ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਦਕਾਲ ਗੰਧਮਾਦਨ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਪੰਜਾਹ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।"
ਮੈਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਵਾਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਹ। ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਪਰਂ षष੍ਟਿਮਹਂ ਪ੍ਲਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਉਥੇ ਮੈੰਦ ਵਾਨਰ ਨੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸੱਠ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਛਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।"
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦ੍ਵਿਵਿਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਪ੍ਤਤਿਂ ਯੋਜਨਾਨ੍ਯਹਮ੍
ਫਿਰ ਉਥੇ ਮਹਾਤੀਜੀ ਦਿਵਿਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸੱਤੱਰ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।"
ਸੁषੇਣਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਸ਼ੀਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੇऽਹਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮੇ
ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਸੀ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।"
ਤੇषਾਂ ਕਥਯਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨਨੁਮਾਨ੍ਯ ਚ। ਤਤੋ ਵृਦ੍ਧਤਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੇ ਫਿਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਮਪ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਗਤਿਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਤੇ ਵਯਂ ਵਯਸਃ ਪਾਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ।
ਕਿਂ ਤੁ ਨੈਵਂ ਗਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਮਿਦਂ ਕਾਰ੍ਯਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍। ਯਦਰ੍ਥਂ ਕਪਿਰਾਜਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯੌ
ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਕੰਮ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੋਵੇਂ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਕਾਲਮਸ੍ਮਾਕਂ ਯਾ ਗਤਿਸ੍ਤਾਂ ਨਿਬੋਧਤ। ਨਵਤਿਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਜਿਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣੋ: ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਞ੍ਜਾਮ੍ਬਵਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨ ਖਲ੍ਵੇਤਾਵਦੇਵਾਸੀਦ੍ ਗਮਨੇ ਮੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।"
ਮਯਾ ਵੈਰੋਚਨੇ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਚਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸ ਇਦਾਨੀਮਹਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਪ੍ਲਵਨੇ ਮਨ੍ਦਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਯੌਵਨੇ ਚ ਤਦਾਸੀਨ੍ਮੇ ਬਲਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਪਰ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤਾਵਦੇਵਾਦ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮੇ ਗਮਨੇ ਸ੍ਵਤਃ। ਨੈਤਾਵਤਾ ਚ ਸਂਸਿਦ੍ਧਿਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਹੀ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਥੋਤ੍ਤਰਮੁਦਾਰਾਰ੍ਥਮਬ੍ਰਵੀਦਙ੍ਗਦਸ੍ਤਦਾ। ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਫਿਰ ਉੱਚ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਹੋਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਮਬਵੰਤ ਮਹਾਕਪੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ।
ਅਹਮੇਤਦ੍ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਮਹਤ੍। ਨਿਵਰ੍ਤਨੇ ਤੁ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਵੇਤਿ ਨ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਆਪ ਇਹ ਵੱਡਾ ਫਾਸਲਾ, ਸੌ ਯੋਜਨ, ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ।
ਤਮੁਵਾਚ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ। ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਗਮਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਵ ਹਰ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ, ਜਾਮਬਵੰਤ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।"
ਕਾਮਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਨਹ੍ਯੇष ਵਿਧਿਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਭਵਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਵੀ ਜਾ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਪਰ ਇਹ ਢੰਗ ਸਹੀ ਨਹੀਂ।
ਨਹਿ ਪ੍ਰੇषਯਿਤਾ ਤਾਤ ਸ੍ਵਾਮੀ ਪ੍ਰੇष੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ। ਭਵਤਾਯਂ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਃ ਪ੍ਲਵਗਸਤ੍ਤਮ
ਕਦੇ ਵੀ, ਪਿਆਰੇ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭਵਾਨ੍ ਕਲਤ੍ਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਵਾਮਿਭਾਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਲਤ੍ਰਂ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਰੇषਾ ਪਰਂਤਪ
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਮਾਲਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ; ਮਾਲਕ ਫੌਜ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਅਪਿ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ ਮੂਲਮਰਿਂਦਮ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਲਤ੍ਰਵਤ੍ ਤਾਤ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ੍ਯਃ ਸਦਾ ਭਵਾਨ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਕੰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਮਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮੇष ਕਾਰ੍ਯਵਿਦਾਂ ਨਯਃ। ਮੂਲੇ ਹਿ ਸਤਿ ਸਿਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗੁਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਫਲੋਦਯਾਃ
ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਦਾ ਮੂਲ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕੰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ। ਜਦ ਮੂਲ ਠੀਕ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਤੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ ਭਵਾਨਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਧਨਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮ। ਵੁਦ੍ਧਿਵਿਕ੍ਰਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹੇਤੁਰਤ੍ਰ ਪਰਂਤਪ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੋ, ਸੱਚ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ। ਗਿਆਨ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੋ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮ। ਭਵਨ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਯਂ ਸਮਰ੍ਥਾ ਹ੍ਯਰ੍ਥਸਾਧਨੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀ ਹੋ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ।
ਉਕ੍ਤਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੋਤ੍ਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਲਿਸੂਨੁਰਥਾਙ੍ਗਦਃ
ਜਾਂਬਵੰਤ ਨੇ ਜੋ ਕਹਿਆ, ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਵਾਨਰ ਅੰਗਦ, ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਬੋਲ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਿ ਨਾਹਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਨਾਨ੍ਯੋ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਪੁਨਃ ਖਲ੍ਵਿਦਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਨਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਕੰਮ ਦਾ ਇਕੋ ਰਾਹ ਹੈ—ਮੌਤ ਲਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ।
ਨਹ੍ਯਕृਤ੍ਵਾ ਹਰਿਪਤੇਃ ਸਂਦੇਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਵੀ ਜਾਈਏ, ਤਾਂ ਜਿੰਦ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ।
ਸ ਹਿ ਪ੍ਰਸਾਦੇ ਚਾਤ੍ਯਰ੍ਥਕੋਪੇ ਚ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਅਤੀਤ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸਂਦੇਸ਼ਂ ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਗਮਨੇ ਭਵੇਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਟੱਲ ਕੇ, ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਥਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਭਵਤ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਗਤਿਃ। ਤਦ੍ ਭਵਾਨੇਵ ਦृष੍ਟਾਰ੍ਥਃ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ, ਜੋ ਮਾਮਲਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਸੋਚੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਙ੍ਗਦੇਨ ਤਦਾ ਵੀਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਲਵਗਰ੍षਭਃ। ਜਾਮ੍ਬਵਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਤਤੋऽਙ੍ਗਦਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅੰਗਦ ਵੱਲੋਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਾਂਬਵੰਤ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਵੀਰ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਰਿਹਾਸ੍ਯਤੇ। ਏष ਸਂਚੋਦਯਾਮ੍ਯੇਨਂ ਯਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਾਧਯਿष੍ਯਤਿ
ਤੁਾਡੇ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ, ਵਿਰੋਧੀ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਦੇਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤੀਤਂ ਪ੍ਲਵਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠ- ਮੇਕਾਨ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਮ੍। ਸਂਚੋਦਯਾਮਾਸ ਹਰਿਪ੍ਰਵੀਰੋ ਹਰਿਪ੍ਰਵੀਰਂ ਹਨੁਮਨ੍ਤਮੇਵ
ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।