ਅਥ ਪਵਨਸਮਾਨਵਿਕ੍ਰਮਾਃ ਪ੍ਲਵਗਵਰਾਃ ਪ੍ਰਤਿਲਬ੍ਧਪੌਰੁषਾਃ। ਅਭਿਜਿਦਭਿਮੁਖਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਯਯੁ- ਰ੍ਜਨਕਸੁਤਾਪਰਿਮਾਰ੍ਗਣੋਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਫਿਰ ਹਵਾ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਆਪਣਾ ਹੌਸਲਾ ਮੁੜ ਲੈ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
thumb|ਚਤੁਃषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਃषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਚੌਂਠੀ-ਚੱਠਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਆਖ੍ਯਾਤਾ ਗृਧ੍ਰਰਾਜੇਨ ਸਮੁਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਾਃ। ਸਂਗਤਾਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਨੇਦੁਃ ਸਿਂਹਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਗਿੱਧਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵਾਨਰ ਉੱਡ ਪਏ। ਮਿਲ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਗੂੰਜੇ।
ਸਮ੍ਪਾਤੇਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰਯੋ ਰਾਵਣਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਹृष੍ਟਾਃ ਸਾਗਰਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸੀਤਾਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸੰਪਾਤੀ ਦੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਨਰ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਤੁ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਮਹਤਃ ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੌਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਰਛਾਂਈ ਉਥੇ ਵੇਖੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਸਂਨਿਵੇਸ਼ਂ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਹਰਿਵੀਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਮਿਵ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਮਿਵ ਚਾਨ੍ਯਤਃ। ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਪਰ੍ਵਤਮਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਜਲਰਾਸ਼ਿਭਿਰਾਵृਤਮ੍
ਕਿਤੇ ਉਹ ਸੁੱਤੇ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਕਿਤੇ ਖੇਡਦੇ ਜਿਹਾ। ਕਿਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਜਿਹੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਂਕੁਲਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਾਤਾਲਤਲਵਾਸਿਭਿਃ। ਰੋਮਹਰ੍षਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿषੇਦੁਃ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਾਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਡਰ ਗਏ।
ਆਕਾਸ਼ਮਿਵ ਦੁष੍ਪਾਰਂ ਸਾਗਰਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਾਨਰਾਃ। ਵਿषੇਦੁਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ, ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?"
ਵਿषਣ੍ਣਾਂ ਵਾਹਿਨੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਹਰੀਨ੍ ਭਯਾਰ੍ਤਾਨ੍ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਵਿषਾਦੇ ਮਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿषਾਦੋ ਦੋषਵਤ੍ਤਰਃ। ਵਿषਾਦੋ ਹਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਂ ਬਾਲਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਵੋਰਗਃ
ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਨਿਰਾਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਿਰਾਸੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਐਸੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਿषਾਦਂ ਪ੍ਰਸਹਤੇ ਵਿਕ੍ਰਮੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਹੀਨਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥੋ ਨ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕੰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਿਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਕਸਦ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤੀਤਾਯਾਮਙ੍ਗਦੋ ਵਾਨਰੈਃ ਸਹ। ਹਰਿਵृਦ੍ਧੈਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ੍
ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਗਦ ਵੱਡੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ।
ਸਾ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਧ੍ਵਜਿਨੀ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਙ੍ਗਦਂ ਬਭੌ। ਵਾਸਵਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੇਵ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਹਿਨੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਾਯੂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕੋऽਨ੍ਯਸ੍ਤਾਂ ਵਾਨਰੀਂ ਸੇਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਯਿਤੁਂ ਭਵੇਤ੍ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾਲਿਤਨਯਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚ ਹਨੂਮਤਃ
ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਜਾਂ ਹਨੂਮਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਇਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ ਹਰਿਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਤਚ੍ਚ ਸੈਨ੍ਯਮਰਿਂਦਮਃ। ਅਨੁਮਾਨ੍ਯਾਙ੍ਗਦਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਮਰ੍ਥਵਦਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ ਕੇ, ਅੰਗਦ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਸਾਰਥਕ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕ ਇਦਾਨੀਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਲਙ੍ਘਯਿष੍ਯਤਿ ਸਾਗਰਮ੍। ਕਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸਤ੍ਯਸਂਧਮਰਿਂਦਮਮ੍
ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਲੰਘੇਗਾ? ਕੌਣ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ?
ਕੋ ਵੀਰੋ ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਲਙ੍ਘਯੇਤ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਃ। ਇਮਾਂਸ਼੍ਚ ਯੂਥਪਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮੋਚਯੇਤ੍ ਕੋ ਮਹਾਭਯਾਤ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਅਸਲ ਹੀਰੋ ਹੈ ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਯੂਥਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗਾ?
ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਗृਹਾਣਿ ਚ। ਇਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਃ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਃ ਸੁਖਿਨੋ ਵਯਮ੍
ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਥੋਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਾਂਗੇ?
ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਰਾਮਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਅਭਿਗਚ੍ਛੇਮ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਚ ਵਨੌਕਸਮ੍
ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗੇ?
ਯਦਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸਮਰ੍ਥੋ ਵਃ ਸਾਗਰਪ੍ਲਵਨੇ ਹਰਿਃ। ਸ ਦਦਾਤ੍ਵਿਹ ਨਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪੁਣ੍ਯਾਮਭਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵਾਨਰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਹਾਰ ਦੇਵੇ।
ਅਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਕਿਂਚਿਦਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ੍ਤਿਮਿਤੇਵਾਭਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਾ ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀ
ਅੰਗਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਸਾਰੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਉਥੇ ਜਿਵੇਂ ਚੁੱਪ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਈ।
ਪੁਨਰੇਵਾਙ੍ਗਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ ਹਰੀਨ੍ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਬਲਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਨ੍ਤੋ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਵ੍ਯਪਦੇਸ਼ਕੁਲੇ ਜਾਤਾਃ ਪੂਜਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਅੰਗਦ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹੋ, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਚੰਗੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਹੋ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਦਰ ਪਾਏ ਹੋ।'
ਨਹਿ ਵੋ ਗਮਨੇ ਭਙ੍ਗਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ ਭਵੇਤ੍। ਬ੍ਰੁਵਧ੍ਵਂ ਯਸ੍ਯ ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਲਵਨੇ ਪ੍ਲਵਗਰ੍षਭਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ; ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਲੰਘਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੱਸੋ।
thumb|ਪਞ੍ਚषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ-ਪੈਂਸਠਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥਾਙ੍ਗਦਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਗਤੌ ਸਮੁਤ੍ਸਾਹਮੂਚੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਅੰਗਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੱਸਿਆ।
ਗਜੋ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗਵਯਃ ਸ਼ਰਭੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਮੈਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਵਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁषੇਣੋ ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਗਜਾ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਵਯਾ, ਸ਼ਰਭਾ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮੈੰਦ, ਦਵਿਵਿਦ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਤੇ ਜਾਮਬਵਾਨ—
ਆਬਭਾषੇ ਗਜਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਲਵੇਯਂ ਦਸ਼ਯੋਜਨਮ੍। ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯੋਜਨਾਨ੍ਯਾਹ ਗਮਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਉਥੇ ਗਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।' ਗਵਾਕਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਵੀਹ ਯੋਜਨ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਸ਼ਰਭੋ ਵਾਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਹ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਾਃ
ਉਥੇ ਵਾਨਰ ਸ਼ਰਭਾ ਨੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਓ ਲੰਘਣ ਵਾਲੋ, ਮੈਂ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ऋषਭੋ ਵਾਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਂਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਹ। ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਵਾਨਰ ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਚਾਲੀ ਯੋਜਨ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'