ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਨੁਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਾਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਤਾਪਸੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਛਾਲਾ ਤੇ ਕਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਮੜੀ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਤਪਸਵੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਇਦਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸਹਸਾ ਬਿਲਂ ਤਿਮਿਰਸਂਵृਤਮ੍। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਪਰਿਖਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
'ਅਸੀਂ ਅਚਾਨਕ ਇਸ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਾਲਾਤ ਖਰਾਬ ਹਨ।'
ਮਹਦ੍ ਧਰਣ੍ਯਾ ਵਿਵਰਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸ੍ਮ ਪਿਪਾਸਿਤਾਃ। ਇਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵੇਵਂਵਿਧਾਨ੍ ਭਾਵਾਨ੍ ਵਿਵਿਧਾਨਦ੍ਭੁਤੋਪਮਾਨ੍
'ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਾਂ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤਰਸ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਅਜੀਬ ਤੇ ਅਸਚਰਜ ਭਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਹਨ।'
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਾਃ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਨष੍ਟਚੇਤਸਃ। ਕਸ੍ਯੈਤੇ ਕਾਞ੍ਚਨਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਨਿਭਾਃ
'ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਮਨ ਉਲਝ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ?'
ਸ਼ੁਚੀਨ੍ਯਭ੍ਯਵਹਾਰਾਣਿ ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਿ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਰਾਜਤਾਨਿ ਗृਹਾਣਿ ਚ
'ਇਹ ਸਾਫ ਸੁਥਰੇ ਖਾਣੇ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਲ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਘਰ — ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ?'
ਤਪਨੀਯਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਮਣਿਜਾਲਾਵृਤਾਨਿ ਚ। ਪੁष੍ਪਿਤਾਃ ਫਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸੁਰਭਿਗਨ੍ਧਯਃ
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਰੁੱਖ ਹਨ।'
ਇਮੇ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਾਃ ਪਾਦਪਾਃ ਕਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ। ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਿ ਚ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਜਾਤਾਨਿ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
'ਇਹ ਜਾਮਬੂਨਦ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਰੁੱਖ ਕਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ? ਤੇ ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ, ਜੋ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉੱਗੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹਨ?'
ਕਥਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੌਵਰ੍ਣਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਹ ਕਚ੍ਛਪੈਃ। ਆਤ੍ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਨੁਭਾਵਾਦ੍ ਵਾ ਕਸ੍ਯ ਚੈਤਤ੍ਤਪੋਬਲਮ੍
'ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਕਛਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ? ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਫਲ?'
ਅਜਾਨਤਾਂ ਨਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਹਨੁਮਤਾ ਤਾਪਸੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
'ਅਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।' ਹਨੂਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਤਪਸਵੀ ਔਰਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਾ। ਮਯੋ ਨਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਾਯਾਵੀ ਵਾਨਰਰ੍षਭ
ਉਹ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਜਾਦੂਈ ਮਾਇਆ ਨਾਮ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।'
ਤੇਨੇਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਯਯਾ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਵਨਮ੍। ਪੁਰਾ ਦਾਨਵਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਬਭੂਵ ਹ
'ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਜੰਗਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਾਂਗ ਮੁੱਖ ਕਾਰੀਗਰ ਸੀ।'
ਯੇਨੇਦਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਭਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ ਤੁ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਵਨੇ
'ਇਹ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਲ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਬਣਾਇਆ।'
ਪਿਤਾਮਹਾਦ੍ ਵਰਂ ਲੇਭੇ ਸਰ੍ਵਮੌਸ਼ਨਸਂ ਧਨਮ੍। ਵਿਧਾਯ ਸਰ੍ਵਂ ਬਲਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਦਾ
'ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਤੋਂ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ।'
ਉਵਾਸ ਸੁਖਿਤਃ ਕਾਲਂ ਕਂਚਿਦਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਵਨੇ। ਤਮਪ੍ਸਰਸਿ ਹੇਮਾਯਾਂ ਸਕ੍ਤਂ ਦਾਨਵਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
'ਉਹ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਆ; ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੇਮਾ ਨਾਮ ਦੀ ਅਪਸਰਾ ਨਾਲ ਲਗਾਵਟ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।'
ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯੈਵਾਸ਼ਨਿਂ ਗृਹ੍ਯ ਜਘਾਨੇਸ਼ਃ ਪੁਰਂਦਰਃ। ਇਦਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹੇਮਾਯੈ ਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੇਮਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।'
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਕਾਮਭੋਗਸ਼੍ਚ ਗृਹਂ ਚੇਦਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍। ਦੁਹਿਤਾ ਮੇਰੁਸਾਵਰ੍ਣੇਰਹਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਾ
'ਇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਤੇ ਇਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਮੇਰੁਸਾਵਰਨ ਦੀ ਧੀ ਸਵਯੰਪ੍ਰਭਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ।'
ਇਦਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਿ ਭਵਨਂ ਹੇਮਾਯਾ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮ। ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਸਖੀ ਹੇਮਾ ਨृਤ੍ਤਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਓ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਹੇਮਾ ਦੇ ਇਸ ਮਹਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇਮਾ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ ਹੈ, ਜੋ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਤਯਾਦਤ੍ਤਵਰਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਿ ਭਵਨਂ ਮਹਤ੍। ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਹੇਤੋਃ ਕਾਨ੍ਤਾਰਾਣਿ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਥ
ਉਸ ਦੀ ਦਿਤੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸ ਵੱਡੇ ਮਹਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਲਈ ਤੇ ਕਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ?
ਕਥਂ ਚੇਦਂ ਵਨਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰੁਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਸ਼ੁਚੀਨ੍ਯਭ੍ਯਵਹਾਰਾਣਿ ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਨੀਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਔਖਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਜੰਗਲ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ? ਸਾਫ ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।
thumb|ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਬਾਵੰਜੀ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਨ੍ ਹਰਿਯੂਥਪਾਨ੍। ਇਦਂ ਵਚਨਮੇਕਾਗ੍ਰਾ ਤਾਪਸੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਤਪਸਵਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਵਾਨਰਾ ਯਦਿ ਵਃ ਖੇਦਃ ਪ੍ਰਣष੍ਟਃ ਫਲਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਯਦਿ ਚੈਤਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਵਾਨਰੋ, ਜੇ ਫਲ ਖਾਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨੀ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਆਰ੍ਜਵੇਨ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰੁਣੋਪਮਃ। ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਿੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ ਰਾਮਾ, ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਬਲਾਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਗਿਆ।
ਵੀਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਖਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਨਾਮ ਵਾਨਰਃ। ਰਾਜਾ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਯੇਨ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਵਯਮ੍
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਰਲਾ ਦੋਸਤ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਚਰਿਤਾਮਾਸ਼ਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਮਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਸਹੈਭਿਰ੍ਵਾਨਰੈਰ੍ਮੁਖ੍ਯੈਰਙ੍ਗਦਪ੍ਰਮੁਖੈਰ੍ਵਯਮ੍
ਅੰਗਦ ਆਦਿ ਮੁਖੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਤੇ ਅਗਸਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਰਾਵਣਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣਮ੍। ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਮਾਰ੍ਗਧ੍ਵਮਿਤਿ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ: ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭੋ।
ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਤੁ ਵਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਵਯਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਖੋਜ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਵਿਵਰ੍ਣਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ। ਨਾਧਿਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਪਾਰਂ ਮਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਚਿਹਰੇ ਪੀਲੇ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦੇ, ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।