ਅਸ਼੍ਮਸਾਰਮਿਦਂ ਨੂਨਮਥਵਾਪ੍ਯਜਰਾਮਰਮ੍। ਹृਦਯਂ ਮਮ ਯੇਨੇਦਂ ਨ ਦੁਃਖੇਨ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯਤੇ
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਸ਼ਾਇਦ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਕਦੇ ਨਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਵੀ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ।
ਧਿਙ੍ਮਾਮਨਾਰ੍ਯਾਮਸਤੀਂ ਯਾਹਂ ਤੇਨ ਵਿਨਾ ਕृਤਾ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵਾਮਿ ਜੀਵਿਤਂ ਪਾਪਜੀਵਿਕਾ
ਮੈਨੂੰ ਲੰਨਤ ਹੈ, ਜੋ ਅਣਵਫਾਦਾਰ ਤੇ ਅਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਛੜੀ ਹੋਈ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਜੀ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਾਪੀ ਜੀਵਨ ਹੈ।
ਚਰਣੇਨਾਪਿ ਸਵ੍ਯੇਨ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਯਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍। ਰਾਵਣਂ ਕਿਂ ਪੁਨਰਹਂ ਕਾਮਯੇਯਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਰਾਵਣ, ਉਸ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਵੀ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ; ਫਿਰ ਉਸ ਨਿੰਦਤ ਨੂੰ ਚਾਹਣਾ ਤਾਂ ਹੋਰ ਹੀ ਗਲਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਾਤ੍ਮਨਃ ਕੁਲਮ੍। ਯੋ ਨृਸ਼ਂਸਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਭਾਵ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਂ ਇਨਕਾਰ ਦੀ ਸਮਝ ਹੈ, ਨਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ, ਨਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀ।
ਛਿਨ੍ਨਾ ਭਿਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾ ਵਾ ਦੀਪ੍ਤਾ ਵਾਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਦੀਪਿਤਾ। ਰਾਵਣਂ ਨੋਪਤਿष੍ਠੇਯਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਲਾਪੇਨ ਵਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਕੱਟੀ ਜਾਂ ਟੁੱਟੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜੀ ਜਾਵਾਂ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ; ਫਿਰ ਇਹ ਵਿਅਰਥ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰੀਏ?
ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵਃ। ਸਦ੍ਵृਤ੍ਤੋ ਨਿਰਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਃ ਸ਼ਙ੍ਕੇ ਮਦ੍ਭਾਗ੍ਯਸਂਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਰਾਘਵ ਚੰਗਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮੇਰੀ ਮੰਦਭਾਗੀ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਉਹ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਏਕੇਨੈਵ ਨਿਰਸ੍ਤਾਨਿ ਸ ਮਾਂ ਕਿਂ ਨਾਭਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਜਨਸਥਾਨ ਵਿਚ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ?
ਨਿਰੁਦ੍ਧਾ ਰਾਵਣੇਨਾਹਮਲ੍ਪਵੀਰ੍ਯੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ। ਸਮਰ੍ਥਃ ਖਲੁ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਰਾਵਣਂ ਹਨ੍ਤੁਮਾਹਵੇ
ਮੈਂ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੈ, ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਹਾਂ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਾਧੋ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਯੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਃ। ਰਣੇ ਰਾਮੇਣ ਨਿਹਤਃ ਸ ਮਾਂ ਕਿਂ ਨਾਭਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਵਿਰਾਧਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ?
ਕਾਮਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਲਙ੍ਕੇਯਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਾ। ਨ ਤੁ ਰਾਘਵਬਾਣਾਨਾਂ ਗਤਿਰੋਧੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਰਾਘਵ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਿਂ ਨੁ ਤਤ੍ ਕਾਰਣਂ ਯੇਨ ਰਾਮੋ ਦृਢਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਪਹृਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿष੍ਟਾਂ ਯੋ ਨਾਭਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਕਿਹੜਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਖਸ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਲੈਣ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ?
ਇਹਸ੍ਥਾਂ ਮਾਂ ਨ ਜਾਨੀਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਪੂਰ੍ਵਜਃ। ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਧਰ੍षਣਾਂ ਮਰ੍षਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ; ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਇਹ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹृਤੇਤਿ ਮਾਂ ਯੋऽਧਿਗਤ੍ਯ ਰਾਘਵਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਗृਧ੍ਰਰਾਜੋऽਪਿ ਸ ਰਣੇ ਰਾਵਣੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਗਿਧਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਲੈ ਗਈ ਹਾਂ ਅਤੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਵਣ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਹਤ੍ ਤੇਨ ਮਾਂ ਤਥਾਭ੍ਯਵਪਦ੍ਯਤਾ। ਤਿष੍ਠਤਾ ਰਾਵਣਵਧੇ ਵृਦ੍ਧੇਨਾਪਿ ਜਟਾਯੁषਾ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਜਟਾਯੂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਡਟ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ।
ਯਦਿ ਮਾਮਿਹ ਜਾਨੀਯਾਦ੍ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਹਿ ਰਾਘਵਃ। ਅਦ੍ਯ ਬਾਣੈਰਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕੁਰ੍ਯਾਲ੍ਲੋਕਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਜੇ ਰਾਘਵ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਖਸਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਨਿਰ੍ਦਹੇਚ੍ਚ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਨਿਰ੍ਦਹੇਚ੍ਚ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਚ ਨੀਚਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਨਾਮ ਚ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਹ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਲਾਦੇਵੇ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਾੜੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ।
ਤਤੋ ਨਿਹਤਨਾਥਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਨਾਂ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਯਥਾਹਮੇਵਂ ਰੁਦਤੀ ਤਥਾ ਭੂਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸਣੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਰੋ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਰੋਣਗੀਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਵਿष੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਰਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਨਹਿ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਿਪੁਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵਤਿ
ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਖੋਜ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਵੈਰੀ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜਿਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਚਿਤਾਧੂਮਾਕੁਲਪਥਾ ਗृਧ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਾ। ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸਦृਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਚਿਤਾ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਤੇ ਗਿਧਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹੋਣਗੇ।
ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯੇਨਂ ਮਨੋਰਥਮ੍। ਦੁष੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨੋऽਯਮਾਭਾਤਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੋ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ
ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ; ਇਹ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਲਈ ਮਾੜਾ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨੂਨਂ ਲਙ੍ਕਾ ਹਤੇ ਪਾਪੇ ਰਾਵਣੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪੇ। ਸ਼ੋषਮੇष੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਪ੍ਰਮਦਾ ਵਿਧਵਾ ਯਥਾ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਪਾਪੀ ਰਾਵਣ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਲੰਕਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇਗੀ।
ਪੁਣ੍ਯੋਤ੍ਸਵਸਮृਦ੍ਧਾ ਚ ਨष੍ਟਭਰ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਨष੍ਟਭਰ੍ਤ੍ਰੀ ਯਥਾਂਗਨਾ
ਜੋ ਲੰਕਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨੂਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਰੁਦਤੀਨਾਂ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਨਚਿਰਾਦੇਵ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਨਾਮਿਹ ਧ੍ਵਨਿਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਂਗੀ।
ਸਾਨ੍ਧਕਾਰਾ ਹਤਦ੍ਯੋਤਾ ਹਤਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਰਾਮਸਾਯਕੈਃ
ਲੰਕਾ, ਜਿਸ 'ਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ, ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਯਦਿ ਨਾਮ ਸ ਸ਼ੂਰੋ ਮਾਂ ਰਾਮੋ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਜਾਨੀਯਾਦ੍ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਕਾਸ਼ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹਨ, ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਾਖਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਅਨੇਨ ਤੁ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਰਾਵਣੇਨਾਧਮੇਨ ਮੇ। ਸਮਯੋ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ
ਪਰ ਇਹ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਮਾੜਾ ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਚ ਮੇ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੁष੍ਟੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਯੇ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਨੈਰ੍ऋਤਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ
ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਮੌਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪੀ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਸਹੀ ਤੇ ਗਲਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਅਧਰ੍ਮਾਤ੍ ਤੁ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍। ਨੈਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ
ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਉਠਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕਲ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ। ਸਾਹਂ ਕਥਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੈਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇਗਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਝਲਕ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੋ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਜੀਉਂ?
ਰਾਮਂ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਨਯਨਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਦੇਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਪਤਿਨਾ ਵਿਨਾ
ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਯਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੀ।