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ। ਦੇਵਲੋਕਮਿਤੋ ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਮਹੀਤਲੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਰਲਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਧਨ੍ਯਾ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਮਮ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਵੀਰਂ ਰਾਮਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਮ੍
ਧਨਵੰਤ ਹਨ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰਲੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਨਹਿ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਕਾਮਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਮਯਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਾਇਦ, ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ।
ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨੇ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸੌਹृਦਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤਃ। ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਕृਤਘ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਨ ਰਾਮੋ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਨਾ ਵੇਖਣ 'ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਤਬਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਰਾਮ ਕਦੇ ਤਬਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਕਿਂ ਵਾ ਮਯ੍ਯਗੁਣਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕਿਂ ਵਾ ਭਾਗ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੋ ਹਿ ਮੇ। ਯਾ ਹਿ ਸੀਤਾ ਵਰਾਰ੍ਹੇਣ ਹੀਨਾ ਰਾਮੇਣ ਭਾਮਿਨੀ
ਕੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੁਣ ਘਟ ਹੈ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਹੀ ਡਿੱਗ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ?
ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਮੇ ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਮਰ੍ਤੁਂ ਵਿਹੀਨਾਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਰਾਮਾਦਕ੍ਲਿष੍ਟਚਾਰਿਤ੍ਰਾਚ੍ਛੂਰਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਾਤ੍
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਮਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਜੀਉਣ ਨਾਲੋਂ ਮਰਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੌ ਤੌ ਵਨੇ ਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨੌ। ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਹਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਚਰਨ੍ਤੌ ਵਨਗੋਚਰੌ
ਸ਼ਾਇਦ, ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਵਣ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਅਥਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਛਦ੍ਮਨਾ ਘਾਤਿਤੌ ਸ਼ੂਰੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਜਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਵਣ ਨੇ, ਮਕਰ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਦੋ ਸ਼ੂਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਸਾਹਮੇਵਂਵਿਧੇ ਕਾਲੇ ਮਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਨ ਚ ਮੇ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੁਃਖੇऽਤਿਵਰ੍ਤਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮੌਤ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ।
ਧਨ੍ਯਾਃ ਖਲੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮੁਨਯਃ ਸਤ੍ਯਸਮ੍ਮਤਾਃ। ਜਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯੇषਾਂ ਨ ਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯੇ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਪਿਆਰਾ।
ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਨ ਸਮ੍ਭਵੇਦ੍ ਦੁਃਖਮਪ੍ਰਿਯਾਦਧਿਕਂ ਭਵੇਤ੍। ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਤੇ ਵਿਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਲੋਕ, ਦੋਵੇਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਸਾਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਿਯੇਣੈਵ ਰਾਮੇਣ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਾਪਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਗਤਾ ਵਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗੀ, ਹੁਣ ਪਾਪੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।
thumb|ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸੁਣੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਸਤਾਈਂਵਾਂ ਸਰਗ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੀਤਯਾ ਘੋਰਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ। ਕਾਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਸੀਤਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਤੁਰਕੇ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਤਤਃ ਸੀਤਾਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੋ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਪੁਨਃ ਪਰੁषਮੇਕਾਰ੍ਥਮਨਰ੍ਥਾਰ੍ਥਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਸੀਤਾ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ, ਇੱਕੋ ਹੀ ਮਤਲਬ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਰ ਬੁਰੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਕਰਕਸ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ।
ਅਦ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਤਵਾਨਾਰ੍ਯੇ ਸੀਤੇ ਪਾਪਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਂਸਮੇਤਦ੍ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਅੱਜ, ਓ ਅਨਾਚਾਰੀ ਸੀਤੇ, ਤੂੰ ਪਾਪ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਹੋਈ, ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਤੇਰਾ ਮਾਸ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾ ਲੈਣਗੀਆਂ।
ਸੀਤਾਂ ਤਾਭਿਰਨਾਰ੍ਯਾਭਿਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਤਰ੍ਜਿਤਾਂ ਤਦਾ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਵृਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਨਾਚਾਰੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਮਰਦਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਤ੍ਰਿਜਟਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਖਾਦਤਾਨਾਰ੍ਯਾ ਨ ਸੀਤਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਥ। ਜਨਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾਮਿष੍ਟਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਅਨਾਚਾਰੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਾਓ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਜਨਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਪਤ੍ਰਾਵਾ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦੇ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਦਾਰੁਣੋ ਰੋਮਹਰ੍षਣਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਭਰ੍ਤੁਰਸ੍ਯਾ ਭਵਾਯ ਚ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ, ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।