ਏਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਕृਤਾ ਜਨਾਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯੈਤਦ੍ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰੌਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਵ ਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪੀ ਕਹਿ ਕੇ, "ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਇਸ ਕਠੋਰ ਤੇ ਆਈ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ।
ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਲੋਭਯਿਤੁਂ ਨਾਹਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇਣ ਧਨੇਨ ਵਾ। ਅਨਨ੍ਯਾ ਰਾਘਵੇਣਾਹਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾ
ਮੈਂ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਰਾਜ ਨਾਲ ਲੁਭਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਰਾਘਵ ਲਈ ਹੀ ਨਿਭੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਨਣ ਸੂਰਜ ਲਈ।
ਉਪਧਾਯ ਭੁਜਂ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਕਥਂ ਨਾਮੋਪਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੁਜਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਅਹਮੌਪਯਿਕੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਧਰਾਪਤੇਃ। ਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯੇਵ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਯੋਗ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਾਧੁ ਰਾਵਣ ਰਾਮੇਣ ਮਾਂ ਸਮਾਨਯ ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍। ਵਨੇ ਵਾਸਿਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਰੇਣ੍ਵੇਵ ਗਜਾਧਿਪਮ੍
ਰਾਵਣ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਕੋਲ ਲੈ ਚਲ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥਣ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਮੌਪਯਿਕਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਰਾਮਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰੀਪ੍ਸਤਾ। ਬਨ੍ਧਂ ਚਾਨਿਚ੍ਛਤਾ ਘੋਰਂ ਤ੍ਵਯਾਸੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਥਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀ ਗਠਜੋੜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਵਿਦਿਤਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਃ। ਤੇਨ ਮੈਤ੍ਰੀ ਭਵਤੁ ਤੇ ਯਦਿ ਜੀਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰ ਲੈ।
ਏਵਂ ਹਿ ਤੇ ਭਵੇਤ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਯ ਰਘੂਤ੍ਤਮੇ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਚਾਪਦਮ੍
ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ ਵਜ੍ਰਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਵਰ੍ਜਯੇਦਨ੍ਤਕਸ਼੍ਚਿਰਮ੍। ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਂ ਨ ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲੋਕਨਾਥਃ ਸ ਰਾਘਵਃ
ਕੋਈ ਸੁੱਟਿਆ ਵਿਦਲੀ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ, ਜਦ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਧਨੁषਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਵਿਸृष੍ਟਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषਮਸ਼ਨੇਰਿਵ
ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੇਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਿਦਲੀ ਵਾਂਗ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਹ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸੁਪਰ੍ਵਾਣੋ ਜ੍ਵਲਿਤਾਸ੍ਯਾ ਇਵੋਰਗਾਃ। ਇषਵੋ ਨਿਪਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਇੱਥੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੈਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਡੌਂਗਦੇ ਹਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਨਿਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਸਮ੍ਪਾਤਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਤਨ੍ਤਃ ਕਙ੍ਕਵਾਸਸਃ
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟਾ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਦੜ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਮਹਾਸਰ੍ਪਾਨ੍ ਸ ਰਾਮਗਰੁਡੋ ਮਹਾਨ੍। ਉਦ੍ਧਰਿष੍ਯਤਿ ਵੇਗੇਨ ਵੈਨਤੇਯ ਇਵੋਰਗਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਰੁੜ, ਰਾਮ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠਾ ਲਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਨਤੇਯਾ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਨੇष੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਭਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਰਿਂਦਮਃ। ਅਸੁਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਿਵ ਕ੍ਰਮੈਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਛੁਡਾ ਲਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲਕshmi ਲੈ ਲਈ ਸੀ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਹਤਸ੍ਥਾਨੇ ਨਿਹਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਬਲੇ। ਅਸ਼ਕ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕृਤਮੇਤਦਸਾਧੁ ਵੈ
ਜਨਸਥਾਨ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤੂੰ ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਤਤ੍ਤਯੋਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਰਸਿਂਹਯੋਃ। ਗੋਚਰਂ ਗਤਯੋਰ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੋਰਪਨੀਤਾ ਤ੍ਵਯਾਧਮ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁੰਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਜਦ ਉਹ ਬਾਹਰ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੂੰ, ਨਿਕੰਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਨਹਿ ਗਨ੍ਧਮੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਯੋਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ੁਨਾ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਯੋਰਿਵ
ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵੀ ਨਾ ਸੁੰਘ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤਾ ਬਾਘਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹੇ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯੁਗਗ੍ਰਹਣਮਸ੍ਥਿਰਮ੍। ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਬਾਹੋਰੇਕਸ੍ਯ ਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਢਿੱਲਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਫੜਨਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨੂੰ ਫੜਨਾ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਵ ਸ ਨਾਥੋ ਮੇ ਰਾਮਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ਤੋਯਮਲ੍ਪਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਦਾਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਰੈਃ
ਜਲਦੀ, ਤੇਰਾ ਮਾਲਕ—ਰਾਮ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਿਰਿਂ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਗਤੋऽਥਵਾऽऽਲਯਂ ਸਭਾਂ ਗਤੋ ਵਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ। ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਦਾਸ਼ਰਥੇਰ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ ਕਾਲਹਤੋऽਸ਼ਨੇਰਿਵ
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਤੂੰ ਛੁਡ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਵਿਦਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
thumb|ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਇਕਵੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਸੀਤਾਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰੁषਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸੀਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਮ੍
ਸੀਤਾ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਯਥਾ ਯਥਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤਾ ਵਸ਼੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਤਥਾ ਤਥਾ। ਯਥਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਕ੍ਤਾ ਪਰਿਭੂਤਸ੍ਤਥਾ ਤਥਾ
ਜਿੰਨਾ ਜਿਆਦਾ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਉਤਨਾ ਹੀ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਜਿੰਨਾ ਜਿਆਦਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਉਹ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਂਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ਮੇ ਕ੍ਰੋਧਂ ਤ੍ਵਯਿ ਕਾਮਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਦ੍ਰਵਤੋ ਮਾਰ੍ਗਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹਯਾਨਿਵ ਸੁਸਾਰਥਿਃ
ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਉਠੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਰਥੀ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮਃ ਕਾਮੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਿਲ ਨਿਬਧ੍ਯਤੇ। ਜਨੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਃ ਸ੍ਨੇਹਸ਼੍ਚ ਕਿਲ ਜਾਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਚਲ ਇੱਛਾ ਜਕੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦਇਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਾਰਣਾਨ੍ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਘਾਤਯਾਮਿ ਵਰਾਨਨੇ। ਵਧਾਰ੍ਹਾਮਵਮਾਨਾਰ੍ਹਾਂ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਨੇ ਰਤਾਮ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੂੰ ਮਰਨ ਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਝੂਠੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਪਰੁषਾਣਿ ਹਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਮਾਮ੍। ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਵਧੋ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਵ ਮੈਥਿਲਿ ਦਾਰੁਣਃ
ਮੈਥਿਲੀਏ, ਜਿਹੜੇ ਜਿਹੜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰੁੱਖੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਕਠੋਰ ਮੌਤ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀਂ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸੀਤਾਮੁਤ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਰੋਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਦ੍ਵੌ ਮਾਸੌ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯੌ ਮੇ ਯੋऽਵਧਿਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਕृਤਃ। ਤਤਃ ਸ਼ਯਨਮਾਰੋਹ ਮਮ ਤ੍ਵਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਮੈਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀਏ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸੰਗ ਸੌਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਮਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਮਾਮਨਿਚ੍ਛਤੀਮ੍। ਮਮ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰਾਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਸੂਦਾਸ਼੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਖਣ੍ਡਸ਼ਃ
ਜੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਰਸੋਈਏ ਤੈਨੂੰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦੇਣਗੇ।