ਵਿਵਰ੍ਣਯਾ ਕृਪਣਯਾ ਮਾਨੁष੍ਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰ। ਨੂਨਮਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਦੇਵਾ ਭੋਗਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਹ ਮੁਰਝੀ ਹੋਈ, ਦਇਆਲੁ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਵਿਦਧਤ੍ਯਮਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਵ ਬਾਹੁਬਲਾਰ੍ਜਿਤਾਨ੍। ਅਕਾਮਾਂ ਕਾਮਯਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਮੁਪਤਪ੍ਯਤੇ
ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇਰੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਬੇਮਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਚ੍ਛਤੀਂ ਕਾਮਯਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸ਼ੋਭਨਾ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਬਲੀ। ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਮੇਘਸਂਕਾਸ਼ੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਦਸ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਜਦੋਂ ਚਲਿਆ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਲੱਗੀ; ਤੇਜ਼ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ।
ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਾਸ੍ਤਤਃ। ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤਾ ਗृਹੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਦਸ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈਆਂ।
ਸ ਮੈਥਿਲੀਂ ਧਰ੍ਮਪਰਾਮਵਸ੍ਥਿਤਾਂ ਪ੍ਰਵੇਪਮਾਨਾਂ ਪਰਿਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਰਾਵਣਃ। ਵਿਹਾਯ ਸੀਤਾਂ ਮਦਨੇਨ ਮੋਹਿਤਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਵੇਸ਼੍ਮ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਰਾਵਣਃ
ਮਿਥਿਲਾ ਦੀ ਧਰਮਵਾਨ, ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸੁੰਦਰਕਾਂਡ ਦੇ ਤੇਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੈਥਿਲੀਂ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਾਵਣਃ। ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਚ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਰ੍ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਡਰ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ।
ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਤੁ ਪੁਨਰਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਗਤੇ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੋ ਭੀਮਰੂਪਾਸ੍ਤਾਃ ਸੀਤਾਂ ਸਮਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਜਦ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਸੀਤਾ ਵੱਲ ਦੌੜੀਆਂ।
ਤਤਃ ਸੀਤਾਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ। ਪਰਂ ਪਰੁषਯਾ ਵਾਚਾ ਵੈਦੇਹੀਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋਈਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਨੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਰੜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।
ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਰਿष੍ਠਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵਂ ਸੀਤੇ ਨ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਸੀਤੇ, ਤੂੰ ਪੌਲਸਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਨ ਰਾਵਣ, ਦਸ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੇਕਜਟਾ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸੀਤਾਂ ਕਰਤਲੋਦਰੀਮ੍
ਫਿਰ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਏਕਜਟਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਹਥੇਲੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨਾਂ षਣ੍ਣਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੋऽਯਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਮਾਨਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਛੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਹ ਚੌਥਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ ਪੁਲਸਤਿਆ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਮਾਨਸਃ ਸੁਤਃ। ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਦਾ ਤੀਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਮਹਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਰਵਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਰਾਵਣਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਾਵਣਃ। ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਰਾਵਣ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਯੋਗ ਹੈਂ।
ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਿਂ ਨਾਨੁਮਨ੍ਯਸੇ। ਤਤੋ ਹਰਿਜਟਾ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ? ਫਿਰ ਹਰਿਜਟਾ ਨਾਮ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਵਿਵृਤ੍ਯ ਨਯਨੇ ਕੋਪਾਨ੍ਮਾਰ੍ਜਾਰਸਦृਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਯੇਨ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਦੇਵਰਾਜਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਜੋ ਬਿੱਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਤੀਹ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਵੀਰ੍ਯੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਬਲਿਨੋ ਵੀਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਨ ਲਿਪ੍ਸਸੇ
ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਹਾਦਰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਯੋਗ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ?
ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਬਹੁਮਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਮਹਾਬਲਃ। ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਤ੍ਵਾਮੁਪੈष੍ਯਤਿ ਰਾਵਣਃ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਸੀਬ ਵਾਲੀ, ਰਾਵਣ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਵੇਗਾ।
ਸਮृਦ੍ਧਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਤਦੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਤ੍ਵਾਮੁਪੈष੍ਯਤਿ ਰਾਵਣਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅੰਦਰਲਾ ਮਹਿਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਾ ਤੁ ਵਿਕਟਾ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਸਕृਦ੍ ਭੀਮਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨਾਗਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦਾਨਵਾਃ। ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਮਰੇ ਯੇਨ ਸ ਤੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਫਿਰ ਇਕ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਕਟਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਾਥੀ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਕਈ ਵਾਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਮृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵਂ ਨੇਚ੍ਛਸੇऽਧਮੇ
ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਹੇ ਘਟੀਆ?
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਦੁਰ੍ਮੁਖੀ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਤਪਤਿ ਭੀਤੋ ਯਸ੍ਯ ਸ ਮਾਰੁਤਃ। ਨ ਵਾਤਿ ਸ੍ਮਾਯਤਾਪਾਙ੍ਗਿ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਤਿष੍ਠਸੇ
ਫਿਰ ਇਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੁਰਮੁਖੀ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਸ ਲਈ ਸੂਰਜ ਡਰ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਡਰ ਕੇ ਨਹੀਂ ਵਗਦੀ, ਹੇ ਨਰਮ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਖੜੀ ਹੋਂਦੀ?'
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਤਰਵੋ ਮੁਮੁਚੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਭਯਾਤ੍। ਸ਼ੈਲਾਃ ਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ ਪਾਨੀਯਂ ਜਲਦਾਸ਼੍ਚ ਯਦੇਚ੍ਛਤਿ
ਦਰੱਖਤ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਪਾਣੀ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬੱਦਲ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਨੈਰ੍ऋਤਰਾਜਸ੍ਯ ਰਾਜਰਾਜਸ੍ਯ ਭਾਮਿਨਿ। ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਨ ਕੁਰੁषੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਹਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਤੂੰ ਰਾਵਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ?
ਸਾਧੁ ਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਦੇਵਿ ਕਥਿਤਂ ਸਾਧੁ ਭਾਮਿਨਿ। ਗृਹਾਣ ਸੁਸ੍ਮਿਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਨ੍ਯਥਾ ਨ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਹੇ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੂੰ ਜੀਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਚੌਵੀਂ ਸਿਰਾ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸੀਤਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੋ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ। ਪਰੁषਂ ਪਰੁषਾਨਰ੍ਹਾਮੂਚੁਸ੍ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਕਰੜੇ ਤੇ ਅਪਮਾਨਜੋਗ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾੜੇ ਸਨ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਮਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਸੀਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨੋਰਮੇ। ਮਹਾਰ੍ਹਸ਼ਯਨੋਪੇਤੇ ਨ ਵਾਸਮਨੁਮਨ੍ਯਸੇ
ਹੇ ਸੀਤਾ, ਤੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਮਹਿੰਗੇ ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ, ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ?
ਮਾਨੁषੀ ਮਾਨੁषਸ੍ਯੈਵ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵਂ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਸੇ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਰ ਮਨੋ ਰਾਮਾਨ੍ਨੈਵਂ ਜਾਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾ ਕੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਮਨ ਰਾਮ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲੈ — ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।