ਤਦਹਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਸੇ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਂ ਗਤਾਃ। ਕਪਿਰਾਜੇਨ ਸਂਗਮ੍ਯ ਨਿਰਾਸ਼ਾਃ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਾਃ
ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਤੁ ਦਿਸ਼ਂ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਯਥੋਕ੍ਤਾਂ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ। ਅਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਨਤਃ ਸੀਤਾਮਾਜਗਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭ ਕੇ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਸੀਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਦਿਸ਼ਮਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਵਿਵਿਚ੍ਯ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਆਗਤਃ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਭੀਤਃ ਸ਼ਤਬਲਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਮਹਾਂਵਾਨਰ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਭ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਸੁषੇਣਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮਾਸ਼ਾਂ ਵਿਵਿਚ੍ਯ ਸਹ ਵਾਨਰੈਃ। ਸਮੇਤ੍ਯ ਮਾਸੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਸੁਸ਼ੇਣ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭ ਕੇ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਤਂ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਪृष੍ਠਸ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਆਸੀਨਂ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸੁਗਰੀਵ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਮਿਲੇ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਵਿਚਿਤਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਨਾਨਿ ਗਹਨਾਨਿ ਚ। ਨਿਮ੍ਨਗਾਃ ਸਾਗਰਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਪਦਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਸਦੇ ਇਲਾਕੇ ਲੱਭ ਲਏ ਹਨ।
ਗੁਹਾਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਵਿਚਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਗੁਲ੍ਮਾ ਲਤਾਵਿਤਤਸਂਤਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਲੱਭ ਲਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਝਾੜ-ਝੰਕਾਰ, ਜਿੱਥੇ ਬੇਲਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖ ਲਏ ਹਨ।
ਗਹਨੇषੁ ਚ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯਤਿਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਵਿਚਿਤਾਨਿ ਹਤਾਨਿ ਚ। ਯੇ ਚੈਵ ਗਹਨਾ ਦੇਸ਼ਾ ਵਿਚਿਤਾਸ੍ਤੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਥਾਂ ਔਖੀਆਂ, ਪਹਾੜੀਆਂ ਜਾਂ ਉਚੀ-ਨੀਵੀਂ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਜਾਨਵਰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਮਾਰੇ ਵੀ ਗਏ; ਤੇ ਉਹ ਔਖੇ ਇਲਾਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੱਭੇ ਗਏ ਹਨ।
ਉਦਾਰਸਤ੍ਤ੍ਵਾਭਿਜਨੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਸ ਮੈਥਿਲੀਂ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ। ਦਿਸ਼ਂ ਤੁ ਯਾਮੇਵ ਗਤਾ ਤੁ ਸੀਤਾ ਤਾਮਾਸ੍ਥਿਤੋ ਵਾਯੁਸੁਤੋ ਹਨੂਮਾਨ੍
ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ, ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਵੇਗਾ; ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਓਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ ਜਿਥੇ ਸੀਤਾ ਗਈ ਸੀ।
thumb|ਅष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਅਠਵੀਂ-ਚਾਲੀ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਹ ਤਾਰਾਙ੍ਗਦਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਹਸਾ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਕਪਿਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਹਨੂਮਾਨ, ਤਾਰਾ ਤੇ ਅੰਗਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਲਦੀ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਤੁ ਦੂਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੈਃ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਤਤੋ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਗੁਹਾਸ਼੍ਚ ਗਹਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਤੱਕ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜਿਆ।
ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰਨਦੀਦੁਰ੍ਗਾਨ੍ ਸਰਾਂਸਿ ਵਿਪੁਲਦ੍ਰੁਮਾਨ੍। ਵृਕ੍ਸ਼षਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ ਵਨਪਾਦਪਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਲੇ, ਝੀਲਾਂ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਾਗਾਂ, ਪਹਾੜ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੌਦੇ ਖੋਜੇ।
ਅਨ੍ਵੇषਮਾਣਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਨ ਸੀਤਾਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵੀਰਾ ਮੈਥਿਲੀਂ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਮੈਥਲੀ, ਸੀਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਤੇ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੋ ਮੂਲਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯਪਿ। ਅਨ੍ਵੇषਮਾਣਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਹ
ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਵਾਨਰ ਜੜਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਖਾਂਦੇ, ਤੇ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਟਿਕਦੇ ਰਹੇ।
ਸ ਤੁ ਦੇਸ਼ੋ ਦੁਰਨ੍ਵੇषੋ ਗੁਹਾਗਹਨਵਾਨ੍ ਮਹਾਨ੍। ਨਿਰ੍ਜਲਂ ਨਿਰ੍ਜਨਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਗਹਨਂ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਡੀ ਤੇ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ ਸੀ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ, ਸੁੰਞੀ, ਖਾਲੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ।
ਤਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯਪ੍ਯਰਣ੍ਯਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਭृਸ਼ਪੀਡਿਤਾਃ। ਸ ਦੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁਰਨ੍ਵੇष੍ਯੋ ਗੁਹਾਗਹਨਵਾਨ੍ ਮਹਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਐਸੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਖੋਜ ਲਏ, ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਵੀ ਵੱਡੀ, ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਤਤੋ ਦੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ। ਦੇਸ਼ਮਨ੍ਯਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਕੁਤੋਭਯਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਔਖੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਯਤ੍ਰ ਵਨ੍ਧ੍ਯਫਲਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਪੁष੍ਪਾਃ ਪਰ੍ਣਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਨਿਸ੍ਤੋਯਾਃ ਸਰਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਮੂਲਂ ਯਤ੍ਰ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਥੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਿਅਰਥ ਸੀ, ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ, ਪੱਤੇ ਨਹੀਂ; ਦਰਿਆ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਜੜਾਂ ਲੱਭਣ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀਆਂ।
ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਮਹਿषਾ ਯਤ੍ਰ ਨ ਮृਗਾ ਨ ਚ ਹਸ੍ਤਿਨਃ। ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਨਗੋਚਰਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਮੱਝਾਂ ਹਨ, ਨਾ ਹਿਰਣ, ਨਾ ਹਾਥੀ; ਨਾ ਸ਼ੇਰ, ਨਾ ਪੰਛੀ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ।
ਨ ਚਾਤ੍ਰ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਨੌषਧ੍ਯੋ ਨ ਵਲ੍ਲ੍ਯੋ ਨਾਪਿ ਵੀਰੁਧਃ। ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਥਲੇ ਯਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਃ ਫੁਲ੍ਲਪਙ੍ਕਜਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਦਰੱਖਤ ਹਨ, ਨਾ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਨਾ ਬੇਲਾਂ, ਨਾ ਘਾਹ; ਕੇਵਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਦਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖਰ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਪੱਤੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾਃ ਸੁਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਮਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਕਣ੍ਡੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਤਪੋਧਨਃ
ਉਹ ਪੋਖਰ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਹਨ, ਪਰ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ; ਉਥੇ ਕੰਡੂ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਸੀ।
ਮਹਰ੍षਿਃ ਪਰਮਾਮਰ੍षੀ ਨਿਯਮੈਰ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਃ। ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਨੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਾਲਕੋ ਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਦਸ ਸਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣष੍ਟੋ ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤਾਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾ ਸ਼ਪ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍
ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਮਹਾ-ਮੁਨੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਕਾਨਨਾਨ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਗਿਰੀਣਾਂ ਕਨ੍ਦਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਬਿਨਾ ਆਸਰਾ, ਔਖਾ, ਤੇ ਜਾਨਵਰ-ਪੰਛੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਖੋਜੋ।
ਪ੍ਰਭਵਾਣਿ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਤਤ੍ਰ ਚਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਾਪਸ਼੍ਯਞ੍ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਜੀਆਂ; ਪਰ ਉਥੇ ਵੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।
ਹਰ੍ਤਾਰਂ ਰਾਵਣਂ ਵਾਪਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣਃ। ਤੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਤਂ ਭੀਮਂ ਲਤਾਗੁਲ੍ਮਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਭੀਮਕਰ੍ਮਾਣਮਸੁਰਂ ਸੁਰਨਿਰ੍ਭਯਮ੍। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾ ਘੋਰਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ੈਲਮਿਵਾਸੁਰਮ੍
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜਗ੍ਹਾ, ਜੋ ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਨਿਡਰ ਦੈਤ ਦੇਖਿਆ।
ਗਾਢਂ ਪਰਿਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਮ੍। ਸੋऽਪਿ ਤਾਨ੍ ਵਾਨਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨष੍ਟਾਃ ਸ੍ਥੇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਬਲੀ
ਉਹ ਦੈਤ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗੂ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਹੋ!"
ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸਂਗਤਮ੍। ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰੋऽਙ੍ਗਦਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮੁੱਕਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੱਜ ਦਿੱਤਾ।