ਆਸਸਾਦ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਪ੍ਰਾਕਾਰੇਣਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਭਾਸ੍ਵਰੇਣਾਭਿਸਂਵृਤਮ੍
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੋਭਾ ਸੀ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਭੀਮੈਃ ਸਿਂਹੈਰਿਵ ਮਹਦ੍ ਵਨਮ੍। ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਭਵਨਂ ਚਕਾਸ਼ੇ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਉਹ ਮਹਲ, ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਸਿੰਘਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਵਾਨਰ-ਹਾਥੀ ਨੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਰੂਪ੍ਯਕੋਪਹਿਤੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤੋਰਣੈਰ੍ਹੇਮਭੂषਣੈਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰੈਸ਼੍ਚ ਰੁਚਿਰੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਜੜੇ ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਗਣਿਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗਜਾਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਮਹਾਮਾਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ੂਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਗਤਸ਼੍ਰਮੈਃ। ਉਪਸ੍ਥਿਤਮਸਂਹਾਰ੍ਯੈਰ੍ਹਯੈਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਯਾਯਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਮਹਾਨ ਮਾਹਰ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਯੋਧੇ, ਅਜੈਯ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬਹੁਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਪਰਾਰ੍ਘ੍ਯਾਸਨਭੂषਿਤਮ੍। ਮਹਾਰਥਸਮਾਵਾਪਂ ਮਹਾਰਥਮਹਾਸਨਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਆਸਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦृਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਰਮੋਦਾਰੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਨੀਤੈਰਨ੍ਤਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਮੁਖ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਹਲ ਵਿਚ ਅੰਦਰਲੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਖੇ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਚੁਣੀਆਂ ਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੁਦਿਤਪ੍ਰਮਦਾਰਤ੍ਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਵਰਾਭਰਣਸਂਹ੍ਰਾਦੈਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਵਨਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਹਲ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤਦ੍ ਰਾਜਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਰਚਨ੍ਦਨੈਃ। ਮਹਾਜਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਿਂਹੈਰਿਵ ਮਹਦ੍ ਵਨਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਚੰਦਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਹਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ।
ਭੇਰੀਮृਦਙ੍ਗਾਭਿਰੁਤਂ ਸ਼ਙ੍ਖਘੋषਵਿਨਾਦਿਤਮ੍। ਨਿਤ੍ਯਾਰ੍ਚਿਤਂ ਪਰ੍ਵਸੁਤਂ ਪੂਜਿਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਮਹਲ ਭੇਰੀਆਂ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਸਾਂਖ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਵ ਗਮ੍ਭੀਰਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸਮਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਮਹਾਤ੍ਮਨੋ ਮਹਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਮਹਾਰਤ੍ਨਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਡੂੰਘਾ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਘਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਰਤਨ ਸਨ।
ਮਹਾਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਵਿਰਾਜਮਾਨਂ ਵਪੁषਾ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ, ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਲਂਕਾਭਰਣਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸੋऽਮਨ੍ਯਤ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਚਚਾਰ ਹਨੁਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਲੰਕਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਗਹਿਣਾ ਹੈ,' ਅਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਉਥੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਗृਹਾਦ੍ ਗृਹਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮੁਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋऽਪ੍ਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਚਚਾਰ ਸਃ
ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਘਰ-ਘਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਅਤੇ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਮਹਾਵੇਗਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਤਤੋऽਨ੍ਯਤ੍ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਵੇਸ਼੍ਮ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਲਟ ਕੇ ਪ੍ਰਹਸਤ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਵੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਮੇਘਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਵਿਭੀषਣਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਾਂਦਰ ਕੂੰਭਕਰਣ ਦੇ ਘਰ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਮਹੋਦਰਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ। ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੇਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਹੋਦਰ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼, ਵਿਦ੍ਯੁੱਜਿਹਵਾ ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਵੇਗਃ ਸਾਰਣਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਾਂਦਰ ਵਜਰਦੰਸ਼ਟਰ ਦੇ ਘਰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੁਕ, ਤੇਜ਼ ਸਾਰਣ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤੋ ਵੇਸ਼੍ਮ ਜਗਾਮ ਹਰਿਯੂਥਪਃ। ਜਮ੍ਬੁਮਾਲੇਃ ਸੁਮਾਲੇਸ਼੍ਚ ਜਗਾਮ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਦੇ ਮਹਲ, ਅਤੇ ਜੰਬੂਮਾਲੀ ਤੇ ਸੁਮਾਲੀ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਰਸ਼੍ਮਿਕੇਤੋਸ਼੍ਚ ਭਵਨਂ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਤ੍ਰੋਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਵਜ੍ਰਕਾਯਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਉਹ ਰਸ਼ਮਿਕੇਤੂ ਦੇ ਘਰ, ਸੂਰਯਸ਼ਤ੍ਰੂ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਵਜਰਕਾਇਆ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਥ ਸਮ੍ਪਾਤੇਰ੍ਭਵਨਂ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਰੂਪਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਯ ਘਨਸ੍ਯ ਵਿਘਨਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧੂਮਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਪਾਤੀ ਦੇ ਘਰ, ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਦਰੂਪ, ਭੀਮ, ਘਨ ਅਤੇ ਵਿਘਨ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਕਨਾਭਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਠਸ੍ਯ ਕਪਟਸ੍ਯ ਚ। ਹ੍ਰਸ੍ਵਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਹ ਸ਼ੁਕਨਾਭ, ਚਕ੍ਰ, ਸ਼ਠ, ਕਪਟ, ਹ੍ਰਸਵਕਰਨ, ਦੰਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਗਿਆ।
ਯੁਦ੍ਧੋਨ੍ਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਸਾਦਿਨਃ। ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਾਨਾਂ ਤਥਾ ਹਸ੍ਤਿਮੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਯੁੱਧੋਨਮੱਤ, ਮੱਤ, ਧਵਜਗਰੀਵ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਵਿਦਯੁਜਝਿਵਾ, ਵਿਜਿਹਵਾ ਅਤੇ ਹਸਤਿਮੁਖ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਕਰਾਲਸ੍ਯ ਪਿਸ਼ਾਚਸ੍ਯ ਸ਼ੋਣਿਤਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ। ਪ੍ਲਵਮਾਨਃ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਹਨੁਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉੱਡਦਿਆਂ ਕਰਾਲ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਸ਼ੋਣਿਤਾਖਸ਼ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਮਹਾਰ੍ਹੇषੁ ਭਵਨੇषੁ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਤੇषਾਮृਦ੍ਧਿਮਤਾਮृਦ੍ਧਿਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਪਿ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਵेलੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖੀ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਭਵਨਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਆਸਸਾਦਾਥ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨੁਮਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯੋਪਸ਼ਾਯਿਨ੍ਯੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਿਚਰਨ੍ ਹਰਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਰ੍ਵਿਕृਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਗਰਹਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਧਾਰਿਣਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਗੁਲ੍ਮਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਃਪਤੇਰ੍ਗृਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਕੁਝ ਨੇ ਭਾਲੇ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੋਮਰਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕਾਯਾਨ੍ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤਾਨ੍। ਰਕ੍ਤਾਨ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਾਨ੍ ਸਿਤਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਰੀਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਜਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਲਾਲ, ਚਿੱਟੇ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰ ਵੀ ਦੇਖੇ।
ਕੁਲੀਨਾਨ੍ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਗਜਾਨ੍ ਪਰਗਜਾਰੁਜਾਨ੍। ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ ਗਜਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਯਾਮੈਰਾਵਤਸਮਾਨ੍ ਯੁਧਿ
ਉਸ ਨੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਸੁੰਦਰ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਏਰਾਵਤ ਵਰਗੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਦੇਖੇ।