ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ਕਪਿਰਾਜਸ੍ਯ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾਃ। ਮਾਸਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਬਿਲਸ੍ਥਾਨਾਂ ਹਰਯਃ ਕਿਂ ਨ ਬੁਧ੍ਯਤ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ ਸੀ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਗਿਆ—ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ?
ਵਯਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸੋऽਪਿ ਚਾਤੀਤਃ ਕਿਮਤਃ ਕਾਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ ਨਿਕਲੇ ਸੀ; ਉਹ ਵੀ ਲੰਘ ਗਿਆ—ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਰੀਏ?
ਭਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨੀਤਿਮਾਰ੍ਗਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਹਿਤੇष੍ਵਭਿਰਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਿਸृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹੋ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ ਹੋ, ਮਾਲਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਸੌਂਪੇ ਹੋਏ ਹੋ।
ਕਰ੍ਮਸ੍ਵਪ੍ਰਤਿਮਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਪੌਰੁषਾਃ। ਮਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਯਾਤਾਃ ਪਿਙ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਤਿਚੋਦਿਤਾਃ
ਜੋ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਪਿੰਗਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ।
ਇਦਾਨੀਮਕृਤਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਹਰਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸਂਦੇਸ਼ਮਕृਤ੍ਵਾ ਕਃ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਹੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਵਾਨਰ ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕੌਣ ਸੁਖੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਤੀਤੇ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਕृਤੇ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਵਨੌਕਸਾਮ੍
ਹੁਣ, ਜਦ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਆਪ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸ੍ਵਾਮਿਭਾਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਿष੍ਯਤਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨਪਰਾਧਕृਤੋ ਗਤਾਨ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਸੁਭਾਵਕ ਤੀਖਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡਿੱਠਾ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਅਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੌ ਚ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਾਪਮੇਵ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਮਿਹਾਦ੍ਯੈਵ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਜੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਹੀ ਕਰੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਹੀ ਇੱਥੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਧਨਾਨਿ ਚ ਗृਹਾਣਿ ਚ। ਧ੍ਰੁਵਂ ਨੋ ਹਿਂਸਤੇ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਗਤਾਨਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ।
ਵਧੇਨਾਪ੍ਰਤਿਰੂਪੇਣ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਰਿਹੈਵ ਨਃ। ਨ ਚਾਹਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਭਿषੇਚਿਤਃ
ਇੱਥੇ ਮੌਤ ਸਾਨੂੰ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ; ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਯੁਵਰਾਜ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ।
ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਭਿषਿਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਰਾਮੇਣਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਸ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬਦ੍ਧਵੈਰੋ ਮਾਂ ਰਾਜਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਮੈਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਲੋਂ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਜਦ ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਵੇਖੇਗਾ—
ਘਾਤਯਿष੍ਯਤਿ ਦਣ੍ਡੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਕਿਂ ਮੇ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਵ੍ਯਸਨਂ ਪਸ਼੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤਰੇ। ਇਹੈਵ ਪ੍ਰਾਯਮਾਸਿष੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਾਗਰਰੋਧਸਿ
—ਉਹ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕੜੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਇਥੇ ਹੀ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਮੈਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰੇਣ ਯੁਵਰਾਜੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕਰੁਣਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਜਦ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਯੁਵਰਾਜ ਨੇ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਿਯਾਰਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵਃ। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਕृਤਕਾਰ੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਸਮਯੇ ਗਤੇ
ਸੁਗਰੀਵ ਮੂਲ ਤੋਂ ਹੀ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਘਵ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆਵੇ—
ਅਦृष੍ਟਾਯਾਂ ਚ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸਮਾਗਤਾਨ੍। ਰਾਘਵਪ੍ਰਿਯਕਾਮਾਯ ਘਾਤਯਿष੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
—ਜੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਚਾਪਰਾਦ੍ਧਾਨਾਂ ਗਮਨਂ ਸ੍ਵਾਮਿਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ। ਪ੍ਰਧਾਨਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਵਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ, ਜੋ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹਾਂ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਇਹੈਵ ਸੀਤਾਮਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਮੁਪਲਭ੍ਯ ਵਾ। ਨੋ ਚੇਦ੍ ਗਚ੍ਛਾਮ ਤਂ ਵੀਰਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇਥੇ ਹੀ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਖਬਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸ ਸੂਰਮੇ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ—ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚੱਲ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਾਨਾਂ ਤੁ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਾਰ ਇਦਂ ਬਭਾषੇ। ਅਲਂ ਵਿषਾਦੇਨ ਬਿਲਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵਸਾਮ ਸਰ੍ਵੇ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ ਵਃ
ਡਰੇ ਹੋਏ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤਾਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੁਣ ਹੋਰ ਉਦਾਸੀ ਨਹੀਂ! ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਸ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਰਹਿ ਲਈਏ।'
ਇਦਂ ਹਿ ਮਾਯਾਵਿਹਿਤਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਂ ਪ੍ਰਭੂਤਪੁष੍ਪੋਦਕਭੋਜ੍ਯਪੇਯਮ੍। ਇਹਾਸ੍ਤਿ ਨੋ ਨੈਵ ਭਯਂ ਪੁਰਂਦਰਾ- ਨ੍ਨ ਰਾਘਵਾਦ੍ ਵਾਨਰਰਾਜਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਇਹ ਥਾਂ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਪਹੁੰਚ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਫੁੱਲ, ਪਾਣੀ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਰਾਘਵ ਜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਙ੍ਗਦਸ੍ਯਾਪਿ ਵਚੋऽਨੁਕੂਲ- ਮੂਚੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰਯਃ ਪ੍ਰਤੀਤਾਃ। ਯਥਾ ਨ ਹਨ੍ਯੇਮ ਤਥਾ ਵਿਧਾਨ- ਮਸਕ੍ਤਮਦ੍ਯੈਵ ਵਿਧੀਯਤਾਂ ਨਃ
ਅੰਗਦ ਦੀ ਸਹਿਮਤ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਅੱਜ ਹੀ ਕੋਈ ਐਸਾ ਉਪਾਅ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਾਰੇ ਨਾ ਜਾਈਏ, ਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਦੇ ਕਰੀਏ।'
thumb|ਚਤੁਃਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਃਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਚੁਣੀਵੀਂ ਚੌਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਤਾਰੇ ਤੁ ਤਾਰਾਧਿਪਤਿਵਰ੍ਚਸਿ। ਅਥ ਮੇਨੇ ਹृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਹਨੂਮਾਨਙ੍ਗਦੇਨ ਤਤ੍
ਜਦ ਤਾਰਾ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਤਾਂ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਅੰਗਦ ਤੋਂ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹ੍ਯष੍ਟਾਙ੍ਗਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਮੇਨੇ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਵਾਲਿਨਃ ਸੁਤਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਅੱਠਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੇ ਚਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਲੀ ਤੋਂ ਚੌਦਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਆਪੂਰ੍ਯਮਾਣਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਚ ਤੇਜੋਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ। ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਾਦੌ ਵਰ੍ਧਮਾਨਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਜ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇ ਸਦृਸ਼ਂ ਪਿਤੁਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਂ ਤਾਰਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਵਰਗਾ, ਸ਼ੌਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਤਾਰਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ।
ਭਰ੍ਤੁਰਰ੍ਥੇ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਅਭਿਸਂਧਾਤੁਮਾਰੇਭੇ ਹਨੂਮਾਨਙ੍ਗਦਂ ਤਤਃ
ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਖਾਤਰ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਫਿਰ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸ ਚਤੁਰ੍ਣਾਮੁਪਾਯਾਨਾਂ ਤृਤੀਯਮੁਪਵਰ੍ਣਯਨ੍। ਭੇਦਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਨਰਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਸਮ੍ਪਦਾ
ਉਹ ਚਾਰ ਉਪਾਅਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਸਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭਿਨ੍ਨੇषੁ ਤਤੋऽਭੀषਯਦਙ੍ਗਦਮ੍। ਭੀषਣੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਕੋਪੋਪਾਯਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਡਰ ਭਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਇਆ।
ਤ੍ਵਂ ਸਮਰ੍ਥਤਰਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਾਰੇਯ ਵੈ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਦृਢਂ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕਪਿਰਾਜ੍ਯਂ ਯਥਾ ਪਿਤਾ
ਤੂੰ, ਤਾਰੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸਮਰਥ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪਿਉ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਚਲਾਈ ਸੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਨਿਤ੍ਯਮਸ੍ਥਿਰਚਿਤ੍ਤਾ ਹਿ ਕਪਯੋ ਹਰਿਪੁਂਗਵ। ਨਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯਂ ਵਿषਹਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਂ ਵਿਨਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਵਾਨਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਚਲ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਣਗੇ।