ਕਿਂ ਨੁ ਤਤ੍ ਕਾਰਣਂ ਯੇਨ ਰਾਮੋ ਦृਢਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਪਹृਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿष੍ਟਾਂ ਯੋ ਨਾਭਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਕਿਹੜਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਖਸ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਲੈਣ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ?
ਇਹਸ੍ਥਾਂ ਮਾਂ ਨ ਜਾਨੀਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਪੂਰ੍ਵਜਃ। ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਧਰ੍षਣਾਂ ਮਰ੍षਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ; ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਇਹ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹृਤੇਤਿ ਮਾਂ ਯੋऽਧਿਗਤ੍ਯ ਰਾਘਵਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਗृਧ੍ਰਰਾਜੋऽਪਿ ਸ ਰਣੇ ਰਾਵਣੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਗਿਧਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਲੈ ਗਈ ਹਾਂ ਅਤੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਵਣ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਹਤ੍ ਤੇਨ ਮਾਂ ਤਥਾਭ੍ਯਵਪਦ੍ਯਤਾ। ਤਿष੍ਠਤਾ ਰਾਵਣਵਧੇ ਵृਦ੍ਧੇਨਾਪਿ ਜਟਾਯੁषਾ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਜਟਾਯੂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਡਟ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ।
ਯਦਿ ਮਾਮਿਹ ਜਾਨੀਯਾਦ੍ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਹਿ ਰਾਘਵਃ। ਅਦ੍ਯ ਬਾਣੈਰਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕੁਰ੍ਯਾਲ੍ਲੋਕਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਜੇ ਰਾਘਵ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਖਸਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਨਿਰ੍ਦਹੇਚ੍ਚ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਨਿਰ੍ਦਹੇਚ੍ਚ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਚ ਨੀਚਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਨਾਮ ਚ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਹ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਲਾਦੇਵੇ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਾੜੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ।
ਤਤੋ ਨਿਹਤਨਾਥਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਨਾਂ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਯਥਾਹਮੇਵਂ ਰੁਦਤੀ ਤਥਾ ਭੂਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸਣੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਰੋ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਰੋਣਗੀਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਵਿष੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਰਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਨਹਿ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਿਪੁਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵਤਿ
ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਖੋਜ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਵੈਰੀ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜਿਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਚਿਤਾਧੂਮਾਕੁਲਪਥਾ ਗृਧ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਾ। ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸਦृਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਚਿਤਾ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਤੇ ਗਿਧਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹੋਣਗੇ।
ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯੇਨਂ ਮਨੋਰਥਮ੍। ਦੁष੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨੋऽਯਮਾਭਾਤਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੋ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ
ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ; ਇਹ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਲਈ ਮਾੜਾ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨੂਨਂ ਲਙ੍ਕਾ ਹਤੇ ਪਾਪੇ ਰਾਵਣੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪੇ। ਸ਼ੋषਮੇष੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਪ੍ਰਮਦਾ ਵਿਧਵਾ ਯਥਾ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਪਾਪੀ ਰਾਵਣ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਲੰਕਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇਗੀ।
ਪੁਣ੍ਯੋਤ੍ਸਵਸਮृਦ੍ਧਾ ਚ ਨष੍ਟਭਰ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਨष੍ਟਭਰ੍ਤ੍ਰੀ ਯਥਾਂਗਨਾ
ਜੋ ਲੰਕਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨੂਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਰੁਦਤੀਨਾਂ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਨਚਿਰਾਦੇਵ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਨਾਮਿਹ ਧ੍ਵਨਿਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਂਗੀ।
ਸਾਨ੍ਧਕਾਰਾ ਹਤਦ੍ਯੋਤਾ ਹਤਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਰਾਮਸਾਯਕੈਃ
ਲੰਕਾ, ਜਿਸ 'ਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ, ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਯਦਿ ਨਾਮ ਸ ਸ਼ੂਰੋ ਮਾਂ ਰਾਮੋ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਜਾਨੀਯਾਦ੍ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਕਾਸ਼ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹਨ, ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਾਖਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਅਨੇਨ ਤੁ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਰਾਵਣੇਨਾਧਮੇਨ ਮੇ। ਸਮਯੋ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ
ਪਰ ਇਹ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਮਾੜਾ ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਚ ਮੇ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੁष੍ਟੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਯੇ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਨੈਰ੍ऋਤਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ
ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਮੌਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪੀ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਸਹੀ ਤੇ ਗਲਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਅਧਰ੍ਮਾਤ੍ ਤੁ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍। ਨੈਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ
ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਉਠਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕਲ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ। ਸਾਹਂ ਕਥਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੈਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇਗਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਝਲਕ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੋ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਜੀਉਂ?
ਰਾਮਂ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਨਯਨਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਦੇਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਪਤਿਨਾ ਵਿਨਾ
ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਯਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੀ।
ਨਾਜਾਨਾਜ੍ਜੀਵਤੀਂ ਰਾਮਃ ਸ ਮਾਂ ਭਰਤਪੂਰ੍ਵਜਃ। ਜਾਨਨ੍ਤੌ ਤੁ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਨੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਹਿ ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਣਮ੍
ਜੇ ਰਾਮ, ਭਰਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਵਿਤ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਖੋਜ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ।
ਨੂਨਂ ਮਮੈਵ ਸ਼ੋਕੇਨ ਸ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ। ਦੇਵਲੋਕਮਿਤੋ ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਮਹੀਤਲੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਰਲਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਧਨ੍ਯਾ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਮਮ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਵੀਰਂ ਰਾਮਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਮ੍
ਧਨਵੰਤ ਹਨ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰਲੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਨਹਿ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਕਾਮਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਮਯਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਾਇਦ, ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ।
ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨੇ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸੌਹृਦਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤਃ। ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਕृਤਘ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਨ ਰਾਮੋ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਨਾ ਵੇਖਣ 'ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਤਬਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਰਾਮ ਕਦੇ ਤਬਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਕਿਂ ਵਾ ਮਯ੍ਯਗੁਣਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕਿਂ ਵਾ ਭਾਗ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੋ ਹਿ ਮੇ। ਯਾ ਹਿ ਸੀਤਾ ਵਰਾਰ੍ਹੇਣ ਹੀਨਾ ਰਾਮੇਣ ਭਾਮਿਨੀ
ਕੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੁਣ ਘਟ ਹੈ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਹੀ ਡਿੱਗ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ?
ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਮੇ ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਮਰ੍ਤੁਂ ਵਿਹੀਨਾਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਰਾਮਾਦਕ੍ਲਿष੍ਟਚਾਰਿਤ੍ਰਾਚ੍ਛੂਰਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਾਤ੍
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਮਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਜੀਉਣ ਨਾਲੋਂ ਮਰਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੌ ਤੌ ਵਨੇ ਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨੌ। ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਹਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਚਰਨ੍ਤੌ ਵਨਗੋਚਰੌ
ਸ਼ਾਇਦ, ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਵਣ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਅਥਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਛਦ੍ਮਨਾ ਘਾਤਿਤੌ ਸ਼ੂਰੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਜਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਵਣ ਨੇ, ਮਕਰ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਦੋ ਸ਼ੂਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਸਾਹਮੇਵਂਵਿਧੇ ਕਾਲੇ ਮਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਨ ਚ ਮੇ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੁਃਖੇऽਤਿਵਰ੍ਤਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮੌਤ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ।