ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਪੋਪਹਤਾਂ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰ ਪੁਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮੁਖ੍ਯਪਾਲਿਤਾਮ੍। ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਤ੍ਵਂ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਂ ਸਤੀਂ ਵਿਮਾਰ੍ਗ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਗਤੋ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਬਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸ਼ਾਪ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਲੱਭ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਸੁਨ੍ਦਰਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੫-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਡ ਵਿਚ ਚੌਥਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪੁਰੀਂ ਲਂਕਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਤਾਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀਮ੍। ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਜਲੇ ਚਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ, ਬਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਉਸ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਅਦ੍ਵਾਰੇਣ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਮਵਪੁਪ੍ਲੁਵੇ। ਨਿਸ਼ਿ ਲਂਕਾਂ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੋ ਵਿਵੇਸ਼ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਜਾਨ ਵਾਲਾ ਬਨਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਾ ਵਰਤ ਕੇ, ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਲਂਕਾਂ ਕਪਿਰਾਜਹਿਤਂਕਰਃ। ਚਕ੍ਰੇऽਥ ਪਾਦਂ ਸਵ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਸ ਤੁ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਬਨਰ ਰਾਜ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਲਂਕਾਂ ਰਮ੍ਯਾਮਭਿਯਯੌ ਕਪਿਃ। ਹਸਿਤੋਤ੍ਕृष੍ਟਨਿਨਦੈਸ੍ਤੂਰ੍ਯਘੋषਪੁਰਸ੍ਕृਤੈਃ
ਫਿਰ ਬਨਰ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ, ਹਾਸੇ ਤੇ ਵੱਜਦੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ।
ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ਨਿਕਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਜਾਲਵਿਭੂषਿਤੈਃ। ਗृਹਮੇਘੈਃ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਬਭਾਸੇ ਦ੍ਯੌਰਿਵਾਮ੍ਬੁਦੈਃ
ਮਕਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਸੀ, ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਤਦਾ ਲਂਕਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਗृਹੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਸਿਤਾਭ੍ਰਸਦृਸ਼ੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਪਦ੍ਮਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੰਕਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਮਲ ਤੇ ਸਵਸਤਿਕ ਦੇ ਨਕਸ਼ ਨਾਲ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਰ੍ਧਮਾਨਗृਹੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਵਿਭੂषਿਤੈਃ। ਤਾਂ ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਭਰਣਾਂ ਕਪਿਰਾਜਹਿਤਂਕਰਃ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਘਰਾਂ ਨਾਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਨਰ ਰਾਜ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੀ।
ਰਾਘਵਾਰ੍ਥੇ ਚਰਨ੍ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਨਨਨ੍ਦ ਚ। ਭਵਨਾਦ੍ ਭਵਨਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਰਾਘਵ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਮਕਾਨ ਤੋਂ ਮਕਾਨ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਵਿਵਿਧਾਕृਤਿਰੂਪਾਣਿ ਭਵਨਾਨਿ ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਰੁਚਿਰਂ ਗੀਤਂ ਤ੍ਰਿਸ੍ਥਾਨਸ੍ਵਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵੀਆਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਸੋਹਣੇ ਗੀਤ, ਜਿਹੜੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਦਨਵਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਦਿਵਿ ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਮਿਵ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਕਾਞ੍ਚੀਨਿਨਦਂ ਨੂਪੁਰਾਣਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍
ਉਹ ਇਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਡੂਬੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦੀਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹੋਣ।
ਸੋਪਾਨਨਿਨਦਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਨੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਆਸ੍ਫੋਟਿਤਨਿਨਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਤਾਲੀਆਂ ਤੇ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਸੀਟੀ ਵੱਜਣ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਜਪਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗृਹੇषੁ ਵੈ। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਰਾਵਣਸ੍ਤਵਸਂਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਗਰ੍ਜਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਪਿ। ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਂ ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਰਾਵਣ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਖੜਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਧ੍ਯਮੇ ਗੁਲ੍ਮੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਚਰਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਞ੍ਜਟਿਲਾਨ੍ ਮੁਣ੍ਡਾਨ੍ ਗੋਜਿਨਾਮ੍ਬਰਵਾਸਸਃ
ਉਹ ਵਿਚਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਕਈ ਚਰਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਖੀ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੁੰਡੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਗੋ-ਚਮੜੀ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਮੁष੍ਟਿਪ੍ਰਹਰਣਾਨਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਾਯੁਧਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਕੂਟਮੁਦ੍ਗਰਪਾਣੀਂਸ਼੍ਚ ਦਣ੍ਡਾਯੁਧਧਰਾਨਪਿ
ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਮੁੱਠੀ ਫੜੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡਾ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ, ਗੱਡਾ ਤੇ ਗੁੰਦੇ ਫੜੇ, ਤੇ ਦੰਡ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਾਨੇਕਵਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਲਂਬੋਦਰਪਯੋਧਰਾਨ੍। ਕਰਾਲਾਨ੍ ਭੁਗ੍ਨਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਕਟਾਨ੍ ਵਾਮਨਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਇੱਕ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਤੋਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ, ਵਕਰੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਨਿਕੇ-ਜਿਹੇ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਵਿਨਃ ਖਡ੍ਗਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਮੁਸਲਾਯੁਧਾਨ੍। ਪਰਿਘੋਤ੍ਤਮਹਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕਵਚੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍
ਉਹ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੋਟੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੁੰਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਲੋਹ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜੇ, ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਕਵਚਾਂ 'ਚ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤਿਸ੍ਥੂਲਾਨ੍ ਨਾਤਿਕृਸ਼ਾਨ੍ ਨਾਤਿਦੀਰ੍ਘਾਤਿਹ੍ਰਸ੍ਵਕਾਨ੍। ਨਾਤਿਗੌਰਾਨ੍ ਨਾਤਿਕृष੍ਣਾਨ੍ਨਾਤਿਕੁਬ੍ਜਾਨ੍ਨ ਵਾਮਨਾਨ੍
ਉਹ ਨਾ ਬਹੁਤ ਮੋਟੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਪਤਲੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਨਿਕੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਗੋਰੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਕਾਲੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਕੁਬੜੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਨਿਕੇ-ਜਿਹੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰੂਪਾਨ੍ ਬਹੁਰੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਰੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ। ਧ੍ਵਜਿਨਃ ਪਤਾਕਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਾਨ੍
ਉਹ ਵਿਲੱਖਣ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਵृਕ੍ਸ਼ਾਯੁਧਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਾਸ਼ਨਿਧਾਰਿਣਃ। ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਂ ਕਪੀਰ ਸੂਈਆਂ, ਰੁੱਖ, ਹਥਿਆਰ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਿਜਲੀ, ਤੇ ਗੋਲੇ-ਫੈਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਫੰਦੇ ਫੜੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਸ੍ਤ੍ਵਨੁਲਿਪ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵਰਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਨ੍। ਨਾਨਾਵੇषਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਯਥਾਸ੍ਵੈਰਚਰਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍
ਉਹ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਲੇਪ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ 'ਚ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ੂਲਧਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਜ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਨ੍। ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਮਵ੍ਯਗ੍ਰਮਾਰਕ੍ਸ਼ਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਕਪਿਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਬੇੜੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਫੜੇ, ਲੱਖਾਂ ਚੌਕਸ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ 'ਚ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਧਿਪਤਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਃਪੁਰਾਗ੍ਰਤਃ। ਸ ਤਦਾ ਤਦ੍ ਗृਹਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਹਾਟਕਤੋਰਣਮ੍
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੋਰਣ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਖ੍ਯਾਤਮਦ੍ਰਿਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਵਤਂਸਾਭਿਃ ਪਰਿਖਾਭਿਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
—ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਿਲ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬਣਿਆ, ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ—
ਪ੍ਰਾਕਾਰਾਵृਤਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਨਿਭਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਨਾਦਵਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂ ਕਪੀਰ ਉਸ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨੀ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਤੇ ਦੇਵ-ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਵਾਜਿਹ੍ਰੇषਿਤਸਂਘੁष੍ਟਂ ਨਾਦਿਤਂ ਭੂषਣੈਸ੍ਤਥਾ। ਰਥੈਰ੍ਯਾਨੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹਯਗਜੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਹ ਮਹਿਲ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮ੍ਹ, ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਥਾਂ, ਵਾਹਨਾਂ, ਉੱਡਦੇ ਮਹਿਲਾਂ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਣੈਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਨ੍ਤੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਭ੍ਰਨਿਚਯੋਪਮੈਃ। ਭੂषਿਤੈ ਰੁਚਿਰਦ੍ਵਾਰਂ ਮਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦਰਵਾਜੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯੈਰ੍ਯਾਤੁਧਾਨੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਤੇਰ੍ਗੁਪ੍ਤਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਗृਹਂ ਕਪਿਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਉਹ ਕਪਿ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।