thumb|ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲ਼ਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦਾ ਵੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸ ਤਾਂ ਪਰਿਵृਤਾਂ ਦੀਨਾਂ ਨਿਰਾਨਨ੍ਦਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਸਾਕਾਰੈਰ੍ਮਧੁਰੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਨ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਯਤ ਰਾਵਣਃ
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੇਰੀ ਹੋਈ, ਉਦਾਸ, ਸੁਖ ਰਹਿਤ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਗਨਾਸੋਰੁ ਗੂਹਮਾਨਾ ਸ੍ਤਨੋਦਰਮ੍। ਅਦਰ੍ਸ਼ਨਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਯਾਨ੍ਨੇਤੁਂ ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਪੇਟ ਛੁਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਦਿੱਖਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ।
ਕਾਮਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾਂ ਪ੍ਰਿਯੇ। ਸਰ੍ਵਾਂਗਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਨੋਹਰੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸੋਚ, ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ।
ਨੇਹ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾ ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ। ਵ੍ਯਪਸਰ੍ਪਤੁ ਤੇ ਸੀਤੇ ਭਯਂ ਮਤ੍ਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਸੀਤਾ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਠਿਆ ਤੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭੀਰੁ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਗਮਨਂ ਵਾ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਹਰਣਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਵਾ
ਡਰਪੋਕ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਇਹੀ ਰਵਾਇਤ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ—ਕਿ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਜਾਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਖੋਹ ਲੈਣ।
ਏਵਂ ਚੈਵਮਕਾਮਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਚ ਸ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੈਥਿਲਿ। ਕਾਮਂ ਕਾਮਃ ਸ਼ਰੀਰੇ ਮੇ ਯਥਾਕਾਮਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਥਿਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਛੂਹਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦਿਓ।
ਦੇਵਿ ਨੇਹ ਭਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਯਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਪ੍ਰਿਯੇ। ਪ੍ਰਣਯਸ੍ਵ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੈਵਂ ਭੂਃ ਸ਼ੋਕਲਾਲਸਾ
ਦੇਵੀ, ਇੱਥੇ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਮੈਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਕਰ, ਪਿਆਰੀ। ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ, ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੂੰ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੇ।
ਏਕਵੇਣੀ ਅਧਃਸ਼ਯ੍ਯਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਮਲਿਨਮਮ੍ਬਰਮ੍। ਅਸ੍ਥਾਨੇऽਪ੍ਯੁਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਨੈਤਾਨ੍ਯੌਪਯਿਕਾਨਿ ਤੇ
ਇੱਕ ਚੋਟੀ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੌਣਾ, ਧਿਆਨ, ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਉਪਵਾਸ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਚਨ੍ਦਨਾਨ੍ਯਗੁਰੂਣਿ ਚ। ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣੇ ਹਨ।
ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਚ ਪਾਨਾਨਿ ਸ਼ਯਨਾਨ੍ਯਾਸਨਾਨਿ ਚ। ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਯਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਲਭ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੈਥਿਲਿ
ਮਹਿੰਗੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ, ਵਿਛੋਣੇ, ਬੈਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਗੀਤ, ਨੱਚ ਤੇ ਵਾਜਾ—ਇਹ ਸਭ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਮਾਣ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਮਸਿ ਮੈਵਂ ਭੂਃ ਕੁਰੁ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਭੂषਣਮ੍। ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਿ ਕਥਂ ਵਾ ਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਮਨਰ੍ਹਾ ਸੁਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਹੈਂ—ਐਸਾ ਨਾ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਸੋਹਣੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈਂ?
ਇਦਂ ਤੇ ਚਾਰੁ ਸਂਜਾਤਂ ਯੌਵਨਂ ਹ੍ਯਤਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਯਦਤੀਤਂ ਪੁਨਰ੍ਨੈਤਿ ਸ੍ਰੋਤਃ ਸ੍ਰੋਤਸ੍ਵਿਨਾਮਿਵ
ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਜਵਾਨੀ ਹੁਣ ਲੰਘ ਰਹੀ ਹੈ; ਜੋ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਕृਤ੍ਵੋਪਰਤੋ ਮਨ੍ਯੇ ਰੂਪਕਰ੍ਤਾ ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਤ੍। ਨਹਿ ਰੂਪੋਪਮਾ ਹ੍ਯਨ੍ਯਾ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੈਦੇਹਿ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍। ਕਃ ਪੁਨਰ੍ਨਾਤਿਵਰ੍ਤੇਤ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਿ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਵੈਦੇਹੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—even ਪਿਤਾਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ ਯਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਗਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਸਦृਸ਼ਾਨਨੇ। ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਮ ਨਿਬਧ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਜੋ ਭਾਗ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਠੰਡੀ ਚਾਂਦ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।
ਭਵ ਮੈਥਿਲਿ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਮੋਹਮੇਤਂ ਵਿਸਰ੍ਜਯ। ਬਹ੍ਵੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਮਾਗ੍ਰਮਹਿषੀ ਭਵ
ਮੈਥਿਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ, ਇਹ ਭਟਕਾਵਾ ਛੱਡ ਦੇ; ਮੇਰੀਆਂ ਕਈ ਸੋਹਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ।
ਲੋਕੇਭ੍ਯੋ ਯਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਮਥ੍ਯਾਹृਤਾਨਿ ਮੇ। ਤਾਨਿ ਤੇ ਭੀਰੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚੈਵ ਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਰਤਨ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਖੋਹ ਕੇ ਲਿਆ, ਡਰਪੋਕ, ਤੇ ਰਾਜ ਵੀ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਨਾਨਾਨਗਰਮਾਲਿਨੀਮ੍। ਜਨਕਾਯ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਹੇਤੋਰ੍ਵਿਲਾਸਿਨਿ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ।
ਨੇਹ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇऽਨ੍ਯਂ ਯੋ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਬਲੋ ਭਵੇਤ੍। ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਸੁਮਹਦ੍ਵੀਰ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮਾਹਵੇ
ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਸਕੇ; ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੇਖ।
ਇਚ੍ਛ ਮਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਦ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮ ਤਵੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸੁਪ੍ਰਭਾਣ੍ਯਵਸਜ੍ਜਨ੍ਤਾਂ ਤਵਾਂਗੇ ਭੂषਣਾਨਿ ਹਿ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਰੱਖੋ—ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਿਣੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਸਾਧੁ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਰੂਪਂ ਸੁਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮਣਾ। ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮਾਭਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੋਭਦਾ ਹੈ। ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਥਾਕਾਮਂ ਪਿਬ ਭੀਰੁ ਰਮਸ੍ਵ ਚ। ਯਥੇष੍ਟਂ ਚ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਾ ਧਨਾਨਿ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਮਜ਼ੇ ਲੈ, ਪੀ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰ।
ਲਲਸ੍ਵ ਮਯਿ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਾ ਧृष੍ਟਮਾਜ੍ਞਾਪਯਸ੍ਵ ਚ। ਮਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਲ੍ਲਲਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਲਲਤਾਂ ਬਾਨ੍ਧਵਸ੍ਤਵ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਮਜ਼ੇ ਲੈ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਆਗਿਆ ਦੇ। ਮੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮਜ਼ੇ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ऋਦ੍ਧਿਂ ਮਮਾਨੁਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਭਦ੍ਰੇ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ। ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਰਾਮੇਣ ਸੁਭਗੇ ਚੀਰਵਾਸਿਨਾ
ਮੇਰੀ ਤਰੱਕੀ, ਮੇਰਾ ਧਨ ਵੇਖ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਚੀਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਗੀ?
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਵਿਜਯੋ ਰਾਮੋ ਗਤਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਨਗੋਚਰਃ। ਵ੍ਰਤੀ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਸ਼ਾਯੀ ਚ ਸ਼ਂਕੇ ਜੀਵਤਿ ਵਾ ਨ ਵਾ
ਰਾਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵੀ ਗਈ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜੀਵਦਾ ਵੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਨਹਿ ਵੈਦੇਹਿ ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਾਪ੍ਯੁਪਲਭ੍ਯਤੇ। ਪੁਰੋਬਲਾਕੈਰਸਿਤੈਰ੍ਮੇਘੈਰ੍ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾਮਿਵਾਵृਤਾਮ੍
ਹੇ ਵਿਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਨਣ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਚਾਪਿ ਮਮ ਹਸ੍ਤਾਤ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਰਾਘਵਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰਹਸ੍ਤਗਤਾਮਿਵ
ਰਾਘਵ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਸੋਭਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ।
ਚਾਰੁਸ੍ਮਿਤੇ ਚਾਰੁਦਤਿ ਚਾਰੁਨੇਤ੍ਰੇ ਵਿਲਾਸਿਨਿ। ਮਨੋ ਹਰਸਿ ਮੇ ਭੀਰੁ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪਨ੍ਨਗਂ ਯਥਾ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ, ਸੋਹਣੀ ਹਾਸੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਪਰਨਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਲਿष੍ਟਕੌਸ਼ੇਯਵਸਨਾਂ ਤਨ੍ਵੀਮਪ੍ਯਨਲਂਕृਤਾਮ੍। ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਰਤਿਂ ਨੋਪਲਭਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਪਤਲੀ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਮੈਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।