ਤ੍ਵਮਿਹਾਸੁਰਸਙ੍ਘਾਨਾਂ ਦੇਵਰਾਜ੍ਞਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪਾਤਾਲਨਿਲਯਾਨਾਂ ਹਿ ਪਰਿਘਃ ਸਂਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਇੱਥੇ, ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਰੋਕ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇषਾਂ ਜ੍ਞਾਤਵੀਰ੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਨਰੇਵੋਤ੍ਪਤਿष੍ਯਤਾਮ੍। ਪਾਤਾਲਸ੍ਯਾਪ੍ਰਮੇਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਮਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਸਿ
ਤੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਅਣਮਾਪ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੁੜ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕਣ।
ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਧ੍ਵਮਧਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਸ਼ੈਲ ਵਰ੍ਧਿਤੁਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਂਚੋਦਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਗਿਰਿਸਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤਿੰਨੇ ਪਾਸਿਆਂ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਆੜੇ ਤੱਕ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਏष ਕਪਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤ੍ਵਾਮੁਪਰ੍ਯੇਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਹਨੂਮਾਨ੍ ਰਾਮਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾ ਖਮਾਪ੍ਲੁਤਃ
ਇਹ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਸਾਹ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਮਮ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਪੂਜ੍ਯਤਮਾਸ੍ਤਵ
ਇੱਖਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਮੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ; ਇੱਖਵਾਕੂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।
ਕੁਰੁ ਸਾਚਿਵ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਨ ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਮਤਿਕ੍ਰਮੇਤ੍। ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਕृਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਤਾਂ ਮਨ੍ਯੁਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਰੁਕੇ ਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲਿਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤਿष੍ਠਤ੍ਵੇष ਕਪਿਸ੍ਤ੍ਵਯਿ। ਅਸ੍ਮਾਕਮਤਿਥਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਲਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਆਉਣ, ਤੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਣ ਦੇ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ ਤੇ ਪਲਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ।
ਚਾਮੀਕਰਮਹਾਨਾਭ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤ। ਹਨੂਮਾਁਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੇषਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਨਾਕਾ, ਤੇਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਚੋਟੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਨੂਮਾਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਵੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਫਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗਾ।
ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਯਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਚ ਮੈਥਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਾਸਨਮ੍। ਸ਼੍ਰਮਂ ਚ ਪ੍ਲਵਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੋਤ੍ਥਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਕਕੁਤਸਥ ਦੀ ਦਇਆ, ਮੈਥਲੀ ਦੀ ਜ਼ਿਲਾਵਤ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਉੱਪਰ ਆਉਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੋ ਮੈਨਾਕੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਲਵਣਾਮ੍ਭਸਃ। ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਜਲਾਤ੍ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਵृਤਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਮੈਨਾਕਾ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਸਾਗਰਜਲਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵਾਤ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਯਥਾ ਜਲਧਰਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੀਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਹ ਸਮੇਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸਲਿਲਾਵृਤਃ। ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਸਾਗਰੇਣ ਨਿਯੋਜਿਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਮਯੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਸਕਿਂਨਰਮਹੋਰਗੈਃ। ਆਦਿਤ੍ਯੋਦਯਸਂਕਾਸ਼ੈਰੁਲ੍ਲਿਖਦ੍ਭਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਚੋਟੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹ ਰਹੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤੈਃ। ਆਕਾਸ਼ਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਮਭਵਤ੍ ਕਾਞ੍ਚਨਪ੍ਰਭਮ੍
ਜਾਂਬੂਨਦਾ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਪਰ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਾਤਰੂਪਮਯੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਰ੍ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੈਰ੍ਮਹਾਪ੍ਰਭੈਃ। ਆਦਿਤ੍ਯਸ਼ਤਸਂਕਾਸ਼ਃ ਸੋऽਭਵਦ੍ ਗਿਰਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਾਫ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੌਂ ਸੂਰਜ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮਸਙ੍ਗੇਨ ਹਨੂਮਾਨਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਮਧ੍ਯੇ ਲਵਣਤੋਯਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨੋऽਯਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਹਾੜ ਅਚਾਨਕ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ।'
ਸ ਤਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਹਾਵੇਗੋ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਉਰਸਾ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਜੀਮੂਤਮਿਵ ਮਾਰੁਤਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਬਾਂਦਰ, ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ ਤਦਾਸਾਦਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕਪਿਨਾ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ। ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਵੇਗਂ ਜਹਰ੍ष ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਬਾਂਦਰ ਵਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਾਨਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਮਾਰੀ।
ਤਮਾਕਾਸ਼ਗਤਂ ਵੀਰਮਾਕਾਸ਼ੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਪ੍ਰੀਤੋ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪਰ੍ਵਤਃ ਕਪਿਮ੍
ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਮਾਨੁषਂ ਧਾਰਯਨ੍ ਰੂਪਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਿਖਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਦੁष੍ਕਰਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਨਿਪਤ੍ਯ ਮਮ ਸ਼ृਙ੍ਗੇषੁ ਸੁਖਂ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍। ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤੈਰੁਦਧਿਃ ਪਰਿਵਰ੍ਧਿਤਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰ, ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਰਾਘਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਕਰਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਮਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਚਯਤਿ ਸਾਗਰਃ। ਕृਤੇ ਚ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮੇष ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਭਲੇ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਕਰਤੂਤ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਸੋऽਯਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕਾਰਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਮ੍ਮਾਨਮਰ੍ਹਤਿ। ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਨੇਨਾਹਂ ਬਹੁਮਾਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਲੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਚਾਪਿ ਕਪਿਰੇष ਖਮਾਪ੍ਲੁਤਃ। ਤਵ ਸਾਨੁषੁ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ੇषਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮਤਾਮਿਤਿ
ਇਹ ਬਾਂਦਰ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚੋਂ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਵੇ, ਫਿਰ ਬਾਕੀ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰੇ।
ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਹਰਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮਯਿ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍। ਤਦਿਦਂ ਗਨ੍ਧਵਤ੍ ਸ੍ਵਾਦੁ ਕਨ੍ਦਮੂਲਫਲਂ ਬਹੁ
ਇਥੇ ਰਹੋ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਜਾਓ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਕੁੰਦ, ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਹਨ।
ਤਦਾਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋऽਥ ਗਮਿष੍ਯਸਿ। ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਃ ਕਪਿਮੁਖ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾਸ੍ਤਿ ਵੈ। ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਮਹਾਗੁਣਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਇਹ ਸਭ ਚੱਖ ਕੇ, ਹਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਤੂੰ ਜਾਵੇਂ। ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਸਾਡਾ ਵੀ ਤੇਰਾ ਨਾਲ ਨਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਖੁਬੀਆਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਵੇਗਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਲਵਨ੍ਤੋ ਯੇ ਪ੍ਲਵਗਾ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜ। ਤੇषਾਂ ਮੁਖ੍ਯਤਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰ
ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰ ਹਨ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਾਥੀ।
ਅਤਿਥਿਃ ਕਿਲ ਪੂਜਾਰ੍ਹਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੋऽਪਿ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਧਰ੍ਮਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸਮਾਨੇਨ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਯਾਦृਸ਼ੋ ਭਵਾਨ੍
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਧਾਰਣ ਮਹਿਮਾਨ ਵੀ, ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲਈ ਤਾਂ ਆਦਰ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੇਵਵਰਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਵੇਗੇਨ ਸਦृਸ਼ਃ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰ
ਤੂੰ ਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਨ ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ; ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਾਥੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ।
ਪੂਜਿਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਰੁਤਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਪੂਜਨੀਯੋ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਸੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ।