ਤਤੋ ਮਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਇਦਾਨੀਂ ਮੇ ਸ੍ਮृਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਯਥਾ ਵਾਲੀ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ, ਕਿ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੇ—'
ਮਤਙ੍ਗੇਨ ਤਦਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲੇ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ ਯਦਿ ਵੈ ਵਾਲੀ ਮੂਰ੍ਧਾਸ੍ਯ ਸ਼ਤਧਾ ਭਵੇਤ੍
'—ਮਤੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਵਾਲੀ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਚੌਹੱਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਃ ਸੁਖੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨਿਰੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਤਃ ਪਰ੍ਵਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ऋष੍ਯਮੂਕਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
'ਇਥੇ ਸਾਡਾ ਰਹਿਣਾ ਸੁਖੀ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋਵੇਗਾ।' ਫਿਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਅਸੀਂ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਨ ਵਿਵੇਸ਼ ਤਦਾ ਵਾਲੀ ਮਤਙ੍ਗਸ੍ਯ ਭਯਾਤ੍ ਤਦਾ। ਏਵਂ ਮਯਾ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮੁਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪृਥਿਵੀਮਣ੍ਡਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਗੁਹਾਮਸ੍ਮ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਲੀ ਮਤੰਗ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਸ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਿਆ।
thumb|ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਸਤਾਈਂਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਾਃ। ਵ੍ਯਾਦਿष੍ਟਾਃ ਕਪਿਰਾਜੇਨ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਜਗ੍ਮੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤੇ ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤ੍ਕਕ੍ਸ਼ਾਨਾਕਾਸ਼ਂ ਨਗਰਾਣਿ ਚ। ਨਦੀਦੁਰ੍ਗਾਂਸ੍ਤਥਾ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ—ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਆਕਾਸ਼, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਔਖੇ ਪਹੁੰਚ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ—ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਫਿਰੇ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਯੂਥਪਾਃ। ਤਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਆਖੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਇਲਾਕੇ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਦਿਵਸਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸੀਤਾਧਿਗਮਨੇ ਧृਤਾਃ। ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਮੇਦਿਨ੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ਾਕਾਲੇषੁ ਵਾਨਰਾਃ
ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਲੱਭ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਵਾਨਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਵਾਨਰਾਃ ਸਫਲਦ੍ਰੁਮਾਨ੍। ਆਸਾਦ੍ਯ ਰਜਨੀਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਹਃਸੁ ਤੇ
ਹਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਰਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਬਿਸਤਰਾ ਲਾ ਲੈਂਦੇ।
ਤਦਹਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਸੇ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਂ ਗਤਾਃ। ਕਪਿਰਾਜੇਨ ਸਂਗਮ੍ਯ ਨਿਰਾਸ਼ਾਃ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਾਃ
ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਤੁ ਦਿਸ਼ਂ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਯਥੋਕ੍ਤਾਂ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ। ਅਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਨਤਃ ਸੀਤਾਮਾਜਗਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭ ਕੇ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਸੀਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਦਿਸ਼ਮਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਵਿਵਿਚ੍ਯ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ। ਆਗਤਃ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਭੀਤਃ ਸ਼ਤਬਲਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਮਹਾਂਵਾਨਰ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਭ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਸੁषੇਣਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮਾਸ਼ਾਂ ਵਿਵਿਚ੍ਯ ਸਹ ਵਾਨਰੈਃ। ਸਮੇਤ੍ਯ ਮਾਸੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਸੁਸ਼ੇਣ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭ ਕੇ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਤਂ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਪृष੍ਠਸ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਆਸੀਨਂ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸੁਗਰੀਵ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਮਿਲੇ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਵਿਚਿਤਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਨਾਨਿ ਗਹਨਾਨਿ ਚ। ਨਿਮ੍ਨਗਾਃ ਸਾਗਰਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਪਦਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਸਦੇ ਇਲਾਕੇ ਲੱਭ ਲਏ ਹਨ।
ਗੁਹਾਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਵਿਚਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਗੁਲ੍ਮਾ ਲਤਾਵਿਤਤਸਂਤਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਲੱਭ ਲਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਝਾੜ-ਝੰਕਾਰ, ਜਿੱਥੇ ਬੇਲਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖ ਲਏ ਹਨ।
ਗਹਨੇषੁ ਚ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯਤਿਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਵਿਚਿਤਾਨਿ ਹਤਾਨਿ ਚ। ਯੇ ਚੈਵ ਗਹਨਾ ਦੇਸ਼ਾ ਵਿਚਿਤਾਸ੍ਤੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਥਾਂ ਔਖੀਆਂ, ਪਹਾੜੀਆਂ ਜਾਂ ਉਚੀ-ਨੀਵੀਂ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਜਾਨਵਰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਮਾਰੇ ਵੀ ਗਏ; ਤੇ ਉਹ ਔਖੇ ਇਲਾਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੱਭੇ ਗਏ ਹਨ।
ਉਦਾਰਸਤ੍ਤ੍ਵਾਭਿਜਨੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਸ ਮੈਥਿਲੀਂ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ। ਦਿਸ਼ਂ ਤੁ ਯਾਮੇਵ ਗਤਾ ਤੁ ਸੀਤਾ ਤਾਮਾਸ੍ਥਿਤੋ ਵਾਯੁਸੁਤੋ ਹਨੂਮਾਨ੍
ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ, ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਵੇਗਾ; ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਓਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ ਜਿਥੇ ਸੀਤਾ ਗਈ ਸੀ।
thumb|ਅष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਅਠਵੀਂ-ਚਾਲੀ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਹ ਤਾਰਾਙ੍ਗਦਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਹਸਾ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਕਪਿਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਹਨੂਮਾਨ, ਤਾਰਾ ਤੇ ਅੰਗਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਲਦੀ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਤੁ ਦੂਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੈਃ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਤਤੋ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਗੁਹਾਸ਼੍ਚ ਗਹਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਤੱਕ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜਿਆ।
ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰਨਦੀਦੁਰ੍ਗਾਨ੍ ਸਰਾਂਸਿ ਵਿਪੁਲਦ੍ਰੁਮਾਨ੍। ਵृਕ੍ਸ਼षਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ ਵਨਪਾਦਪਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਲੇ, ਝੀਲਾਂ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਾਗਾਂ, ਪਹਾੜ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੌਦੇ ਖੋਜੇ।
ਅਨ੍ਵੇषਮਾਣਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਨ ਸੀਤਾਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵੀਰਾ ਮੈਥਿਲੀਂ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਮੈਥਲੀ, ਸੀਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਤੇ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੋ ਮੂਲਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯਪਿ। ਅਨ੍ਵੇषਮਾਣਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਹ
ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਵਾਨਰ ਜੜਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਖਾਂਦੇ, ਤੇ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਟਿਕਦੇ ਰਹੇ।
ਸ ਤੁ ਦੇਸ਼ੋ ਦੁਰਨ੍ਵੇषੋ ਗੁਹਾਗਹਨਵਾਨ੍ ਮਹਾਨ੍। ਨਿਰ੍ਜਲਂ ਨਿਰ੍ਜਨਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਗਹਨਂ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਡੀ ਤੇ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ ਸੀ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ, ਸੁੰਞੀ, ਖਾਲੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ।
ਤਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯਪ੍ਯਰਣ੍ਯਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਭृਸ਼ਪੀਡਿਤਾਃ। ਸ ਦੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁਰਨ੍ਵੇष੍ਯੋ ਗੁਹਾਗਹਨਵਾਨ੍ ਮਹਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਐਸੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਖੋਜ ਲਏ, ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਵੀ ਵੱਡੀ, ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਤਤੋ ਦੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ। ਦੇਸ਼ਮਨ੍ਯਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਕੁਤੋਭਯਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਔਖੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਯਤ੍ਰ ਵਨ੍ਧ੍ਯਫਲਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਪੁष੍ਪਾਃ ਪਰ੍ਣਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਨਿਸ੍ਤੋਯਾਃ ਸਰਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਮੂਲਂ ਯਤ੍ਰ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਥੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਿਅਰਥ ਸੀ, ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ, ਪੱਤੇ ਨਹੀਂ; ਦਰਿਆ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਜੜਾਂ ਲੱਭਣ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀਆਂ।
ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਮਹਿषਾ ਯਤ੍ਰ ਨ ਮृਗਾ ਨ ਚ ਹਸ੍ਤਿਨਃ। ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਨਗੋਚਰਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਮੱਝਾਂ ਹਨ, ਨਾ ਹਿਰਣ, ਨਾ ਹਾਥੀ; ਨਾ ਸ਼ੇਰ, ਨਾ ਪੰਛੀ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ।