ਨ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤੁਂ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਿਵ ਪਾਪਕृਤ੍। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮੇਕਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਇਕ ਪਤੀ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਕੁਲਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੁਲੇ ਮਹਤਿ ਜਾਤਯਾ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀ ਰਾਵਣਂ ਤਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਯਸ਼ਵੰਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਰਾਵਣਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੂਯੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਾਹਮੌਪਯਿਕੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਰਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤੀ ਤਵ
ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲਈ ਯੋਗ ਭਾਰਤੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸੱਚੀ ਹਾਂ।"
ਸਾਧੁ ਧਰ੍ਮਮਵੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਸਾਧੁ ਸਾਧੁਵ੍ਰਤਂ ਚਰ। ਯਥਾ ਤਵ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਦਾਰਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਚੰਗਾ ਵਰਤਾਰਾ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲੇ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮੁਪਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਰਮ੍ਯਤਾਮ੍। ਅਤੁष੍ਟਂ ਸ੍ਵੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਚਪਲਂ ਚਪਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍। ਨਯਨ੍ਤਿ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਪਰਦਾਰਾਃ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਪ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਚਲਾਕ ਤੇ ਚੰਚਲ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਨ੍ਤੋ ਨ ਵਾ ਸਨ੍ਤਿ ਸਤੋ ਵਾ ਨਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ। ਯਥਾ ਹਿ ਵਿਪਰੀਤਾ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰਾਚਾਰਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਇੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਲਟ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ।
ਵਚੋ ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਣੀਤਾਤ੍ਮਾ ਪਥ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਨ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਲੋਂ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੱਚਾ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਝੂਠ ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਕृਤਾਤ੍ਮਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਨਯੇ ਰਤਮ੍। ਸਮृਦ੍ਧਾਨਿ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਖੀ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥੈਵ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਲਂਕਾ ਰਤ੍ਨੌਘਸਂਕੁਲਾ। ਅਪਰਾਧਾਤ੍ ਤਵੈਕਸ੍ਯ ਨਚਿਰਾਦ੍ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਇਕ ਹੀ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਲੰਕਾ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸ੍ਵਕृਤੈਰ੍ਹਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਰਾਵਣਾਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ। ਅਭਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਵਰਗਾ ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪਾਪੀ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਕृਤਾ ਜਨਾਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯੈਤਦ੍ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰੌਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਵ ਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪੀ ਕਹਿ ਕੇ, "ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਇਸ ਕਠੋਰ ਤੇ ਆਈ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ।
ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਲੋਭਯਿਤੁਂ ਨਾਹਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇਣ ਧਨੇਨ ਵਾ। ਅਨਨ੍ਯਾ ਰਾਘਵੇਣਾਹਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾ
ਮੈਂ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਰਾਜ ਨਾਲ ਲੁਭਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਰਾਘਵ ਲਈ ਹੀ ਨਿਭੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਨਣ ਸੂਰਜ ਲਈ।
ਉਪਧਾਯ ਭੁਜਂ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਕਥਂ ਨਾਮੋਪਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੁਜਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਅਹਮੌਪਯਿਕੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਧਰਾਪਤੇਃ। ਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯੇਵ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਯੋਗ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਾਧੁ ਰਾਵਣ ਰਾਮੇਣ ਮਾਂ ਸਮਾਨਯ ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍। ਵਨੇ ਵਾਸਿਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਰੇਣ੍ਵੇਵ ਗਜਾਧਿਪਮ੍
ਰਾਵਣ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਕੋਲ ਲੈ ਚਲ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥਣ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਮੌਪਯਿਕਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਰਾਮਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰੀਪ੍ਸਤਾ। ਬਨ੍ਧਂ ਚਾਨਿਚ੍ਛਤਾ ਘੋਰਂ ਤ੍ਵਯਾਸੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਥਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀ ਗਠਜੋੜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਵਿਦਿਤਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਃ। ਤੇਨ ਮੈਤ੍ਰੀ ਭਵਤੁ ਤੇ ਯਦਿ ਜੀਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰ ਲੈ।
ਏਵਂ ਹਿ ਤੇ ਭਵੇਤ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਯ ਰਘੂਤ੍ਤਮੇ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਚਾਪਦਮ੍
ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ ਵਜ੍ਰਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਵਰ੍ਜਯੇਦਨ੍ਤਕਸ਼੍ਚਿਰਮ੍। ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਂ ਨ ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲੋਕਨਾਥਃ ਸ ਰਾਘਵਃ
ਕੋਈ ਸੁੱਟਿਆ ਵਿਦਲੀ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ, ਜਦ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਧਨੁषਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਵਿਸृष੍ਟਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषਮਸ਼ਨੇਰਿਵ
ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੇਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਿਦਲੀ ਵਾਂਗ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਹ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸੁਪਰ੍ਵਾਣੋ ਜ੍ਵਲਿਤਾਸ੍ਯਾ ਇਵੋਰਗਾਃ। ਇषਵੋ ਨਿਪਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਇੱਥੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੈਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਡੌਂਗਦੇ ਹਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਨਿਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਸਮ੍ਪਾਤਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਤਨ੍ਤਃ ਕਙ੍ਕਵਾਸਸਃ
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟਾ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਦੜ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਮਹਾਸਰ੍ਪਾਨ੍ ਸ ਰਾਮਗਰੁਡੋ ਮਹਾਨ੍। ਉਦ੍ਧਰਿष੍ਯਤਿ ਵੇਗੇਨ ਵੈਨਤੇਯ ਇਵੋਰਗਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਰੁੜ, ਰਾਮ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠਾ ਲਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਨਤੇਯਾ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਨੇष੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਭਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਰਿਂਦਮਃ। ਅਸੁਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਿਵ ਕ੍ਰਮੈਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਛੁਡਾ ਲਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲਕshmi ਲੈ ਲਈ ਸੀ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਹਤਸ੍ਥਾਨੇ ਨਿਹਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਬਲੇ। ਅਸ਼ਕ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕृਤਮੇਤਦਸਾਧੁ ਵੈ
ਜਨਸਥਾਨ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤੂੰ ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਤਤ੍ਤਯੋਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਰਸਿਂਹਯੋਃ। ਗੋਚਰਂ ਗਤਯੋਰ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੋਰਪਨੀਤਾ ਤ੍ਵਯਾਧਮ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁੰਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਜਦ ਉਹ ਬਾਹਰ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੂੰ, ਨਿਕੰਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਨਹਿ ਗਨ੍ਧਮੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਯੋਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ੁਨਾ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਯੋਰਿਵ
ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵੀ ਨਾ ਸੁੰਘ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤਾ ਬਾਘਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹੇ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯੁਗਗ੍ਰਹਣਮਸ੍ਥਿਰਮ੍। ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਬਾਹੋਰੇਕਸ੍ਯ ਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਢਿੱਲਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਫੜਨਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨੂੰ ਫੜਨਾ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਵ ਸ ਨਾਥੋ ਮੇ ਰਾਮਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ਤੋਯਮਲ੍ਪਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਦਾਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਰੈਃ
ਜਲਦੀ, ਤੇਰਾ ਮਾਲਕ—ਰਾਮ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਿਰਿਂ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਗਤੋऽਥਵਾऽऽਲਯਂ ਸਭਾਂ ਗਤੋ ਵਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ। ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਦਾਸ਼ਰਥੇਰ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ ਕਾਲਹਤੋऽਸ਼ਨੇਰਿਵ
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਤੂੰ ਛੁਡ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਵਿਦਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।