ਵਿਬੁਧ੍ਯ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਸ੍ਰਸ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਵੈਦੇਹੀਮਨ੍ਵਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਰਾਜਾ ਜਾਗਿਆ, ਉਹ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਭृਸ਼ਂ ਨਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਮਦਨੇਨ ਮਦੋਤ੍ਕਟਃ। ਨ ਤੁ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕਾਮਂ ਸ਼ਸ਼ਾਕਾਤ੍ਮਨਿ ਗੂਹਿਤੁਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਇੱਛਾ ਛੁਪਾ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਬਿਭ੍ਰਚ੍ਛ੍ਰਿਯਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਤਾਂ ਨਗੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾਂ ਸਰ੍ਵਪੁष੍ਪਫਲੋਪਗੈਃ
ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵृਤਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਭਿਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਸਦਾ ਮਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਵਿਹਗੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤੈਃ
ਉਹ ਬਗੀਚਾ ਕਈ ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਸਤ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਈਹਾਮृਗੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵृਤਾਂ ਦृष੍ਟਿਮਨੋਹਰੈਃ। ਵੀਥੀਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ਼੍ਚ ਮਣਿਕਾਞ੍ਚਨਤੋਰਣਾਮ੍
ਉਹ ਬਗੀਚਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੋਰਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਮृਗਗਣਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਫਲੈਃ ਪ੍ਰਪਤਿਤੈਰ੍ਵृਤਾਮ੍। ਅਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾਮੇਵ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਸਂਤਤਦ੍ਰੁਮਾਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਫਲਾਂ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸੰਘਣੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਅਸ਼ੋਕ ਵਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਅਂਗਨਾਃ ਸ਼ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਜਨ੍। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੌ ਔਰਤਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ-ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਮਹਿੰਦਰ ਪੌਲਸਤ੍ਯ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੀਪਿਕਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨੀਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜਗृਹੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੋषਿਤਃ। ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾਲਵृਨ੍ਤਾਨਿ ਚਾਪਰਾਃ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਦੀਪਕਾਂ ਲੈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਕੁਝ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਚਮਚੇ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਪੱਖੇ ਲੈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕਾਞ੍ਚਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਭृਂਗਾਰੈਰ੍ਜਹ੍ਰੁਃ ਸਲਿਲਮਗ੍ਰਤਃ। ਮਣ੍ਡਲਾਗ੍ਰਾ ਬृਸੀਸ਼੍ਚੈਵ ਗृਹ੍ਯਾਨ੍ਯਾਃ ਪृष੍ਠਤੋ ਯਯੁਃ
ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਚਲਦੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਗੋਲ ਪੱਖੇ ਫੜ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ।
ਕਾਚਿਦ੍ ਰਤ੍ਨਮਯੀਂ ਪਾਤ੍ਰੀਂ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਪਾਨਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਜਤੀਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵ ਤਦਾ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣਿਨਾ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਚਮਕਦਾਰ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਾਤਰ ਚੁੱਕੀ।
ਰਾਜਹਂਸਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਛਤ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਣਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਮ੍। ਸੌਵਰ੍ਣਦਣ੍ਡਮਪਰਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪृष੍ਠਤੋ ਯਯੌ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲਾ, ਰਾਜ ਹੰਸ ਵਰਗਾ, ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਛਤ੍ਰਾ ਪਿੱਛੇ ਫੜ ਕੇ ਚਲਿਆ।
ਨਿਦ੍ਰਾਮਦਪਰੀਤਾਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਰਾਵਣਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਃ ਪਤਿਂ ਵੀਰਂ ਘਨਂ ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲਤਾ ਇਵ
ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਂਦ ਜਾਂ ਮਦ ਤੋਂ ਧੁੰਦਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਪਣੇ ਵੀਰ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਘਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਵਿਦ੍ਧਹਾਰਕੇਯੂਰਾਃ ਸਮਾਮृਦਿਤਵਰ੍ਣਕਾਃ। ਸਮਾਗਲਿਤਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਃ ਸਸ੍ਵੇਦਵਦਨਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਬਾਂਹਬੰਦ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਰੰਗ ਮਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਲ ਵਿਖੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ।
ਘੂਰ੍ਣਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮਦਸ਼ੇषੇਣ ਨਿਦ੍ਰਯਾ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਃ। ਸ੍ਵੇਦਕ੍ਲਿष੍ਟਾਂਗਕੁਸੁਮਾਃ ਸਮਾਲ੍ਯਾਕੁਲਮੂਰ੍ਧਜਾਃ
ਮਦ ਤੇ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਓਹਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਮੁਰਝਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਵਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਝੇ ਹੋਏ।
ਸ ਚ ਕਾਮਪਰਾਧੀਨਃ ਪਤਿਸ੍ਤਾਸਾਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਸੀਤਾਸਕ੍ਤਮਨਾ ਮਨ੍ਦੋ ਮਨ੍ਦਾਞ੍ਚਿਤਗਤਿਰ੍ਬਭੌ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਤੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸੀਤਾ ਉੱਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਸੁਸਤ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਾਞ੍ਚੀਨਿਨਾਦਂ ਚ ਨੂਪੁਰਾਣਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਪਰਮਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕਪਿਰ੍ਮਾਰੁਤਨਨ੍ਦਨਃ
ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦੀਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਦੀ ਟਨਕ ਸੁਣੀ।
ਤਂ ਚਾਪ੍ਰਤਿਮਕਰ੍ਮਾਣਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਬਲਪੌਰੁषਮ੍। ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਕਪਿਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਨ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਅਣਗਣੇ ਹਨ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਦੀਪਿਕਾਭਿਰਨੇਕਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦਵਭਾਸਿਤਮ੍। ਗਨ੍ਧਤੈਲਾਵਸਿਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਾਭਿਰਗ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕਈ ਦੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਅਤਿ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲ ਲਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਫੜ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਕਾਮਦਰ੍ਪਮਦੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਜਿਹ੍ਮਤਾਮ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਸਮਕ੍ਸ਼ਮਿਵ ਕਂਦਰ੍ਪਮਪਵਿਦ੍ਧਸ਼ਰਾਸਨਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਅਪਕ, ਲਾਲ ਤੇ ਢੁਕਵੀਂ ਸਨ, ਕਾਮ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮਦ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ; ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਮਥਿਤਾਮृਤਫੇਨਾਭਮਰਜੋਵਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਪੁष੍ਪਮਵਕਰ੍षਨ੍ਤਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਸਕ੍ਤਮਂਗਦੇ
ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਥੇ ਹੋਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਝਾਗ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਬਾਂਹ ਦੇ ਕੜੇ 'ਤੇ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਪਤ੍ਰਵਿਟਪੇ ਲੀਨਃ ਪਤ੍ਰਪੁष੍ਪਸ਼ਤਾਵृਤਃ। ਸਮੀਪਮੁਪਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਹਨੂਮਾਨ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ।
ਅਵੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਸੁਰੂਪਾਭਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਤਨ੍ਮृਗਦ੍ਵਿਜਸਂਘੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਮਦਾਵਨਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਰਸਵਾਤੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ੀਬੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਰਣਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਤੇਨ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਦृष੍ਟੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ
ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੰਖ ਵਾਂਗ ਕੰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਉਥੇ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਵृਤਃ ਪਰਮਨਾਰੀਭਿਸ੍ਤਾਰਾਭਿਰਿਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ। ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤੇਜੋਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਉਹ ਉੱਤਮ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ; ਮਹਾਂਕਪੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਰਾਵਣੋऽਯਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵਾਨਰਃ। ਸੋऽਯਮੇਵ ਪੁਰਾ ਸ਼ੇਤੇ ਪੁਰਮਧ੍ਯੇ ਗृਹੋਤ੍ਤਮੇ। ਅਵਪ੍ਲੁਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਵਾਨਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਰਾਵਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਹਾਂਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।' ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ, 'ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਵਧੀਆ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।' ਫਿਰ ਮਾਰੁਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਸ ਤਥਾਪ੍ਯੁਗ੍ਰਤੇਜਾਃ ਸ ਨਿਰ੍ਧੂਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ। ਪਤ੍ਰੇ ਗੁਹ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਸਕ੍ਤੋ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਸਂਵृਤੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਉਗਰ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਵਧਾਨ ਤੇ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ ਤਾਮਸਿਤਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਸਂਹਤਸ੍ਤਨੀਮ੍। ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰਸਿਤਾਪਾਂਗੀਮੁਪਾਵਰ੍ਤਤ ਰਾਵਣਃ
ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਕਾਲੇ, ਕਮਰ ਸੋਹਣੀ, ਛਾਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਕਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ।
thumb|ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਉਨਵੀਂ ਸਰਗ ਹੁਣ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਨਿਨ੍ਦਿਤਾ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਭੂषਣੋਤ੍ਤਮਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਔਗੁਣ ਨਹੀਂ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।