ਯਦਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸਮਰ੍ਥੋ ਵਃ ਸਾਗਰਪ੍ਲਵਨੇ ਹਰਿਃ। ਸ ਦਦਾਤ੍ਵਿਹ ਨਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪੁਣ੍ਯਾਮਭਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵਾਨਰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਹਾਰ ਦੇਵੇ।
ਅਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਕਿਂਚਿਦਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ੍ਤਿਮਿਤੇਵਾਭਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਾ ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀ
ਅੰਗਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਸਾਰੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਉਥੇ ਜਿਵੇਂ ਚੁੱਪ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਈ।
ਪੁਨਰੇਵਾਙ੍ਗਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ ਹਰੀਨ੍ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਬਲਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਨ੍ਤੋ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਵ੍ਯਪਦੇਸ਼ਕੁਲੇ ਜਾਤਾਃ ਪੂਜਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਅੰਗਦ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹੋ, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਚੰਗੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਹੋ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਦਰ ਪਾਏ ਹੋ।'
ਨਹਿ ਵੋ ਗਮਨੇ ਭਙ੍ਗਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ ਭਵੇਤ੍। ਬ੍ਰੁਵਧ੍ਵਂ ਯਸ੍ਯ ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਲਵਨੇ ਪ੍ਲਵਗਰ੍षਭਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ; ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਲੰਘਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੱਸੋ।
thumb|ਪਞ੍ਚषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ-ਪੈਂਸਠਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥਾਙ੍ਗਦਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਗਤੌ ਸਮੁਤ੍ਸਾਹਮੂਚੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਅੰਗਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੱਸਿਆ।
ਗਜੋ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗਵਯਃ ਸ਼ਰਭੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਮੈਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਵਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁषੇਣੋ ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਗਜਾ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਵਯਾ, ਸ਼ਰਭਾ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮੈੰਦ, ਦਵਿਵਿਦ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਤੇ ਜਾਮਬਵਾਨ—
ਆਬਭਾषੇ ਗਜਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਲਵੇਯਂ ਦਸ਼ਯੋਜਨਮ੍। ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯੋਜਨਾਨ੍ਯਾਹ ਗਮਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਉਥੇ ਗਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।' ਗਵਾਕਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਵੀਹ ਯੋਜਨ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਸ਼ਰਭੋ ਵਾਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਹ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਾਃ
ਉਥੇ ਵਾਨਰ ਸ਼ਰਭਾ ਨੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਓ ਲੰਘਣ ਵਾਲੋ, ਮੈਂ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ऋषਭੋ ਵਾਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਹ। ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਵਾਨਰ ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਚਾਲੀ ਯੋਜਨ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਦਕਾਲ ਗੰਧਮਾਦਨ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਪੰਜਾਹ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।"
ਮੈਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਵਾਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਹ। ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਪਰਂ षष੍ਟਿਮਹਂ ਪ੍ਲਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਉਥੇ ਮੈੰਦ ਵਾਨਰ ਨੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸੱਠ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਛਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।"
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦ੍ਵਿਵਿਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਪ੍ਤਤਿਂ ਯੋਜਨਾਨ੍ਯਹਮ੍
ਫਿਰ ਉਥੇ ਮਹਾਤੀਜੀ ਦਿਵਿਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸੱਤੱਰ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।"
ਸੁषੇਣਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਸ਼ੀਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੇऽਹਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮੇ
ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਸੀ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।"
ਤੇषਾਂ ਕਥਯਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨਨੁਮਾਨ੍ਯ ਚ। ਤਤੋ ਵृਦ੍ਧਤਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੇ ਫਿਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਮਪ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਗਤਿਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਤੇ ਵਯਂ ਵਯਸਃ ਪਾਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ।
ਕਿਂ ਤੁ ਨੈਵਂ ਗਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਮਿਦਂ ਕਾਰ੍ਯਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍। ਯਦਰ੍ਥਂ ਕਪਿਰਾਜਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯੌ
ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਕੰਮ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੋਵੇਂ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਕਾਲਮਸ੍ਮਾਕਂ ਯਾ ਗਤਿਸ੍ਤਾਂ ਨਿਬੋਧਤ। ਨਵਤਿਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਜਿਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣੋ: ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਞ੍ਜਾਮ੍ਬਵਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨ ਖਲ੍ਵੇਤਾਵਦੇਵਾਸੀਦ੍ ਗਮਨੇ ਮੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।"
ਮਯਾ ਵੈਰੋਚਨੇ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਚਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸ ਇਦਾਨੀਮਹਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਪ੍ਲਵਨੇ ਮਨ੍ਦਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਯੌਵਨੇ ਚ ਤਦਾਸੀਨ੍ਮੇ ਬਲਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਪਰ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤਾਵਦੇਵਾਦ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮੇ ਗਮਨੇ ਸ੍ਵਤਃ। ਨੈਤਾਵਤਾ ਚ ਸਂਸਿਦ੍ਧਿਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਹੀ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਥੋਤ੍ਤਰਮੁਦਾਰਾਰ੍ਥਮਬ੍ਰਵੀਦਙ੍ਗਦਸ੍ਤਦਾ। ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਫਿਰ ਉੱਚ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਹੋਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਮਬਵੰਤ ਮਹਾਕਪੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ।
ਅਹਮੇਤਦ੍ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਮਹਤ੍। ਨਿਵਰ੍ਤਨੇ ਤੁ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਵੇਤਿ ਨ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਆਪ ਇਹ ਵੱਡਾ ਫਾਸਲਾ, ਸੌ ਯੋਜਨ, ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ।
ਤਮੁਵਾਚ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ। ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਗਮਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਵ ਹਰ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ, ਜਾਮਬਵੰਤ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।"
ਕਾਮਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਨਹ੍ਯੇष ਵਿਧਿਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਭਵਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਵੀ ਜਾ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਪਰ ਇਹ ਢੰਗ ਸਹੀ ਨਹੀਂ।
ਨਹਿ ਪ੍ਰੇषਯਿਤਾ ਤਾਤ ਸ੍ਵਾਮੀ ਪ੍ਰੇष੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ। ਭਵਤਾਯਂ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਃ ਪ੍ਲਵਗਸਤ੍ਤਮ
ਕਦੇ ਵੀ, ਪਿਆਰੇ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭਵਾਨ੍ ਕਲਤ੍ਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਵਾਮਿਭਾਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਲਤ੍ਰਂ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਰੇषਾ ਪਰਂਤਪ
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਮਾਲਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ; ਮਾਲਕ ਫੌਜ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਅਪਿ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ ਮੂਲਮਰਿਂਦਮ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਲਤ੍ਰਵਤ੍ ਤਾਤ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ੍ਯਃ ਸਦਾ ਭਵਾਨ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਕੰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਮਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮੇष ਕਾਰ੍ਯਵਿਦਾਂ ਨਯਃ। ਮੂਲੇ ਹਿ ਸਤਿ ਸਿਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗੁਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਫਲੋਦਯਾਃ
ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਦਾ ਮੂਲ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕੰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ। ਜਦ ਮੂਲ ਠੀਕ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਤੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।