ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਨਿਵਾਸਿਨ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਯਾਵਤ੍ਯੋ ਮਮ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਜਾਨਕਿ
ਹੇ ਜਾਨਕੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜਤਨੀ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰ।
ਮਮ ਹ੍ਯਸਿਤਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪ੍ਰਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਿਯਮਪ੍ਸਰਸੋ ਯਥਾ
ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਾਨਿ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚ ਧਨਾਨਿ ਚ। ਤਾਨਿ ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਮਯਾ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭਰੂ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਕੋਲ ਜੋ ਰਤਨ ਤੇ ਧਨ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਧਨ-ਰਤਨ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਜ਼ੇ ਲੈ।
ਨ ਰਾਮਸ੍ਤਪਸਾ ਦੇਵਿ ਨ ਬਲੇਨ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੈਃ। ਨ ਧਨੇਨ ਮਯਾ ਤੁਲ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸਾ ਯਸ਼ਸਾਪਿ ਵਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਾਮ ਨਾ ਤਪ ਨਾਲ, ਨਾ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨਾਲ, ਨਾ ਧਨ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਤੇਜ ਜਾਂ ਯਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਪਿਬ ਵਿਹਰ ਰਮਸ੍ਵ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨ੍ ਧਨਨਿਚਯਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਾਮਿ ਮੇਦਿਨੀਂ ਚ। ਮਯਿ ਲਲ ਲਲਨੇ ਯਥਾਸੁਖਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਚ ਸਮੇਤ੍ਯ ਲਲਨ੍ਤੁ ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ੍ਤੇ
ਪੀ, ਘੁੰਮ, ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਮਜ਼ੇ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ ਮਜ਼ੇ ਲੈ, ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਕੁਸੁਮਿਤਤਰੁਜਾਲਸਂਤਤਾਨਿ ਭ੍ਰਮਰਯੁਤਾਨਿ ਸਮੁਦ੍ਰਤੀਰਜਾਨਿ। ਕਨਕਵਿਮਲਹਾਰਭੂषਿਤਾਂਗੀ ਵਿਹਰ ਮਯਾ ਸਹ ਭੀਰੁ ਕਾਨਨਾਨਿ
ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ, ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ, ਭੰਭੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਹਾਰ ਪਾ ਕੇ।
thumb|ਏਕਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਇੱਕਵੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੀਤਾ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਆਰ੍ਤਾ ਦੀਨਸ੍ਵਰਾ ਦੀਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਦੁਖੀ ਤੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਰੁਦਤੀ ਸੀਤਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ। ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਵਰਾਰੋਹਾ ਪਤਿਮੇਵ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਸੀਤਾ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤृਣਮਨ੍ਤਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ। ਨਿਵਰ੍ਤਯ ਮਨੋ ਮਤ੍ਤਃ ਸ੍ਵਜਨੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਨਃ
ਸੁਚਿੱਤ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇ ਰਾਵਣ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਤਿੰਨਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਮਨ ਲਗਾ।"
ਨ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤੁਂ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਿਵ ਪਾਪਕृਤ੍। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮੇਕਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਇਕ ਪਤੀ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਕੁਲਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੁਲੇ ਮਹਤਿ ਜਾਤਯਾ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀ ਰਾਵਣਂ ਤਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਯਸ਼ਵੰਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਰਾਵਣਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੂਯੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਾਹਮੌਪਯਿਕੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਰਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤੀ ਤਵ
ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲਈ ਯੋਗ ਭਾਰਤੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸੱਚੀ ਹਾਂ।"
ਸਾਧੁ ਧਰ੍ਮਮਵੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਸਾਧੁ ਸਾਧੁਵ੍ਰਤਂ ਚਰ। ਯਥਾ ਤਵ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਦਾਰਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਚੰਗਾ ਵਰਤਾਰਾ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲੇ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮੁਪਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਰਮ੍ਯਤਾਮ੍। ਅਤੁष੍ਟਂ ਸ੍ਵੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਚਪਲਂ ਚਪਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍। ਨਯਨ੍ਤਿ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਪਰਦਾਰਾਃ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਪ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਚਲਾਕ ਤੇ ਚੰਚਲ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਨ੍ਤੋ ਨ ਵਾ ਸਨ੍ਤਿ ਸਤੋ ਵਾ ਨਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ। ਯਥਾ ਹਿ ਵਿਪਰੀਤਾ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰਾਚਾਰਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਇੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਲਟ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ।
ਵਚੋ ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਣੀਤਾਤ੍ਮਾ ਪਥ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਨ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਲੋਂ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੱਚਾ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਝੂਠ ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਕृਤਾਤ੍ਮਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਨਯੇ ਰਤਮ੍। ਸਮृਦ੍ਧਾਨਿ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਖੀ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥੈਵ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਲਂਕਾ ਰਤ੍ਨੌਘਸਂਕੁਲਾ। ਅਪਰਾਧਾਤ੍ ਤਵੈਕਸ੍ਯ ਨਚਿਰਾਦ੍ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਇਕ ਹੀ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਲੰਕਾ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸ੍ਵਕृਤੈਰ੍ਹਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਰਾਵਣਾਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ। ਅਭਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਵਰਗਾ ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪਾਪੀ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਕृਤਾ ਜਨਾਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯੈਤਦ੍ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰੌਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਵ ਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪੀ ਕਹਿ ਕੇ, "ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਇਸ ਕਠੋਰ ਤੇ ਆਈ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ।
ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਲੋਭਯਿਤੁਂ ਨਾਹਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇਣ ਧਨੇਨ ਵਾ। ਅਨਨ੍ਯਾ ਰਾਘਵੇਣਾਹਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾ
ਮੈਂ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਰਾਜ ਨਾਲ ਲੁਭਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਰਾਘਵ ਲਈ ਹੀ ਨਿਭੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਨਣ ਸੂਰਜ ਲਈ।
ਉਪਧਾਯ ਭੁਜਂ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਕਥਂ ਨਾਮੋਪਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੁਜਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਅਹਮੌਪਯਿਕੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਧਰਾਪਤੇਃ। ਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯੇਵ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਯੋਗ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਾਧੁ ਰਾਵਣ ਰਾਮੇਣ ਮਾਂ ਸਮਾਨਯ ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍। ਵਨੇ ਵਾਸਿਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਰੇਣ੍ਵੇਵ ਗਜਾਧਿਪਮ੍
ਰਾਵਣ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਕੋਲ ਲੈ ਚਲ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥਣ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਮੌਪਯਿਕਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਰਾਮਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰੀਪ੍ਸਤਾ। ਬਨ੍ਧਂ ਚਾਨਿਚ੍ਛਤਾ ਘੋਰਂ ਤ੍ਵਯਾਸੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਥਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀ ਗਠਜੋੜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਵਿਦਿਤਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਃ। ਤੇਨ ਮੈਤ੍ਰੀ ਭਵਤੁ ਤੇ ਯਦਿ ਜੀਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰ ਲੈ।
ਏਵਂ ਹਿ ਤੇ ਭਵੇਤ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਯ ਰਘੂਤ੍ਤਮੇ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਚਾਪਦਮ੍
ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ ਵਜ੍ਰਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਵਰ੍ਜਯੇਦਨ੍ਤਕਸ਼੍ਚਿਰਮ੍। ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਂ ਨ ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲੋਕਨਾਥਃ ਸ ਰਾਘਵਃ
ਕੋਈ ਸੁੱਟਿਆ ਵਿਦਲੀ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ, ਜਦ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਧਨੁषਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਵਿਸृष੍ਟਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषਮਸ਼ਨੇਰਿਵ
ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੇਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਿਦਲੀ ਵਾਂਗ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।