ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਥ ਸਮ੍ਪਾਤੇਰ੍ਭਵਨਂ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਰੂਪਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਯ ਘਨਸ੍ਯ ਵਿਘਨਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧੂਮਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਪਾਤੀ ਦੇ ਘਰ, ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਦਰੂਪ, ਭੀਮ, ਘਨ ਅਤੇ ਵਿਘਨ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਕਨਾਭਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਠਸ੍ਯ ਕਪਟਸ੍ਯ ਚ। ਹ੍ਰਸ੍ਵਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਹ ਸ਼ੁਕਨਾਭ, ਚਕ੍ਰ, ਸ਼ਠ, ਕਪਟ, ਹ੍ਰਸਵਕਰਨ, ਦੰਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਯੁਦ੍ਧੋਨ੍ਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਸਾਦਿਨਃ। ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਾਨਾਂ ਤਥਾ ਹਸ੍ਤਿਮੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਯੁੱਧੋਨਮੱਤ, ਮੱਤ, ਧਵਜਗਰੀਵ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਵਿਦਯੁਜਝਿਵਾ, ਵਿਜਿਹਵਾ ਅਤੇ ਹਸਤਿਮੁਖ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਕਰਾਲਸ੍ਯ ਪਿਸ਼ਾਚਸ੍ਯ ਸ਼ੋਣਿਤਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ। ਪ੍ਲਵਮਾਨਃ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਹਨੁਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉੱਡਦਿਆਂ ਕਰਾਲ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਸ਼ੋਣਿਤਾਖਸ਼ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਮਹਾਰ੍ਹੇषੁ ਭਵਨੇषੁ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਤੇषਾਮृਦ੍ਧਿਮਤਾਮृਦ੍ਧਿਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਪਿ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਵेलੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖੀ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਭਵਨਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਆਸਸਾਦਾਥ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨੁਮਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯੋਪਸ਼ਾਯਿਨ੍ਯੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਿਚਰਨ੍ ਹਰਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਰ੍ਵਿਕृਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਗਰਹਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਧਾਰਿਣਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਗੁਲ੍ਮਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਃਪਤੇਰ੍ਗृਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਕੁਝ ਨੇ ਭਾਲੇ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੋਮਰਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕਾਯਾਨ੍ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤਾਨ੍। ਰਕ੍ਤਾਨ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਾਨ੍ ਸਿਤਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਰੀਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਜਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਲਾਲ, ਚਿੱਟੇ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰ ਵੀ ਦੇਖੇ।
ਕੁਲੀਨਾਨ੍ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਗਜਾਨ੍ ਪਰਗਜਾਰੁਜਾਨ੍। ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ ਗਜਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਯਾਮੈਰਾਵਤਸਮਾਨ੍ ਯੁਧਿ
ਉਸ ਨੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਸੁੰਦਰ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਏਰਾਵਤ ਵਰਗੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਦੇਖੇ।
ਨਿਹਨ੍ਤॄਨ੍ ਪਰਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ। ਕ੍ਸ਼ਰਤਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਮੇਘਾਨ੍ ਸ੍ਰਵਤਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਗਿਰੀਨ੍
ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਦੇਖੇ।
ਮੇਘਸ੍ਤਨਿਤਨਿਰ੍ਘੋषਾਨ੍ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਨ੍ ਸਮਰੇ ਪਰੈਃ। ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾਹਿਨੀਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪਰਿष੍ਕृਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਅਜਿਹੜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ।
ਹੇਮਜਾਲੈਰਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਨਿਭਾਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਾਲਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਦੇਖੇ।
ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾਃ ਸ ਕਪਿਰ੍ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਲਤਾਗृਹਾਣਿ ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚਿਤ੍ਰਸ਼ਾਲਾਗृਹਾਣਿ ਚ
ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ ਵਾਨਰ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਲਕੀਨੀਆਂ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਲਤਾ-ਹਵेलੀਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਦੇਖੀਆਂ।
ਕ੍ਰੀਡਾਗृਹਾਣਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਦਾਰੁਪਰ੍ਵਤਕਾਨਿ ਚ। ਕਾਮਸ੍ਯ ਗृਹਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦਿਵਾਗृਹਕਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਖੇਡ-ਘਰ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਸੁਹਣਾ ਪ੍ਰੇਮ-ਘਰ ਅਤੇ ਦਿਨ-ਮਹਿਲ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਸ ਮਨ੍ਦਰਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਮਯੂਰਸ੍ਥਾਨਸਂਕੁਲਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ, ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹਵੈਲੀ ਵੀ ਦੇਖੀ।
ਧ੍ਵਜਯष੍ਟਿਭਿਰਾਕੀਰ੍ਣਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਨਨ੍ਤਰਤ੍ਨਨਿਚਯਂ ਨਿਧਿਜਾਲਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਧੀਰਨਿष੍ਠਿਤਕਰ੍ਮਾਙ੍ਗਂ ਗृਹਂ ਭੂਤਪਤੇਰਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਮਹਿਲ ਦੇਖਿਆ, ਧਵਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅਣਗਿਣਤ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਵਟ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਘਰ।
ਅਰ੍ਚਿਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਤੇਜਸਾ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਚ। ਵਿਰਰਾਜ ਚ ਤਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨਿਵ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਉਸ ਮਹਿਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਾਨ੍ਯੇਵ ਸ਼ਯਨਾਨ੍ਯਾਸਨਾਨਿ ਚ। ਭਾਜਨਾਨਿ ਚ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹਰਿਯੂਥਪਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸੇਜ, ਆਸਣ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵੀ ਦੇਖੇ।
ਮਧ੍ਵਾਸਵਕृਤਕ੍ਲੇਦਂ ਮਣਿਭਾਜਨਸਂਕੁਲਮ੍। ਮਨੋਰਮਮਸਮ੍ਬਾਧਂ ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਮਧ ਤੇ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ, ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਾਂਗ ਵੀ ਦੇਖੇ।
ਨੂਪੁਰਾਣਾਂ ਚ ਘੋषੇਣ ਕਾਞ੍ਚੀਨਾਂ ਨਿਃਸ੍ਵਨੇਨ ਚ। ਮृਦਙ੍ਗਤਲਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਘੋषਵਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਗੁੰਢਿਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ, ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਦੀ ਘੰਘਰ, ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਥਾਪਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਵੱਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਘਾਤਯੁਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਸ਼ਤਸਂਕੁਲਮ੍। ਸੁਵ੍ਯੂਢਕਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਗृਹਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਵੱਡਾ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਈ ਮਹਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਝ, ਤੇ ਸੌਂਹੀ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੰਗਣੀਆਂ ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਤੇ ਸੁਵਿਧਾ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
thumb|ਸਪ੍ਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ ਵੇਸ਼੍ਮਜਾਲਂ ਬਲਵਾਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵ੍ਯਾਸਕ੍ਤਵੈਦੂਰ੍ਯਸੁਵਰ੍ਣਜਾਲਮ੍। ਯਥਾ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਾਵृषਿ ਮੇਘਜਾਲਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪਿਨਦ੍ਧਂ ਸਵਿਹਙ੍ਗਜਾਲਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਬੈਲੂਰੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਝ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ।
ਨਿਵੇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਲਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਸ਼ਙ੍ਖਾਯੁਧਚਾਪਸ਼ਾਲਾਃ। ਮਨੋਹਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵੇਸ਼੍ਮਾਦ੍ਰਿषੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਲਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਵਾਸਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ—ਮੁੱਖ ਸੰਗ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਲਈ ਹਾਲਾਂ; ਫਿਰ, ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਖੁਲੀਆਂ ਚੰਦਨੀਆਂ ਹਾਲਾਂ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
ਗृਹਾਣਿ ਨਾਨਾਵਸੁਰਾਜਿਤਾਨਿ ਦੇਵਾਸੁਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਪੂਜਿਤਾਨਿ। ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਦੋषੈਃ ਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਾਨਿ ਕਪਿਰ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਬਲਾਰ੍ਜਿਤਾਨਿ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਘਰ ਵੇਖੇ ਜੋ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਤੇ ਸਭ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਭਿਸਮਾਹਿਤਾਨਿ ਮਯੇਨ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨਿ। ਮਹੀਤਲੇ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾਣਿ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਲਂਕਾਧਿਪਤੇਰ੍ਗृਹਾਣਿ
ਉਹ ਘਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਇਆ ਨੇ ਖੁਦ ਬਣਾਏ ਹੋਣ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਉਹ ਨੇ ਵੇਖੇ।
ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮੇਘਰੂਪਂ ਮਨੋਹਰਂ ਕਾਞ੍ਚਨਚਾਰੁਰੂਪਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਧਿਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਬਲਾਨੁਰੂਪਂ ਗृਹੋਤ੍ਤਮਂ ਹ੍ਯਪ੍ਰਤਿਰੂਪਰੂਪਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਮਹਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਮਨਮੋਹਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਤੁਲ ਨਹੀਂ।
ਮਹੀਤਲੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਬਹੁਰਤ੍ਨਕੀਰ੍ਣਮ੍। ਨਾਨਾਤਰੂਣਾਂ ਕੁਸੁਮਾਵਕੀਰ੍ਣਂ ਗਿਰੇਰਿਵਾਗ੍ਰਂ ਰਜਸਾਵਕੀਰ੍ਣਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਥੇ ਧੂੜ ਪਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾ ਨਗਾਗ੍ਰਂ ਬਹੁਧਾਤੁਚਿਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਨਭਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਹਚਨ੍ਦ੍ਰਚਿਤ੍ਰਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਯੁਕ੍ਤੀਕृਤਚਾਰੁਮੇਘ- ਚਿਤ੍ਰਂ ਵਿਮਾਨਂ ਬਹੁਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਲ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਛਟਾ ਹੋਵੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਥੇ ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ।