ਨ ਚਾਤ੍ਰ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਨੌषਧ੍ਯੋ ਨ ਵਲ੍ਲ੍ਯੋ ਨਾਪਿ ਵੀਰੁਧਃ। ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਥਲੇ ਯਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਃ ਫੁਲ੍ਲਪਙ੍ਕਜਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਦਰੱਖਤ ਹਨ, ਨਾ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਨਾ ਬੇਲਾਂ, ਨਾ ਘਾਹ; ਕੇਵਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਦਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖਰ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਪੱਤੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾਃ ਸੁਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਮਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਕਣ੍ਡੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਤਪੋਧਨਃ
ਉਹ ਪੋਖਰ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਹਨ, ਪਰ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ; ਉਥੇ ਕੰਡੂ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਸੀ।
ਮਹਰ੍षਿਃ ਪਰਮਾਮਰ੍षੀ ਨਿਯਮੈਰ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਃ। ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਨੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਾਲਕੋ ਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਦਸ ਸਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣष੍ਟੋ ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤਾਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾ ਸ਼ਪ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍
ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਮਹਾ-ਮੁਨੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਕਾਨਨਾਨ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਗਿਰੀਣਾਂ ਕਨ੍ਦਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਬਿਨਾ ਆਸਰਾ, ਔਖਾ, ਤੇ ਜਾਨਵਰ-ਪੰਛੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਖੋਜੋ।
ਪ੍ਰਭਵਾਣਿ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਤਤ੍ਰ ਚਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਾਪਸ਼੍ਯਞ੍ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਜੀਆਂ; ਪਰ ਉਥੇ ਵੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।
ਹਰ੍ਤਾਰਂ ਰਾਵਣਂ ਵਾਪਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣਃ। ਤੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਤਂ ਭੀਮਂ ਲਤਾਗੁਲ੍ਮਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਭੀਮਕਰ੍ਮਾਣਮਸੁਰਂ ਸੁਰਨਿਰ੍ਭਯਮ੍। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾ ਘੋਰਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ੈਲਮਿਵਾਸੁਰਮ੍
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜਗ੍ਹਾ, ਜੋ ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਨਿਡਰ ਦੈਤ ਦੇਖਿਆ।
ਗਾਢਂ ਪਰਿਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਮ੍। ਸੋऽਪਿ ਤਾਨ੍ ਵਾਨਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨष੍ਟਾਃ ਸ੍ਥੇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਬਲੀ
ਉਹ ਦੈਤ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗੂ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਹੋ!"
ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸਂਗਤਮ੍। ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰੋऽਙ੍ਗਦਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮੁੱਕਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੱਜ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਵਣੋऽਯਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਲੇਨਾਭਿਜਘਾਨ ਹ। ਸ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਾਭਿਹਤੋ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਚ੍ਛੋਣਿਤਮੁਦ੍ਵਮਨ੍
ਅੰਗਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਅਸੁਰੋ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ ਭੂਮੌ ਪਰ੍ਯਸ੍ਤ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਤੇ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਿਰੁਚ੍ਛ੍ਵਾਸੇ ਵਾਨਰਾ ਜਿਤਕਾਸ਼ਿਨਃ
ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਹ ਦੈਤ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗੂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਮੂੰਹੋਂ ਖੂਨ ਉਗਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਵ੍ਯਚਿਨ੍ਵਨ੍ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰਮ੍। ਵਿਚਿਤਂ ਤੁ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕਾਨਨੌਕਸਃ
ਉਹ ਦੈਤ ਦੇ ਸੁੰਨ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਜਿੱਤੂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਜੀ।
ਅਨ੍ਯਦੇਵਾਪਰਂ ਘੋਰਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰਮ੍। ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਪੁਨਃ ਖਿਨ੍ਨਾ ਵਿਨਿष੍ਪਤ੍ਯ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਤੁ ਨਿषੇਦੁਰ੍ਦੀਨਮਾਨਸਾਃ
ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਖੋਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਖੋਜ ਕੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
thumb|ਏਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਉਨੰਜਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥਾਙ੍ਗਦਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਨਰਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸ਼ਨੈਰ੍ਵਚਃ
ਫਿਰ ਅੰਗਦ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵਨਾਨਿ ਗਿਰਯੋ ਨਦ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਗਹਨਾਨਿ ਚ। ਦਰੀ ਗਿਰਿਗੁਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਚਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਤਃ
ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ, ਪਹਾੜ, ਦਰਿਆ, ਔਖੇ ਤੇ ਘਣੇ ਥਾਂ, ਖੱਡਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾਵਾਂ — ਸਭ ਥਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਜ ਲਈ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਜਾਨਕੀ ਨ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਪਹਰ੍ਤਾ ਚ ਸੀਤਾਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁष੍ਕृਤੀ
ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਖੋਜਿਆ, ਉੱਥੇ ਜਾਨਕੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੀ। ਨਾ ਹੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਮਾੜਾ ਦੈਤ ਦਿੱਸਿਆ।
ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਨੋ ਮਹਾਨ੍ ਯਾਤਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸ਼ਾਸਨਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸਹਿਤਾ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਕੜੀ ਆਗਿਆ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੋਜੋ।
ਵਿਹਾਯ ਤਨ੍ਦ੍ਰੀਂ ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚੈਵ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਵਿਚਿਨੁਧ੍ਵਂ ਤਥਾ ਸੀਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਆਲਸ, ਦੁਖ ਤੇ ਉਠੀ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਐਸੇ ਖੋਜ ਕਰੋ ਕਿ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਸ ਜਾਵੇ।
ਅਨਿਰ੍ਵੇਦਂ ਚ ਦਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਮਨਸਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਯਮ੍। ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਕਰਾਣ੍ਯਾਹੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੌਸਲਾ, ਚਤੁਰਾਈ ਤੇ ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਮਨ, ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਦ੍ਯਾਪੀਦਂ ਵਨਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਨੌਕਸਃ। ਖੇਦਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਨਮੇਵ ਵਿਚਿਨ੍ਵਤਾਮ੍
ਹੁਣ ਵੀ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਇਸ ਔਖੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਖੋਜਣ। ਥਕਾਵਟ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਖੋਜ ਕਰੋ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਤਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਮ੍। ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਗਮ੍ਯ ਨਹਿ ਨੋਨ੍ਮੀਲਨਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਜਰੂਰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਹਤਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਕ੍ਰੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਾਃ। ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸੁਗਰੀਵ, ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕੜੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਾਨਰੋ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਿਤਾਰ੍ਥਮੇਤਦੁਕ੍ਤਂ ਵਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਉਚ੍ਯਤਾਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਯਤ੍ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਾਨਰਾਃ
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕਰ ਲੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੁਝਾਅ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵੀ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਉਵਾਚ ਵ੍ਯਕ੍ਤਯਾ ਵਾਚਾ ਪਿਪਾਸਾਸ਼੍ਰਮਖਿਨ੍ਨਯਾ
ਅੰਗਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਨੇ ਪਿਆਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪਰਖੀ ਹੋਈ, ਸਾਫ਼ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸਦृਸ਼ਂ ਖਲੁ ਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਙ੍ਗਦੋ ਯਦੁਵਾਚ ਹ। ਹਿਤਂ ਚੈਵਾਨੁਕੂਲਂ ਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਅੰਗਦ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਵੀ ਹੈ—ਇਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇ।
ਪੁਨਰ੍ਮਾਰ੍ਗਾਮਹੇ ਸ਼ੈਲਾਨ੍ ਕਨ੍ਦਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਕਾਨਨਾਨਿ ਚ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਨਿ ਗਿਰਿਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਾਨਿ ਚ
ਆਓ, ਫਿਰ ਪਹਾੜਾਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਚਟਾਨਾਂ, ਸੁੰਨੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਝਰਨਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੀਏ।
ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਸਂਗਤਾਃ
ਜੋ ਜਗ੍ਹਾ ਮਹਾਨ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਠਿਕਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜਣ।
ਤਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪੁਨਰ੍ਵਾਨਰਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਕਾਨਨਸਂਕੀਰ੍ਣਾਂ ਵਿਚੇਰੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਵਾਨਰ ਫਿਰ ਉਠੇ ਅਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।